Εντονα ερωτήματα προκαλεί η αλλαγή άποψης κατά το δοκούν των κορυφαίων «συνιστωσών» της Ν.Δ., αναφορικά με το εάν πρέπει να αποφυλακίζονται ή όχι κρατούμενοι, οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας και είναι καταδικασμένοι για αδικήματα «κατά της δημοκρατίας».
Ενδεικτικές αυτής της τακτικής ήταν οι δηλώσεις στις 13 Μαΐου 1996 του επίτιμου προέδρου της Ν.Δ., Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, και του Ανδρέα Λεντάκη, εκπροσώπου τότε της Πολιτικής Ανοιξης του Αντώνη Σαμαρά, σε συνεδρίαση της Βουλής για το νομοσχέδιο για το σωφρονιστικό σύστημα, στην οποία ζητούσαν την αποφυλάκιση των πρωταιτίων του Απριλιανού Πραξικοπήματος. Ο μεν επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ. ανέφερε χαρακτηριστικά: «Πιστεύω απόλυτα, ότι στη συνείδηση του ελληνικού λαού έχει ωριμάσει η άποψη της επιείκειας. […] Στο τέλος – τέλος η συνεχής εξαίρεση από διατάξεις που ισχύουν για όλους τους Ελληνες θα μπορούσε ενδεχομένως από μιας πλευράς να θεωρηθεί και αντισυνταγματική. Γιατί, δηλαδή, ο πλέον στυγερός, ο οποίος προκάλεσε το κοινό αίσθημα, πρέπει να βγαίνει και πρέπει διαρκώς να εξαιρείται ο άνθρωπος, ο οποίος διέπραξε αυτό το έγκλημα αδιαμφισβητήτως, αλλά ο οποίος πλήρωσε ακριβά επί πολλά χρόνια το έγκλημα το οποίο διέπραξε;».
Εξίσου χαρακτηριστική ήταν και η τοποθέτηση του εκπροσώπου της Πολιτικής Ανοιξης, του κόμματος του Αντώνη Σαμαρά. Ο εκλιπών Ανδρέας Λεντάκης, που είχε συναντήσει για το θέμα και τον τότε ΠτΔ, Κ. Στεφανόπουλο, αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά για τους έγκλειστους χουντικούς: «Εάν τελικά πεθάνουν στη φυλακή, τότε κύριε Υπουργέ, η δημοκρατία θα έχει διατηρήσει τη μνήμη της; Αυτό είναι το στοιχείο που διατηρεί τη μνήμη της δημοκρατίας; Δηλαδή ο βιολογικός θάνατος μέσα στη φυλακή; […] Τα 22 χρόνια νομίζω ότι αποτελούν την καλύτερη παραγγελία που θα μπορούσαν να δώσουν το αποτρεπτικό μήνυμα σε οποιονδήποτε επίδοξο καταλυτή του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ομως το να παραμείνουν και να πεθάνουν μέσα στη φυλακή, αυτό πραγματικά καταλήγει να είναι απάνθρωπο και αντιδημοκρατικό».
Δύο μέτρα και δύο σταθμά λοιπόν από τους κορυφαίους της σημερινής Ν.Δ.; Για τους χουντικούς η συνέχιση της φυλάκισής τους ήταν αντισυνταγματική και η αποφυλάκιση φυλακισμένων όπως ο ανάπηρος Σ. Ξηρός (που έχει κερδίσει αντίστοιχη δίκη στο ευρωπαϊκό δικαστήριο) είναι «υποχώρηση μπροστά στους τρομοκράτες»…
