ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η πανδημία ήδη ανατρέπει τις σταθερές των ευρωπαϊκών συσχετισμών και ισορροπιών.

Στη σκιά του δυσθεώρητου κόστους αντιμετώπισής της και της διαχείρισης της επόμενης μέρας ο Μακρόν έκανε ό,τι δεν τόλμησαν να κάνουν οι προκάτοχοί του, Ολάντ και Σαρκοζί, συμπαρατάχθηκε ανοιχτά και χωρίς περιστροφές με τον Νότο της ευρωζώνης.

Με την υπογραφή του Μακρόν δίπλα σε αυτές των οκτώ ομολόγων του υπέρ της έκδοσης ευρωομόλογου, είναι η πρώτη φορά τα τελευταία είκοσι χρόνια που η Γαλλία βρίσκεται σε μετωπική αντιπαράθεση με τη Γερμανία.

Η προηγούμενη δημόσια και μετωπική αντιπαράθεση Παρισιού και Βερολίνου είχε καταγραφεί στη σύνοδο κορυφής της Νίκαιας τον Δεκέμβριο του 2000 ανάμεσα στον Σρέντερ και τον Σιράκ γύρω από το στίγμα της μεταρρύθμισης των θεσμών της Ε.Ε.

Χρειάστηκε τότε να περάσουν δύο και πλέον χρόνια για να διαμορφωθεί κοινός παρονομαστής ανάμεσα στους δύο μεγάλους της Ευρώπης στις αρχές του 2003, ένας συμβιβασμός που οδήγησε λίγους μήνες μετά στο σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης.

Στην κρίση της ευρωζώνης μετά την άνοιξη του 2010 διαμορφώθηκε μια άτυπη φόρμουλα υποταγής ή, στην καλύτερη περίπτωση, προσαρμογής της Γαλλίας στις επιλογές της Γερμανίας.

Ο Σαρκοζί και στη συνέχεια ο Ολάντ πίστευαν ότι η εναρμόνιση και, στη χειρότερη περίπτωση, η πρόσδεση με τη γραμμή πλεύσης του Βερολίνου προσλαμβάνονταν από τις αγορές ως άτυπη εγγύηση του αξιόχρεου της χώρας με συνακόλουθες θετικές επιπτώσεις στο κόστος δανεισμού.

Μόνον έτσι μπορεί να ερμηνευτεί ορθολογικά η -έπειτα από μια διετία αντιπαράθεσης- πλήρης υποταγή του Σαρκοζί στη Μέρκελ τον Οκτώβριο του 2010 στην Ντοβίλ, με τον Ολάντ να συνεχίζει την ίδια πορεία μετά την εκλογή του την άνοιξη του 2012.

Τούτων λεχθέντων, η άρνηση μέχρι στιγμής της Γερμανίας να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα που δημιουργεί η πανδημία αντέστρεψε για τη Γαλλία τα δεδομένα: το κόστος της αποδοχής ή έστω ανοχής της περιχαράκωσης του Βερολίνου προβάλλει πλέον ως πολλαπλάσιο του όποιου κόστους μιας δημόσιας αντιπαράθεσης.

Τέλος, όπως εύστοχα επισημαίνεται σε χθεσινά δημοσιεύματα, οι «εννέα» πληρούν και τυπικά τις προϋποθέσεις για μια διαδικασία ενισχυμένης συνεργασίας.