Σαν μην έφτανε ο κορονοϊός και οι χίλιοι τόσοι νεκροί, σαν να μην έφταναν οι τυφώνες και τα υπόλοιπα «επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα» που κάνουν πλέον την εμφάνισή τους όλο πιο συχνά καταστρέφοντας στο διάβα τους ό,τι βρουν, σαν να μην έφταναν οι τεράστιες πυρκαγιές που στη διάρκεια του καλοκαιριού «λάβωσαν» έναν από τους μεγαλύτερους πνεύμονες της Γης, την Αμαζονία, και από τον περασμένο Ιούλιο έχουν κάψει μια έκταση σαν την Ιρλανδία στην Αυστραλία, πλάκωσαν και οι… ακρίδες.
Σμήνη αποτελούμενα από εκατοντάδες δισεκατομμύρια ακρίδες σαρώνουν εδώ και μήνες την Ανατολική Αφρική αφήνοντας πίσω τους «νεκρή φύση» και απειλώντας με πείνα εκατομμύρια ανθρώπους. Οι ακρίδες ήλθαν στην Αφρική από την άλλη πλευρά της Ερυθράς Θάλασσας, από την Υεμένη και το Ομάν.
Οι ασυνήθιστες στην περιοχή βροχές που έπεσαν τον περσινό χειμώνα λόγω του κυκλώνα Λουμπάν δημιούργησαν εκτάσεις γεμάτες με βλάστηση όπου οι ακρίδες της ερήμου μπορούσαν να τραφούν, να αναπαραχθούν και –το χειρότερο– να αγελοποιηθουν σε σμήνη τα οποία γρήγορα εξαπλώθηκαν στην Αραβική Χερσόνησο, φτάνοντας από εκεί μέχρι το Ιράν και το Πακιστάν.
Αλλα σμήνη διέσχισαν τον περασμένο Ιούνιο την Ερυθρά Θάλασσα και έπειτα από λίγες ώρες πτήσης άρχισαν να σαρώνουν το Κέρας της Αφρικής. Εισέβαλαν αρχικά στο βόρειο τμήμα της Σομαλίας και της Αιθιοπίας, όπου οι πλημμύρες του φθινοπώρου δημιούργησαν ιδανικές συνθήκες για τον πολλαπλασιασμό τους και εν συνεχεία εξαπλώθηκαν σε Κένυα, Τανζανία, Σουδάν και Αγκόλα. Ενα μικρό σμήνος ακρίδων μπορεί να καταναλώσει σε μία μόνο ημέρα την τροφή 35.000 ανθρώπων.
Οι κυβερνήσεις, ωστόσο, περί άλλα τυρβάζουν. Ολοένα και περισσότερο, σε Βορρά ή Νότο, Δύση ή Ανατολή, οι άνθρωποι διαπιστώνουν ότι είναι απελπιστικά μόνοι απέναντι στην εκδίκηση της φύσης.
