Ο Χάρης, ο Παύλος και το… ζόμπι!

Το τι έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό και ειδικά την τελευταία βδομάδα για τα 50 χρόνια του ΠΑΣΟΚ ούτε λέγεται. Αφού νομίζω ότι κάποιοι ζουν σε άλλη χώρα, σε άλλον πλανήτη, σε άλλον γαλαξία και έχουν φτιάξει μια ιδανική πραγματικότητα, την οποία διηγούνται. Και η αλήθεια είναι πως η πρώτη τετραετής διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ήταν εξαιρετική -ή σχεδόν…

Ενας ολόκληρος κόσμος από το ’74 και μετά πίστεψε στον Ανδρέα και η ελπίδα γεννήθηκε και θέριεψε μέσα του εξαιτίας του.

Η αλήθεια είναι πως ο Ανδρέας Παπανδρέου ήξερε να κάνει τα πράγματα πιο σημαντικά απ’ ό,τι ήταν, ήξερε να συναρπάζει τον κόσμο και να τον κάνει να αισθάνεται ευγνωμοσύνη γιατί του έδωσε κάτι παραπάνω απ’ ό,τι περίμενε, αλλά πολύ παρακάτω δυστυχώς απ’ ό,τι έπρεπε.

Η πρώτη 4ετία του ΠΑΣΟΚ ήταν αρκετά καλή, είχε ακριβώς όσα έπρεπε να έχει για να συμπληρώσει τη μεταπολιτευτική εποχή όπως την εξέφρασαν η Ν.Δ. και ο Καραμανλής. Στη δεύτερη 4ετία όμως έγινε το «φτου ξελευθερία, κορίτσια». Εκεί ήταν που έπεσαν οι μάσκες και άρχισαν «αυτοί που έπρεπε» να τρώνε με χρυσά κουτάλια. Ακόμα θυμάμαι σε μια μεγάλη παρέα το καλοκαίρι του 1985 τον γιο ενός μεγαλόσχημου υπουργού του ΠΑΣΟΚ που μας είπε -ήταν και πολύ αθώος- μα γιατί λέτε ότι ο κόσμος δεν περνάει καλά με το ΠΑΣΟΚ, εμείς ζούσαμε σε ένα μικρό διαμέρισμα, τώρα μένουμε σε ένα μεγάλο σπίτι, έχουμε ωραία έπιπλα, σοφέρ κ.λπ. και οι υπόλοιποι της παρέας -όλοι ΚΚΕ Εσωτερικού τότε- παγώσανε…

Στην πραγματικότητα αν έκανε ένα καλό το ΠΑΣΟΚ ήταν ότι έβαλε τέλος στα μεταπολεμικά όνειρα και τις αυταπάτες ότι στην πολιτική υπήρχαν κακοί και καλοί, δηλαδή δεξιοί και αριστεροί. Με το ΠΑΣΟΚ τελείωσαν οι αυταπάτες και τα ψέματα και ισοπεδώθηκαν τα πάντα, οποιαδήποτε κλίμακα αξιών τινάχτηκε στον αέρα σαν το Κούγκι.

Για πολλούς λόγους σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι κάτι σαν ζόμπι, παριστάνουμε όλοι ότι ζει, αλλά στην πραγματικότητα ζει τη μακρόχρονη παρακμή του που κρατάει τόσο όσο και η μακρόχρονη ακμή του. Στην πραγματικότητα ζει ανάμεσά μας, που λέμε, αν και έχει πεθάνει προ πολλού. Εδώ και πάνω από δέκα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχει δυνατότητα να ξαναζωντανέψει το ΠΑΣΟΚ; Και όμως ναι. Μόνο που τα «ζόμπι» χρειάζονται φρέσκο αίμα. Από τους υποψήφιους για την αρχηγία του, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, μόνο ο κ. Χάρης Δούκας έχει αυτό το φρέσκο αίμα. Είναι νέος, χαριτωμένος, καθηγητής σε μοντέρνα επιστήμη, έρχεται από έναν εκλογικό θρίαμβο και έχει ένα χαμόγελο που κατακτά και γοητεύει. Αν έχει το ΠΑΣΟΚ ελπίδες να διασωθεί και να συνεχίσει, υπάρχει μόνο ο Χάρης Δούκας που μπορεί να το καταφέρει αυτό. Μόνο ο Χάρης Δούκας μπορεί να ζωντανέψει το «ζόμπι».

Θα μου πεις: γιατί δεν λες και για τον Παύλο Γερουλάνο; Γιατί ο Παύλος Γερουλάνος θα ήταν η ιδανική -κάτι παραπάνω από ιδανική- περίπτωση για Πρόεδρος της Δημοκρατίας και δεν αστειεύομαι καθόλου. Είναι όμορφος, κομψός, γοητευτικός, καλλιεργημένος, με αγωγή, με ήθος, ξέρει να γοητεύει και συγχρόνως έχει ένα class που σε κάνει να τον σεβαστείς, ενώ σε έχει γοητεύσει. Είναι από τους δύο, μάξιμουμ τρεις, ανθρώπους στη Βουλή που αξίζει αυτή τη θέση. Θα μπορούσε να δώσει στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας ένα εντελώς διαφορετικό κύρος και μια γοητεία.