«Ελλάδα: ενενήντα δυο πρόσφυγες περισυλλέγονται γυμνοί στα σύνορα με την Τουρκία». Αυτός είναι ο τίτλος του Δελτίου Τύπου (https://www.lemonde.fr/international/article/2022/10/16/grece-92-refugies-retrouves-nus-a-la-frontiere-avec-la-turquie_6146047_3210.html) με το οποίο το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων παρουσίασε στις 16.10.2022 το επεισόδιο των μεταναστών στον Εβρο, προσθέτοντας ότι η Frontex, μέσω της εκπροσώπου της Παουλίνα Μπακούλα, διαβεβαίωσε την Κυριακή το Πρακτορείο ότι διέσωσε τους ανθρώπους αυτούς με τη συνδρομή των ελληνικών αρχών. Τα μέλη της Frontex ανέφεραν ότι οι μετανάστες βρέθηκαν γυμνοί και ότι μερικοί από αυτούς έφεραν εμφανείς πληγές. Οπως προσέθεσε, μιλώντας από τη Βαρσοβία, έδρα της οργάνωσης, η Αθήνα διαβεβαιώνει ότι η Αγκυρα υποχρέωσε τα πρόσωπα αυτά να γδυθούν πριν απελαθούν στην ελληνική πλευρά των συνόρων.
Από τις αναφορές για το σχετικό γεγονός, μεταξύ των οποίων και του Reuters της 15.10.2022 με τίτλο «Η Ελληνική Αστυνομία βρίσκει δωδεκάδες γυμνών μεταναστών στα σύνορα με την Τουρκία», διάλεξα αυτήν του γαλλικού πρακτορείου όχι μόνο διότι, όπως και το αγγλικό, αποφεύγει τους επιθετικούς προσδιορισμούς μεταφέροντας γυμνά τα γεγονότα, αλλά και διότι ορθώς δεν περιορίστηκε στις δηλώσεις της ελληνικής αστυνομίας και ό,τι άλλο ακολούθησε από ελληνικής πλευράς, αλλά ζήτησε και έλαβε την επιβεβαίωση και του διεθνούς θεσμού που εποπτεύει τις κινήσεις των μεταναστών.
Ο λόγος είναι απλός: η σειρά των κατασκευασμένων από την Τουρκία αντιπαραθέσεων στις οποίες αντιδρά αμυνόμενο το ελληνικό κράτος, όπου η τουρκική πλευρά υπερτερεί σαφώς σε απειλές, ποικιλόμορφες προκλήσεις και ύβρεις, εκλαμβάνεται από κάποιους ξένους –με ηχηρά ενίοτε δημόσια αξιώματα– ως ένας άνευ νοήματος καβγάς μεταξύ ανώριμων συμμάχων. Τα διάφορα επί μέρους επεισόδια, συνεπώς, υποβαθμίζονται και τα άτακτα παιδιά καλούνται να καθίσουν και να τα βρουν, εις βάρος μάλλον του παιδιού που τα παιχνίδια του –όπως τα νησιά– διεκδικούνται από το πιο αδηφάγο. Στην ίδια περίπου λογική, κάποιοι «ψύχραιμοι» Ελληνες αναλυτές επιμένουν να θυμίζουν ότι όλα τα κράτη, περιλαμβανομένου βεβαίως του ελληνικού, καταγγέλλονται αμοιβαία μόνο και μόνο για να σκεπάσουν τα δικά τους αδικήματα ή εγκλήματα.
Τα πρόσφατα «γυμνά γεγονότα» του Εβρου αρνούνται να υποταχτούν σε τέτοιες ρητορικές που εξισώνουν επιτιθέμενους και αμυνόμενους, υποψήφιους «θύτες» και «θύματα». Ισως γιατί τα γυμνά σώματα σε ώρες ανόδου της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη θυμίζουν τα άλλα γυμνά, στα ναζιστικά στρατόπεδα. Λίγο πριν από την «τελική λύση» των κρεματορίων. Είτε ακόμη η σκέψη, ότι σε ένα κράτος που όλο και πιο πολύ πλησιάζει στον ισλαμικό ολοκληρωτισμό, το ιερό του σώματος βεβηλώνεται, ευτελίζεται και τραυματίζεται πραγματικά και συμβολικά. Διαφωνώντας με όσους εφησυχάζουν δηλώνοντας σώφρονες και ψύχραιμοι, έχω να πω ότι αυτό που γυμνώθηκε, εξευτελίστηκε και τραυματίστηκε –άλλη μια φορά– στον Εβρο είναι ό,τι απομένει από ανθρωπιά στον κόσμο μας.
