Αρκετά συχνά το Διαδίκτυο πλημμυρίζει με βίντεο που δείχνουν πλοία της ακτοπλοΐας να προσπαθούν να προσεγγίσουν λιμάνι εν μέσω θαλασσοταραχής, τα οποία συνοδεύονται από πανηγυρικές λεζάντες όπως «ο καπετάνιος δεν μασάει ούτε με κύματα 10 Μποφόρ», «Η μάχη του πλοίου με τα κύματα», «εντυπωσιακές μανούβρες του καπετάνιου» και διάφορα άλλα παρόμοια. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και τόσο μαχητικά όσο φαίνονται.
Γιατί εδώ το ζήτημα δεν είναι εάν ο πλοίαρχος καταφέρει να προσεγγίσει και να δέσει στο λιμάνι ύστερα από, πράγματι, πολύωρες, δύσκολες προσπάθειες. Το θέμα είναι γιατί το πλοίο απέπλευσε με τέτοιες καιρικές συνθήκες.
Μόλις πριν από μερικές ημέρες γίναμε μάρτυρες της ταλαιπωρίας 249 ανθρώπων που επέβαιναν στο επιβατηγό-οχηματαγωγό πλοίο «Blue Star 2», το οποίο παρέμενε για ώρες έξω από το λιμάνι της Ρόδου, καθώς λόγω των πολύ ισχυρών ανέμων που έπνεαν δεν μπορούσε να καταπλεύσει σε αυτό. Ετσι, από τις 10 το πρωί που έπρεπε να πιάσει στο λιμάνι Ακαντιά του νησιού, τελικά κατάφερε να καταπλεύσει το βράδυ της ίδιας ημέρας και όλες αυτές τις ώρες παρέμενε σ’ έναν όρμο αρόδο, μέχρι να ηρεμήσει ο καιρός.
Το ερώτημα που τίθεται λοιπόν είναι: Γιατί τα πλοία να αποπλέουν με άσχημες και επικίνδυνες καιρικές συνθήκες; Γιατί το «απαγορευτικό απόπλου» να έχει αστερίσκους και υποσημειώσεις και να μην είναι ξεκάθαρο; Οταν μάλιστα είναι γνωστό ότι η χώρα μας δεν διαθέτει και τις καλύτερες λιμενικές υποδομές.
Παλαιότερα, όταν είχα αναφερθεί και πάλι στο ίδιο θέμα, άνθρωπος της ναυτιλίας μού είχε πει «μα, πουθενά στην Ευρώπη δεν ισχύει το απαγορευτικό απόπλου» και όταν του απάντησα «μα, πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχουν τέτοια λιμάνια» κούνησε καταφατικά το κεφάλι του.
