Καλέντζι Αχαΐας: χωριό σκαρφαλωμένο σε υψόμετρο περίπου χιλίων μέτρων στο ελατοδάσος των δυτικών βουνοπλαγιών του Ερύμανθου, με πετρόκτιστα σπίτια των οποίων οι ηλικίες ξεπερνούν τα 150 χρόνια και πλακόστρωτα καλντερίμια. Με δύο παραδοσιακές βρύσες που διαθέτουν ειδικές εσοχές στις οποίες οι χωρικοί άφηναν την πήλινη στάμνα τους, για να τη γεμίσουν κατά την επιστροφή τους από τις δουλειές προς το σπίτι.
Γάργαρα και κατάκρυα τα νερά που αναβλύζουν, προερχόμενα από το λιώσιμο του χιονιού που σκεπάζει από νωρίς τον χειμώνα τις πλαγιές και τα οροπέδια, αλλοτινά λημέρια του ερυμάνθιου κάπρου. Το ότι αποτελεί ιδιαίτερη πατρίδα της οικογένειας Παπανδρέου σίγουρα βοήθησε στο να ηλεκτροδοτηθεί το χωριό το 1961 και να χαραχτεί αμαξιτός δρόμος προς τη «δημοσιά», τον οδικό άξονα Πάτρας – Τρίπολης. Ισως για τον ίδιο λόγο να εγκρίθηκε και η ανέγερση ενός ξενοδοχείου «Ξενία», ενός ιδιαίτερα λειτουργικού κτιρίου υψηλών αισθητικών και τεχνικών προδιαγραφών, απόλυτα ταιριαστού με τον περιβάλλοντα χώρο. Τις δεκαετίες του ’60, του ’70, ακόμα και του ’80, που οι Ελληνες δεν πήγαιναν διακοπές, αλλά παραθέριση, όλα τα σπίτια του χωριού και το «Ξενία» ήταν γεμάτα παραθεριστές (όχι τουρίστες), με τους φιλοξενούμενους να μεριμνούν κατά την αναχώρησή τους για την κράτηση για το επόμενο καλοκαίρι.
Για τη διάνοιξη του αμαξιτού δρόμου προς το κύριο οδικό δίκτυο υπάρχει μια λεπτομέρεια που αξίζει να αναφερθεί, γιατί αναδεικνύει το πολιτικό αισθητήριο του Γεωργίου Παπανδρέου και την αγάπη για τον τόπο του, αλλά κυρίως γιατί φανερώνει πρακτικό πνεύμα. Γιατί ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου, βαθύς γνώστης των επιπτώσεων της εγχώριας πολιτικής ρευστότητας στην εκτέλεση των έργων του Δημοσίου, που έθεσε ως απαράβατη προϋπόθεση υλοποίησης του έργου το να ξεκινήσει η διάνοιξη του δρόμου από το χωριό προς την Πάτρα και όχι το αντίστροφο. Οι γηραιότεροι, που έζησαν εκείνες τις πολιτικά ταραγμένες εποχές, συμφωνούν ότι αυτή η πρόβλεψη ήταν που έσωσε το έργο, καθώς είναι γνωστές οι περιπέτειες στις οποίες οδηγήθηκε η χώρα μετά την αντισυνταγματική αποπομπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου από τον βασιλέα το 1965.
Είναι έκδηλος ο πόνος που αποπνέουν τα κείμενα των ειδικών επιστημόνων για την καταστροφή που συντελέστηκε στον Σταθμό Βενιζέλου του Μετρό Θεσσαλονίκης. Ισως το μοιραίο λάθος να σχετίζεται με το χρονοδιάγραμμα εκτέλεσης του έργου: αν, όταν αυτό ήταν δυνατόν, είχε επιλεγεί ως προτεραιότητα να κατασκευαστεί πρώτα ο σταθμός αυτός, με την τεχνική λύση που προέβλεπε τη διάνοιξη της σήραγγας χωρίς να ενοχληθούν στο ελάχιστο τα αρχαιολογικά ευρήματα, και μετέπειτα να ακολουθήσουν όλοι οι υπόλοιποι σταθμοί, η κατάσταση σήμερα θα ήταν εντελώς διαφορετική.
(Ph.D)2, Καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
-320x213.png)
