Δεν περνάει μέρα που να μην απασχολεί την πολιτική ζωή το ΚΙΝ.ΑΛΛ. Αλλοτε με δηλώσεις στελεχών του που αγγίζουν τα όρια της ελαφρότητας, άλλοτε με ανακοινώσεις που είναι τίγκα στις αντιφάσεις (π.χ. για το Μακεδονικό) και άλλοτε με τις προσωπικές παρεμβάσεις τής επικεφαλής του, που προκαλούν σύγχυση στο κομματικό ακροατήριο. Προχτές η κ. Γεννηματά, μιλώντας στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να συμμετάσχει το κόμμα της σε κυβέρνηση συνεργασίας με τη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ υπό έναν όρο: να αλλάξει ο νόμος Κατρούγκαλου.
Φρέσκα κουλούρια είναι αυτά. Τόσο η κ. Γεννηματά όσο και πολλά κορυφαία στελέχη της παράταξης έχουν πει ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμούν να έχουν καμία σχέση γιατί είναι ο μπήξε, ο δείξε και άλλα πολύ κακά πράγματα, πρέπει να συντριβεί πολιτικά, να ταπεινωθεί εκλογικά, να πάει εκεί απ’ όπου ήρθε (;), δηλαδή να κοντύνει, μπας και βάλει μυαλό. Αν υποστεί τέτοιο στραπάτσο ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί το ΚΙΝ.ΑΛΛ. από θέση ισχύος πια να εξετάσει την περίπτωση διαλόγου. Τι έχει αλλάξει και η κ. Γεννηματά μετακινήθηκε σε ηπιότερες θέσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν; Δεν προβλέπει συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν πιστεύει ότι το κόμμα της θα έχει αξιοπρεπή εκλογική επίδοση που θα το καταστήσει ρυθμιστικό παράγοντα; Ποιος ξέρει…
Μπορεί όμως να συμβεί αυτό που λέει η κ. Γεννηματά; Οταν ρωτήθηκε ο κ. Μητσοτάκης στη συνέντευξη στη ΔΕΘ για την πιθανότητα να έχουμε και στην Ελλάδα μεγάλο συνασπισμό, ήταν κάθετα αρνητικός. Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν το συζητούν. Οπότε; Η κ. Γεννηματά βάζει μια πονηρή προϋπόθεση: να αλλάξει ο νόμος Κατρούγκαλου. Ο αρχηγός της Ν.Δ., σε συνέντευξή του στα «Νέα», είχε δεσμευτεί ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. θα καταργήσει τον νόμο Κατρούγκαλου. Για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο νόμος Κατρούγκαλου είναι καλός νόμος και η λογική λέει ότι δεν θα δεχτεί να ακυρωθεί μια δική του πολιτική. Για τους υποψιασμένους, ο όρος που βάζει η κ. Γεννηματά είναι προσχηματικός. Κλείνει το μάτι στη Δεξιά. Η Ν.Δ. θα καταργήσει τον νόμο, το ΚΙΝ.ΑΛΛ. θέλει να αλλάξει ο νόμος, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντίθετος.
Συνεπώς, τα κόμματα που συμφωνούν στο συγκεκριμένο ζήτημα μπορούν να τα βρουν και σε μερικά άλλα πεδία και να πάνε σε κυβέρνηση συνεργασίας. Ιδού λοιπόν, λένε οι κακεντρεχείς, επιστρέφει διά της πλαγίας το μοντέλο που δοκιμάστηκε από το 2012 μέχρι το 2015. Ναι, αλλά είναι πολύ πρόσφατη η ομιλία της κ. Γεννηματά στους συντρόφους της Ευρωπαίους Σοσιαλιστές στις Βρυξέλλες. Η επικεφαλής του ΚΙΝ.ΑΛΛ., με ειλικρίνεια που εξέπληξε (άλλους ευχάριστα, άλλους δυσάρεστα), είπε ότι έχουν θολώσει επικίνδυνα οι γραμμές με τη Δεξιά, ότι αυτό πληρώνουν σήμερα τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα παντού στην Ευρώπη και τόνισε με έμφαση ότι «χρειάζεται να γίνουν ξανά διακριτές οι διαφορές μας με τις συντηρητικές πολιτικές».
Αναρωτιέται κανείς πώς θα γίνουν διακριτές οι διαφορές με τη Δεξιά συμμετέχοντας σε κυβέρνηση όπου το κόμμα-κορμός θα είναι η Ν.Δ. και εσύ ο μικρός εταίρος; Νομίζω ότι στο ΚΙΝ.ΑΛΛ. έχουν σοβαρό πρόβλημα. Αλλος επιθυμεί σύμπλευση με τη Δεξιά για να τιμωρηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλος ζητά σαφείς αποστάσεις από τη Δεξιά γιατί θυμάται το πατατράκ που έπαθε το κόμμα το 2015, άλλος είναι στη λογική ούτε (με τη Δεξιά), ούτε (με τον ΣΥΡΙΖΑ). Η ηγεσία οφείλει να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, αρκεί να ξέρει τι θέλει.
Ανάγωγα
Γράφουν οι New York Times για τις συνθήκες στη Μόρια: «Η εντύπωση ότι η αθλιότητα είναι αποτέλεσμα τακτικής ενισχύθηκε σε ιδιωτική συνάντηση Ευρωπαίων και Ελλήνων αξιωματούχων στις 4 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με δύο άτομα που ήταν παρόντα, Βρετανός αξιωματούχος που εκπροσωπούσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε να διατηρηθούν σε χαμηλό επίπεδο οι συνθήκες διαβίωσης στη Μόρια προκειμένου να αποθαρρυνθεί περαιτέρω μετανάστευση στην Ελλάδα». Η ελληνική κυβέρνηση έχει να πει κάτι επ’ αυτού; Η Κομισιόν μήπως; Δεν μιλάμε για κάποιο λαθρόβιο έντυπο, οι New York Times είναι.
