Νεκρή αρχιτεκτονική Ε.Ε.

Οσο ο άνθρωπος επηρεάζεται από το περιβάλλον, άλλο τόσο το διαμορφώνει. Η κατασκευή κατοικιών λ.χ., ή η διάνοιξη ενός πηγαδιού ή η καλλιέργεια της γης είναι προϊόντα ενός χαρακτήρα που συγκροτήθηκε από τις ανάγκες να ενταχθεί στο περιβάλλον τούτο.

Τα ευάερα και ευήλια σπίτια, το δομικό υλικό τους (πέτρα και ξύλο), τα όμορφα χτισμένα πηγάδια, η γεωμετρικότητα στις καλλιέργειες σημαίνουν την αρμονική συνύπαρξη, τον σεβασμό στα δώρα της φύσης. Η αρχιτεκτονική είναι από τις πρώτες επιστήμες που εφευρίσκει και εν συνεχεία κατακτά ο άνθρωπος, από τις πρώτες τέχνες καλύτερα.

Η Ευρώπη είναι γεμάτη από αρχιτεκτονικά αριστουργήματα, κυρίως οι μεγάλες πόλεις της, μεταξύ αυτών και οι Βρυξέλλες, η πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ενωσης παρακαλώ.

Εχετε επισκεφτεί τα κτίρια στα οποία στεγάζονται οι υπηρεσίες της Ε.Ε.; Προφανώς έχετε φρίξει από τα πανάσχημα ντουβάρια από μπετόν και αλουμίνια, τους απρόσωπους χώρους, τον χυδαίο, ασυνάρτητο, γιγαντιαίο ρεαλισμό τους. Δεν υπάρχει ίχνος αισθητικής ομορφιάς, έχουν φροντίσει να μην υπάρχουν τέτοια ίχνη.

Γιατί; Διότι ένα λεπτόμορφον ακροκέραμο ή ένα κομψό ρόπτρον, ή εντέχνως διακοσμημένες πόρτες και παράθυρα, ή μια αψίδα μπορούν να τραβήξουν την προσοχή των υπαλλήλων και να ασχοληθούν μ’ αυτά, να διασαλεύσουν την τάξη του πειθαναγκασμού· ναι, παραμελούν όμως τα καθήκοντά τους, γίνονται ανθρώπινοι (κάτι που απαγορεύεται αυστηρά).

Αλλά τίποτε το ανθρώπινο δεν χωρεί μέσα σε τούτα τα ντουβάρια της ψυχρής, διεκπεραιωτικής, υλόφρονος λογικής· χωρούν μόνο ηλεκτρονικοί υπολογιστές και τεράστιες γιγαντοοθόνες, ό,τι έχει σχέση με αριθμούς μόνο. Προφανώς θα έχετε προσέξει και τα αγέλαστα, παγερά προσωπεία των υπαλλήλων. Βλοσυρά, σκοτεινά, αποκρουστικά (και αποτροπαϊκά ίσως…). Τα συναισθήματα έχουν εξοριστεί, όπως και οι φιλικές χειρονομίες. Οταν ενίοτε συμβαίνουν εξαπατούν! Παλιά τους τέχνη κόσκινο.

Σ’ ένα κείμενο που αποδίδεται στον Ιρλανδό ποιητή, δοκιμιογράφο, λιβελογράφο, μυθιστοριογράφο Τζόναθαν Σουίφτ (1667-1745) υπό τον τίτλο «Η τέχνη της πολιτικής ψευδολογίας» (εκδόσεις «Αγρα), διαβάζουμε: «Τα ψέματα των υποσχέσεων που δίνουν τα σπουδαία πρόσωπα, οι πλούσιοι και ισχυροί, οι Αρχοντες, αυτοί που στέκονται ψηλά, αναγνωρίζονται από τους τρόπους αυτών που τα πλασάρουν: ακουμπούν το χέρι τους στον ώμο σου, σε φιλούνε, σε αγκαλιάζουν, χαμογελούν· υπάρχουν τόσα σημάδια, ώστε δεν μπορεί παρά να καταλάβεις ότι σε εξαπατούν, ότι σε φενακίζουν». Α, ρε Γιούνκερ!

Εχουν χρυσοπληρώσει ειδικούς για να κατασκευάσουν αυτό το φριχτό περιβάλλον, που καταπλακώνει τις ψυχές των ανθρώπων και τους αφαιρεί κάθε ικμάδα ανθρωπιάς, κάθε χυμό επικοινωνίας και χαράς: ουδείς φαίνεται να ενοχλείται απ’ αυτήν την εγκληματική αρχιτεκτονική, που γεννά κρυψίνοες, ποντικούς, ανήλιαγους ανθρώπους, χωρίς φυσικό φως και αεράκι (παντού νέον και ραδιενέργεια…). Πού είναι οι διαυγείς, απλοί, χαρούμενοι, ευτυχισμένοι κι απαλοί τόνοι του Νότου;

Νεκρά κτίρια: νεκρές φλέβες, νεκρά πρόσωπα. Μέσα σε φωτισμένη ατμόσφαιρα ανθούν τα πάθη κι οι ιδέες. Γνωρίζοντάς το αυτό οι ιθύνοντες των Βρυξελλών ρίχνουν, με λύσσα, άπλετο σκοτάδι στις καθημερινές συναλλαγές των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Φανταστείτε πόσο παραδόπιστοι (και μόνο) είναι οι άνθρωποι. Φρίττω από το τι φρικαλεότητες μπορεί να συμβούν από ανθρώπους που πάσχουν από ήλιο και άνεμο (φως, θάλασσα και λοιπά). Αν και, εσχάτως, πήραμε μια γεύση από τη συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση.

Ματαιοπονούν όσοι φαντάζονται μια όντως Ευρωπαϊκή Ενωση· το χάσμα μεταξύ των λαών είναι πολύ μεγάλο και είναι αδύνατο (σχεδόν) να γεφυρωθεί. Εκτός εάν άπαντες συνομολογήσουμε ότι προέχει ο άνθρωπος.