Προσδοκίες για ιστορική απόφαση

Μου λέει η μικρή μου κόρη πριν από μέρες, αδιάφορη για το τι συμβαίνει κάθε μέρα, όχι λόγω αποχής ή αδράνειας, αλλά λόγω συγκυρίας, ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η εβδόμη Οκτωβρίου. Αλλού γι’ αλλού όντας, νομίζω ότι εννοεί την προγραμματισμένη εισαγωγή της μαμάς της στο νοσοκομείο.

«Ε, όχι, βρε μπαμπά, μην είναι συνέχεια εκεί το μυαλό σου. Η ημερομηνία που σου είπα αφορά την απόφαση που αναμένεται για τη Χρυσή Αυγή -εάν δεν είναι αυτή που αναμένεται να ξέρεις ότι θα γίνει ένας ψιλοχαμός στην Αθήνα· ελπίζω, όμως, ότι η Δικαιοσύνη θα σταθεί στο ύψος της και θα δικαιώσει τις προσδοκίες των ελεύθερων και εχέφρονων ανθρώπων». Είναι η αλήθεια ότι μου είχε διαφύγει -ε, κάθε μέρα στα νοσοκομεία δεν αντιλαμβάνεσαι και πολλά που συμβαίνουν. Λοιπόν, ναι, είναι από τις πλέον ιστορικές ημερομηνίες της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Να τελειώνουμε με αυτούς τους ανθρώπους που μισούν τη δημοκρατία, τη ζωή και αντιθέτως υμνούν τον θάνατο.

Εξεταστέον βεβαίως πώς ρίζωσε, μάλλον πώς άνθισε, γιατί ρίζες είχε, αυτό το εκτρωματικό μόρφωμα στην ελληνική κοινωνία, ποιοι έβαλαν το χεράκι τους να καρποφορήσει κιόλας, ποιοι τους έδωσαν βήμα στην πολιτική ζωή της χώρας, ποιοι επέτρεψαν την ανενόχλητη εγκληματική δράση τους, ποιοι ανέχτηκαν να μολύνουν αυτοί οι εγκληματίες το όποιο δημοκρατικό καθεστώς επικρατεί στη χώρα [χωλό και λειψό μεν, ειρηνικό δε -κάπως έτσι]. Είναι αναγκαία αυτή η εξέταση, στην οποία οφείλουμε να συμμετάσχουμε άπαντες, όπως αναγκαίο είναι να γίνουν γνωστά τα πορίσματα στην ελληνική επικράτεια και στον κάθε Ελληνα, όπου κι αν κατοικεί.

Αυτή τη στιγμή βέβαια άλλα προέχουν, όπως π.χ. η ελπίδα να είναι μια όντως ιστορική απόφαση και να στείλει στον «αγύριστο» αυτούς τους ανθρώπους που βεβήλωσαν τις τελευταίες δεκαετίες το πολιτικό σώμα της Ελλάδας και, δυστυχώς, επηρέασαν πολλούς ψηφοφόρους ώστε να τους δούμε και στα βουλευτικά έδρανα. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα ξανασυμβεί μια τέτοια ιεροσυλία, ένας τέτοιος ευτελισμός της πολιτικής σκέψης-δράσης-ζωής.

Ας ελπίσουμε επίσης ότι θα αποθαρρυνθούν από την αναμενόμενη γενναία απόφαση των δικαστών και όσοι ακόμη εξακολουθούν να σαγηνεύονται από ακραίες εθνικιστικές-ρατσιστικές-φασιστικές-ναζιστικές «ιδέες». Μη μας διαφεύγει ότι από τέτοιες «ιδέες» εμφορούνται και επίλεκτα μέλη της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μπορεί ο πρωθυπουργός να καταδικάζει την εγκληματική οργάνωση, αλλά πρέπει να πράξουν το ίδιο και στελέχη της κυβέρνησης, που επιδεικνύουν μια έφεση στο να εκστομίζουν, και μάλιστα μεγαλόφωνα, φασίζοντα ή ακόμη και φασιστικό λόγο.

ΥΓ.: Χάρηκα ολόψυχα το αφιέρωμα, εν όψει της απόφασης, της εφημερίδας μας του Σαββατοκύριακου -ήταν μια ευρύχωρη, δημοκρατική [υπερβατική ακόμη] παρέμβαση στον ταλαίπωρο τούτον τόπο.