Πάμφορτες οι κερασιές και οι κορομηλιές του χωριού -λυγίζουν ώς το χώμα οι κλάρες από το βάρος των καρπών και αναγκάζομαι να τις ξαλαφρώσω μαζεύοντάς τους για να μη σπάσουν. Νοστιμότατα τα κεράσια, άγουρα ακόμη τα κορόμηλα. Δέντρα αυτοφυή, ορθωμένα μόνα τους μες στους αέρηδες και τους χιονιάδες, χωρίς λιπάσματα και οτιδήποτε χημικό για την ανάπτυξή τους, παραπάνω από βιολογική η «καλλιέργειά» τους. Χαίρεσαι να τα βλέπεις [και περισσότερο να τα τρυγάς…]
Το πρωινό ξύπνημα δεν περιγράφεται -αηδόνια κελαηδάνε με κέφι και χαρά, θαρρείς και είναι το κελάηδισμά τους συμφωνική ορχήστρα, συναυλία μαγική. Ζέστη στη μικρή βεράντα. Σηκώνεις τα μάτια και βλέπεις στο υπόστεγο δυο χελιδονοφωλιές, άψογα αρχιτεκτονημένες. Πάνε πολλά χρόνια που είχα να δω τέτοιες κατασκευές. Γιατί είχαν εξαφανιστεί τα πανέμορφα αυτά πουλιά; Πού είχαν πάει; Γιατί δεν έρχονταν στο χωριό; Σε ποια μέρη έφτιαχναν τα σπίτια τους; Φεύγουν για λίγο και επανέρχονται με τροφή να ταΐσουν τα μικρά τους. Ευλογημένες στιγμές. Η φύση δείχνει τη διαδικασία των ζωντανών πλασμάτων της, με απλά πετάγματα και φτερουγίσματα χελιδονιών αλλά και της ανθρώπινης ψυχής, που συμμετέχει έστω ως παρατηρήτρια αυτής της διαδικασίας, σαν να θέλει και αυτή [η ψυχή] να πετάξει μαζί τους, να τρέξει ψηλά στους ουρανούς και σε μακρινούς ορίζοντες, να εξορίσει τη λύπη της, να συναντήσει ίσως άλλες ψυχές που έφυγαν μακριά, πολύ μακριά.
Σε λίγο ένα αναπάντεχο μπουρίνι διώχνει τη ζέστη. Δυνατή η βροχή, αλλάζει για λίγο τη διάθεση και την ατμόσφαιρα -αλλά για λίγο. Και να όμως, αυτή η ίδια η ατμόσφαιρα γίνεται όλη φως και καθαριότητα. Τα χελιδόνια έρχονται και κουρνιάζουν δίπλα στα μικρά τους -ακούς τις φωνούλες τους και ίσως τον φόβο τους από τη δύναμη της βροχής, έως ότου σκαρίσουν και αυτά και πετάξουν μαζί με τους γονείς τους, αντιμετωπίζοντας μόνα τους τα στοιχεία της φύσης. Τα αηδόνια έχουν πάψει, η ζωή έχει ηρεμήσει, οι άνθρωποι αρχίζουν να κυκλοφορούν και να πηγαίνουν στις δουλειές τους, μέσα στους ρυθμούς της βραδύτητας, έως και νωχέλειας για μερικούς. Δεν υπάρχουν άγχος και πίεση εδώ. Επισκέπτομαι ξανά τις όμορφες κερασιές και γεύομαι για ακόμη μία φορά τους γλυκύτατους καρπούς. Λαϊκά δέντρα, όλο χάρη και τροφή -ηδύτατα καρποφόρα, ανοιχτά στους περαστικούς και τους λογής ταξιδιώτες.
Είχα πολύ καιρό να επισκεφθώ τέτοια εποχή το χωριό. Κάθε εποχή έχει τη χάρη της και τους καρπούς της βεβαίως και οι αγροτικές δουλειές δεν είναι στην αιχμή τους, παρότι παραμένουν πάντα αιχμηρές. Στο καφενείο λίγοι οι θαμώνες αλλά περιμένουν να συμποσιαστούμε κάποια στιγμή -η στιγμή αυτή δεν αργεί.
