Τα κόμματα -και ιδιαίτερα τα κόμματα εξουσίας που έχουν στο εσωτερικό τους πολλές απόψεις- πρέπει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας να είναι πολύ προσεκτικά στον δημόσιο λόγο τους, διαφορετικά κινδυνεύουν να εκτεθούν. Κοινός τόπος; Ναι.
Ωστόσο, ο κανόνας αυτός δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί με αυστηρότητα, γιατί υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες: οι δεξιότητες των αντιπάλων, οι συμμαχίες στο εσωτερικό και το εξωτερικό, η δύναμη πυρός στα μέσα ενημέρωσης και η επάρκεια του στελεχικού προσωπικού.
Για να αποφευχθούν τα φάλτσα, οι παλινωδίες και η σύγχυση, επιβάλλεται η δημιουργία μιας ομάδας μάχης που θα λειτουργεί σαν ασπίδα απέναντι στις επιθέσεις του αντιπάλου και θα προετοιμάζει τους υποψηφίους για την καθημερινή αντιπαράθεση.
Τα κλασικά καθοδηγητικά όργανα δεν μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον στόχο. Για άλλο λόγο εξελέγησαν, χώρια που τα περισσότερα μέλη τους είναι αφοσιωμένα στον προσωπικό εκλογικό αγώνα τους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει μια κρίσιμη μάχη με καλές προοπτικές. Τα κόμματα του συναινετικού δικομματισμού, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, έχουν κακόφημο παρελθόν και μη υπερασπίσιμο παρόν. Χρησιμοποιούν τον φόβο για να τρομοκρατήσουν την κοινωνία. Τα ερείσματα που είχαν στα μέσα ενημέρωσης κλονίζονται.
Ο διεθνής περίγυρος δεν είναι τόσο εχθρικός απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ όσο ήταν στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Οι θέσεις του συζητιούνται στην Ευρώπη, ενώ αρκετοί οργανισμοί, πολιτικοί σχηματισμοί και μεγάλου κύρους οικονομολόγοι (Στίγκλιτς, Κρούγκμαν, Πικετί) λένε περίπου όσα λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Την ίδια στιγμή η εικόνα του κόμματος σκιάζεται από τις τοποθετήσεις ορισμένων στελεχών του που στην προσπάθεια τους να κερδίσουν τις εντυπώσεις αραδιάζουν του κόσμου τις απιθανότητες, μπερδεύοντας τους πολίτες, εκθέτοντας την ηγεσία και υπονομεύοντας την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει τους αναποφάσιστους. Είναι φανερό ότι υπάρχει έλλειμμα συντονισμού. Σχεδόν όλοι ασχολούνται με τις εκλογικές περιφέρειές τους και ελάχιστοι με το κόμμα.
