Παιχνίδια πολέμου

Σε έναν κόσμο όπου το ένα σκάνδαλο ακολουθεί το επόμενο πώς να εκπλαγείς, αν δεν θέλεις να χάσεις το πολύτιμο πραγματικό που επιμένει να ξυπνά κάθε πρωί και να σου θυμίζει ότι ο κόσμος θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Οχι το αλλιώς των δεκάρικων κομματικών διακηρύξεων που δεν ρωτούν όπου γης για την ψυχή σου, αλλά αυτό των παιδιών και των ποιητών όταν γίνονται παιδιά. Αυτό το κράμα αταξίας και αθωότητας, που φτιάχνει και γκρεμίζει κόσμους παίζοντας.

Τα παιδιά μαθαίνουμε από το ρεπορτάζ του Γιάννη Κιμπουρόπουλου (https://www.efsyn.gr/oikonomia/diethnis-oikonomia/500268_militaristiko-paidomazoma) ότι είναι, μετά το -μεταξύ άλλων παιδοφιλικό- σκάνδαλο Επστιν και τα λοιπά ομοούσια, το target group ενός διεθνούς διαγωνιστικού φεστιβάλ αεροδιαστημικής και τεχνολογίας με τίτλο Τeknofest.

Το πρώτο σκανδαλώδες στοιχείο είναι ότι καλούνται με δελτίο Τύπου του γραφείου Πολιτισμού και Τουρισμού της πρεσβείας της Τουρκίας και μέσω εταιρείας για να λάβουν μέρος «οι άριστοι των αρίστων» με τις ιδέες τους που θα βρίσκουν εφαρμογή στην πολεμική βιομηχανία της Τουρκίας, η οποία παρεμπιπτόντως απειλεί με τα χιλιόμετρα των πυραύλων της και την Αθήνα.

Και το δεύτερο είναι οι ηλικίες των παιδιών, που ξεκινούν από το Δημοτικό. Οι φωτογραφίες που είναι αναρτημένες από τη διοργάνωση του 2025 με θέμα τη «Γαλάζια Πατρίδα» των γειτόνων (Μαβί Βατάν) είναι αποκαλυπτικές για τη συνύπαρξη μικρών παιδιών -όλα αγόρια- με στρατιωτικούς σε νεώριο κοντά στην Κωνσταντινούπολη όπου έλαβε χώρα η διοργάνωση. Οπως γράφουν, είναι ευπρόσδεκτα παιδιά κάτω των 13 ετών με συνοδεία δασκάλου ή γονέα. (Το σώμα των γενιτσάρων τους οποίους οργάνωσε με παιδομάζωμα στη Μικρά Ασία ο Ορχάν με τον Καρά Χαλή Τσεντερελή τον 14ο αιώνα διαλύθηκε βίαια τον 19ο αιώνα. Οι ιστορίες τους που έχουν καταγραφεί σε μυθιστορήματα και ταινίες στις χώρες των Βαλκανίων μοιάζουν ευτυχώς μακρινές.)

Από το 2018 που ξεκίνησε το φεστιβάλ με στόχο την ανάπτυξη της «Εθνικής Τεχνολογίας» της Τουρκίας έχουν περάσει οκτώ χρόνια. Πότε ξεκίνησαν οι προσκλήσεις σε σχολεία και ιδρύματα της χώρας μας; Ποιος είναι ο ρόλος των υπουργείων Παιδείας, Τουρισμού και Πολιτισμού; Πώς διαχειρίζονται οι εκπαιδευτικές και ερευνητικές κοινότητες το ζήτημα; Το γνωρίζουν οι άνθρωποι που αντέδρασαν στο ΕΜΠ για την άρση του θεμελιώδους άρθρου δεοντολογίας του ΕΛΚΕ που απαγόρευε τη διεξαγωγή ή συμμετοχή σε έρευνες για πολεμικούς σκοπούς με εξαίρεση τις αμυντικές ανάγκες της χώρας, καθώς και τη χρηματοδότηση από διεθνείς στρατιωτικούς συνασπισμούς; Και όσοι παλαιότερα αντέδρασαν στην παρουσία της Λόκχιντ σε τμήμα του ΕΚΠΑ στα Ψαχνά ή πιο πρόσφατα άλλοι στο ΙΔΙΣ του Παντείου για τα σεμινάρια για το ΝΑΤΟ; Και τελικά το γνωρίζει ο πρωθυπουργός που βλέπει σήμερα τον κύριο Ερντογάν;

Τι συμβαίνει στην αυλή μας; Τι ξέρουν και τι αγνοούν οι κυβερνήτες μας που παίζουν παιχνίδια πολέμου με πιόνια τους υπηκόους τους; Τι προστασία δίνει μια κυβέρνηση, ένα κοινοβούλιο στα παιδιά μας; Πώς είναι δυνατόν να εθίζονται σε παιχνίδια πολέμου όταν δεν τους έχουμε μάθει την ειρήνη; Οχι αυτή των λόγων των κενών…