Μπορεί να λέω βλακείες…

Ευτυχώς που η φωτιά κάνει ρίμα με τη βουτιά, έτσι κάποιος μπορεί άνετα να γράψει ένα πολύ κωμικό και πολύ τραγικό συγχρόνως τραγουδάκι ή ποιηματάκι για το πώς όλο το καλοκαίρι αλλά ειδικά ο Αύγουστος στην Ελλάδα συνδυάζει τις φωτιές με τις βουτιές. Το πώς αντιδρούν βεβαίως οι εκάστοτε κυβερνήσεις οποιουδήποτε χρώματος ή απόχρωσης δεν είναι θέμα προς συζήτηση, άλλωστε δεν υπάρχει και καμία διαφορά, όλοι που κυβερνούν στο ίδιο καζάνι βράζουν. Οπότε να λέμε δόξα τω Θεώ που καήκαν στρέμματα και όχι άνθρωποι, γιατί δυστυχώς και το μη χείρον βέλτιστον σ’ αυτή τη χώρα γεννήθηκε…

Για την τελετή της λήξης στο Παρίσι τα έχω γράψει από την προηγούμενη εβδομάδα πριν καν τη δούμε, είναι ακριβώς όπως τα έλεγα, αλλά βέβαια εκεί εμφανίστηκε κάποια στιγμή η δήμαρχος του Λος Αντζελες, μετά μια θαυμάσια τραγουδίστρια που δεν θυμάμαι το όνομά της που τραγούδησε τον αμερικανικό εθνικό ύμνο και μετά ο Τομ Κρουζ που έπαιξε τις επικίνδυνες αποστολές και έτσι έφτασε η φλόγα στο Λος Αντζελες και τουλάχιστον η τελευταία μισή ώρα άξιζε τον κόπο να τη δει κανείς. Βέβαια πριν είχαμε προλάβει να δούμε κάτι σαν χρυσή κατσαρίδα να κατεβαίνει από ψηλά για να ανακαλύψει τη χαμένη Ολυμπιάδα στο μέλλον, διάφορα γαλλικά συγκροτήματα και τραγουδιστές, όχι ακριβώς πρώτης κατηγορίας, ένα τραγούδι με τον Αζναβούρ, ένα με τον Τζο Ντασσέν και διάφορα άλλα το ίδιο ανέμπνευστα και κακοστημένα το ίδιο όπως στην τελετή έναρξης, αλλά τουλάχιστον πιο μικρά σε διάρκεια. Στις τελετές έναρξης και λήξης της συγκεκριμένης Ολυμπιάδας ήταν φανερό πως στην «πόλη του φωτός» είχαν διακοπή ρεύματος…

Εκεί όμως που δεν είχα τι να γράψω, ξαφνικά θυμήθηκα ότι ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, Οθων Ηλιόπουλος, δήλωσε πως παραιτείται της βουλευτικής έδρας και θα προτιμούσε προφανώς να πάρει την έδρα ο κ. Κασσελάκης για να μπει στη Βουλή ως αρχηγός κόμματος. Ο κ. Κασσελάκης βεβαίως δήλωσε πως ο κ. Ηλιόπουλος είναι ένα κόσμημα για τον ΣΥΡΙΖΑ ή κάτι τέτοιο, αλλά μάλλον ξέχασε ότι όταν έχεις τέτοια κοσμήματα στη διάθεσή σου προσέχεις μην τα χάσεις και δεν τα ξεπουλάς σαν κάτι πανάκριβα μπριγιάν στην Κατοχή για έναν τενεκέ λάδι.

Βεβαίως ο κ. Κασσελάκης μας έχει πείσει μέχρι τώρα πως με τίποτα δεν θα άφηνε την ευκαιρία να μπει στη Βουλή, ίσως όχι απαραίτητα στη σκέψη ότι μ’ αυτό τον τρόπο θα βοηθούσε το κόμμα στο οποίο είναι αρχηγός, όσο για το γεγονός ότι έχει ακόμη περισσότερες ευκαιρίες να βγαίνει στην τηλεόραση και ειδικά στο Κανάλι της Βουλής που δεν έχει και χρονικούς περιορισμούς.

Για να είμαι ειλικρινής στην αρχή σκέφτηκα -και συγγνώμη κιόλας- ότι μ’ αυτό που έκανε ο κ. Ηλιόπουλος ενδεχομένως θα του ταίριαζε το γράμμα Κ που είχε προσθέσει ο αείμνηστος υπέροχος Μποστ στο όνομα του πρώτου βασιλιά της Ελλάδας όταν αναφερόταν σ’ αυτόν, αλλά μετά διαβάζοντας για την προσωπικότητα και την παρουσία του γενικά και ειδικά στο εξωτερικό, πιστεύω πως τελικά μάλλον -δεν παίρνω και όρκο βέβαια, μπορεί να λέω βλακείες- πως ο κ. Ηλιόπουλος έκανε τελικά την πιο έξυπνη έως σοφή αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Κασσελάκη. Ούτε διαμαρτυρίες ούτε άλλα κόμματα ούτε κραυγές βοώντος εν τη ερήμω ούτε τίποτα. Εφυγε με το κεφάλι ψηλά σαν τζέντλεμαν και άφησε πολλούς άλλους που κανονικά θα έπρεπε να παραιτηθούν για να πάρει την έδρα ο κ. Κασσελάκης να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.

Φυσικά μπορεί να λέω βλακείες, αλλά μήπως θα είναι και η πρώτη φορά;