Ο φετινός Μάης που μας έκανε χθες «ποδαρικό» με την «Πανσέληνο των Λουλουδιών» (Flower Moon), αυτονόητο, και μόνο τις νεραντζιές να μυρίσεις, αρκεί. Θα κλείσει, πάλι με πανσέληνο, στις 31, με την «Μπλε Σελήνη» (Blue Moon), όπως ονομάζεται συνήθως η δεύτερη πανσέληνος κάθε μήνα με δύο πανσελήνους -μπαγαποντιά που σκαρφιστήκαμε οι άνθρωποι, για να μη… χάνουμε τον χρόνο μας στο μέτρημα, όπως και η 29η Φεβρουαρίου.
Ενας πλήρης κύκλος σελήνης διαρκεί περίπου 29,5 ημέρες. Επομένως, με 12 μήνες τον χρόνο, 12 σεληνιακοί κύκλοι δεν καλύπτουν ακριβώς το ημερολογιακό έτος, περισσεύουν περίπου 11 ημέρες. Με την πάροδο του χρόνου, η διαφορά συσσωρεύεται, με αποτέλεσμα κάποιες χρονιές να εμφανίζεται μια «παραπανήσια» πανσέληνος τον ίδιο μήνα. Τα υπόλοιπα «πώς» και «γιατί» είναι μπερδεμένα, μπερδέψανε κι εμένα, δεν επιθυμώ να μπερδέψω και άλλους…
Μόνο δύο επισημάνσεις: α) Ολα τα παρατσούκλια στις πανσελήνους -έστω τα πιο πολλά- τα έχουμε πάρει από τους ιθαγενείς της Αμερικής, που οι Ευρωπαίοι, κατά τα άλλα, τους… εκπολιτίσαμε. Και αυτό αποδίδεται, επιστημονικώς πλέον, στις αρμονικές σχέσεις που είχαν οι αυτόχθονες του Παλαιού (Νέου) Κόσμου με τη φύση, την οποία παρακολουθούσαν και παρατηρούσαν σχολαστικά, αλλά ούτε την… υπέκλεπταν ούτε την… επισυνέδεαν, απλώς προσπαθούσαν να την έχουν οδηγό και σύμμαχο και να μην την πληγώνουν. Τόσο… απολίτιστοι. β) Ο Φλεβάρης -ακόμα και αυτός των 29 ημερών- ουδέποτε έχει δύο πανσελήνους, κάποιες χρονιές μάλιστα συμβαίνει να μην έχει ούτε μία. Τότε, δεν τον λέμε μόνο κουτσοφλέβαρο, τον λέμε και… μαυροφέγγαρο: Black Moon. Καλό;
Εύχομαι να απολαύσατε, όλες και όλοι, τη χθεσινή πανσέληνο, ιδίως κατά τις οκτώμισι, που, για λόγους συμπαντικής τάξεως, το φεγγάρι έδινε την εντύπωση ότι είναι μεγαλύτερο του πραγματικού («Σεληνιακή Ψευδαίσθηση», το λένε το φαινόμενο οι αστρονόμοι, οι αστρολόγοι, πάλι, λένε τα δικά τους…). Εύχομαι το ίδιο να συμβεί και με την Μπλε Σελήνη, στις 31. Για να περάσω τώρα και στην άλλη πλευρά των δύο φεγγαριών, στην… Τρίτη Ματιά, κατά την εφημερίδα μας, με αφορμή ακριβώς τη σύμπτωση της πρώτης πανσελήνου του Μάη, με την Πρωτομαγιά, όχι όμως των λουλουδιών, αλλά, αυτή τη φορά, των εργατών.
Εδώ, υποκλινόμαστε. Και πρώτα πρώτα στους νεκρούς του Σικάγου, τον Μάιο του 1886, που ενέπνευσαν την Εργατική Πρωτομαγιά παγκοσμίως, στο ιδρυτικό συνέδριο της 2ης, μαρξιστικής, Διεθνούς, στο Παρίσι, 100 χρόνια μετά την πτώση της Βαστίλης, 14 Ιουλίου 1889, ζώντος ακόμα του Φρίντριχ Ενγκελς. Στον πρώτο εορτασμό Εργατικής Πρωτομαγιάς στη χώρα μας, 1893 στο Παναθηναϊκό Στάδιο, με πρωτοβουλία του Σταύρου Καλλέργη και του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου. Σε μία πρωτοποριακή Εργατική Πρωτομαγιά Ελλήνων καπνεργατών, αλλά επί οθωμανικού εδάφους: στη Δράμα το 1888! Από τις «ξεχασμένες» σελίδες του εργατικού μας κινήματος! Στον νεκρό από ξιφολόγχη και σφαίρα οργάνου της τάξεως 24χρονο διαδηλωτή Σωτήρη Παρασκευαΐδη, τεχνίτη ζαχαροπλαστικής, Πρωτομαγιά 1924.
Στους νεκρούς της Θεσσαλονίκης, επί υπηρεσιακής κυβέρνησης του μετέπειτα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, τον Μάιο 1936, που ενέπνευσαν στον Γιάννη Ρίτσο τον «Επιτάφιο», στον Μίκη Θεοδωράκη τη μελοποίηση και στον Μάνο Χατζιδάκι την πρώτη ενορχήστρωση. Στους 200 εκτελεσμένους της Πρωτομαγιάς στην Καισαριανή, που τους ανακάλεσαν, ολοζώντανους, στη μνήμη μας οι πρόσφατες φωτογραφίες της λεβεντιάς τους! Τέλος, υποκλίνομαι στα παιδιά εκείνου του ανυπέρβλητα ερωτικού Μάη τού ’68. Που κατάφεραν να μείνουν για πάντα παιδιά!..
