Από το δράμα στην… κωμωδία

Mέσα στην τραγωδία που ζουν οι κάτοικοι της χώρας που λέγεται Ουκρανία, πού και πού ακούς ή διαβάζεις διάφορα που πραγματικά σε κάνουν «να φεύγεις» που λένε. Κάτι ακτιβίστριες, λέει, στην Ελβετία, μαζεύουν υπογραφές για να διώξουν από την Ελβετία την ερωμένη του Πούτιν Αλίνα Καμπάεβα, ολυμπιονίκη στην ενόργανη γυμναστική, με την οποία απ’ ό,τι έμαθα επ’ ευκαιρίας των γεγονότων ο Πούτιν έχει 4 παιδιά…

Το να μαζεύουν βέβαια στην πολυκατοικία που μένεις υπογραφές για να σε διώξουν γιατί μένεις στο υπόγειο και είσαι πόρνη το έχω δει και στον «Νόμο 4.000» του Δαλιανίδη. Το να μαζεύουν όμως υπογραφές για να σε διώξουν από την Ελβετία επειδή έχεις ερωτικό δεσμό με τον Πούτιν, είναι κάτι που μόνο τα γέλια μπορεί να με κάνει να βάλω, εκτός κι αν γίνω έξαλλος με όλους και όλες αυτούς και αυτές τους ακτιβιστές και τις ακτιβίστριες που μού βρομάνε γενιτσαρισμό από μακριά. Γιατί πολύ συχνά όλα αυτά και όλοι αυτοί οι «υποστηρικτές των δικαιωμάτων» δεν κοιτάνε παρά το συμφέρον τους καθώς και να εκδικηθούν για τη δική τους αδυναμία κάθε είδους. Κάπως έτσι στα Δεκεμβριανά έκαναν κομμάτια την Ελένη Παπαδάκη γιατί λέει είχε ερωτική σχέση στην Κατοχή με τον κατοχικό πρωθυπουργό Γιάννη Ράλλη, κάτι που βέβαια δεν αποδείχτηκε ποτέ. Και ενώ μέχρι σήμερα ουδέποτε το ίδιο το ΚΚΕ επικρότησε αυτή την πράξη, υπάρχουν ακόμα ηλίθιοι που την επικροτούν από αμάθεια και μόνο.

Το να φύγει η πρώτη μπαλαρίνα των Μπαλσόι από τη Ρωσία σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το τι κάνει ο Πούτιν και να πάει να δουλέψει στην Ολλανδία είναι κάτι θλιβερό βασικά για τα Μπαλσόι. Το να σταματήσουν οι πολιτιστικές ανταλλαγές μεταξύ της Ρωσίας και άλλων κρατών είναι κάτι θλιβερό, αλλά δεν νομίζω πως θα εμποδίσει τον Πούτιν να κάνει αυτό που θέλει, ούτε θα βοηθήσει την Ουκρανία στο παραμικρό. Τα περισσότερα από αυτά που ακούω σχετικά με τη συμπαράσταση στην Ουκρανία θα τα ακούει ο Πούτιν και θα γελάει. Για να παραφράσω και τον Καβάφη, ο πρόεδρος της Ουκρανίας κ. Ζελένσκι «ήδη θα το κατάλαβε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ενωση τι σημαίνουν»… Αυτά που είπα πιο πάνω, βέβαια, σχετικά με τους ακτιβιστές και ακτιβίστριες και σχετικά με τους γενιτσαροσυμπαραστάτες κάθε «σωστής σκέψης και ενέργειας», που συχνά καταλήγουν πιο φασιστικά και από τους φασισμούς που καταγγέλλουν, ισχύουν τον τελευταίο καιρό και στην Ελλάδα με πολλά και πολλούς που απαγορεύουν σε οποιονδήποτε να εκφράσει τη συμπαράστασή του σε ανθρώπους που κατηγορούνται από λαϊκά δικαστήρια πρωινών και μεσημεριανών εκπομπών. Προς Θεού, δεν μιλάω για υποθέσεις για τις οποίες έχει επιληφθεί ο εισαγγελέας, αλλά για άλλες…

Νομίζω ότι τελικά το περίφημο #MeToo, το οποίο έτσι κι αλλιώς με μια υπόθεση συζυγικής εκδίκησης ξεκίνησε για όσους ξέρουν πραγματικά τα γεγονότα, με όλα τα θετικά που διαθέτει, γιατί κανείς δεν πρέπει να μένει ατιμώρητος όταν έχει κάνει το κακό σε άλλους ανθρώπους, χρησιμοποιείται μια χαρά και για περιπτώσεις εκδίκησης αλλά και ως αυτοπροβολή και κλείσιμο του στόματος που λέει κάτι αντίθετο από αυτούς, από πολλά χαριτωμένα φασιστοειδή της τηλεόρασης και όχι μόνο.