Για το «ΚΕΠ» των αντιεξουσιαστών

Πήγε η αστυνομία και άλλες δυνάμεις στην πλατεία Εξαρχείων, τις προάλλες, και «ξήλωσαν» το ΚΕΠ, λέει, των αντιεξουσιαστών. Το έδειχναν και το ξαναέδειχναν τα κανάλια της αντικειμενικότητας και της πληροφόρησης. Εμμονή και αυτή με τους αντιεξουσιαστές. Ενα παλιοκουβούκλιο ήταν γεμάτο με βιβλία και εμφιαλωμένα νερά. Αντιαισθητικό; Ναι, αναμφίβολα. Δεν είναι όμως το πρόβλημα στα Εξάρχεια αυτό το κουβούκλιο ούτε οι αντιεξουσιαστές, όπως θέλουν να μας πουν τα καλά [στραβά κι ανάποδα] κανάλια μας. Εάν νομίζουν ότι με τέτοιες κινήσεις θα λυθεί το πρόβλημα στην περιοχή, πλανώνται πλάνην οικτράν.

Οι ίδιοι οι κάτοικοι δεν φοβούνται τους αντιεξουσιαστές [ας μην τους συγχέουμε με τους μπαχαλάκηδες], τρέμουν όμως από τις συμμορίες πρεζεμπόρων, από διακινητές λαθραίων τσιγάρων, από νυχτερινές επιθέσεις με σκοπό ληστείες και βιασμούς. Αυτούς πώς θα τους σταματήσει η «αποφασισμένη» να καθαρίσει την περιοχή αστυνομία και ο «έμπειρος» υπουργός Προστασίας του Πολίτη;

Εάν νομίζουν ότι οι «εκκαθαριστικές» επιχειρήσεις σε καταλήψεις και αλλού θα φέρουν τη λύση, εάν φρονούν ότι οι αντιεξουσιαστές είναι το πρόβλημα, τότε δεν κάνουν τίποτα άλλο, παρά αποδεικνύουν ότι στρέφονται κατά των ιδεών. Εναντίον μιας μορφής οργάνωσης της κοινωνίας που έχει το δικαίωμα να μην αναγνωρίζει την τρέχουσα διοικητική δομή και να επιζητεί εναλλακτικές λύσεις, χωρίς να ενοχλεί την κοινότητα -είναι μάλιστα ενταγμένη στην κοινότητα και είναι αποδεκτή από αυτήν.

Είναι αλήθεια, βεβαίως, ότι η κοινότητα των Εξαρχείων δεν έχει καταφέρει να αυτοθωρακιστεί, να πλέξει με τέτοιον τρόπο τη δομή της ώστε να μην είναι δυνατόν να παρεισφρέουν εντός της εγκληματικά στοιχεία, άνθρωποι δηλαδή που ενδιαφέρονται μόνο για προσωπικό όφελος και μάλιστα εις βάρος άλλων. Επίσης, αλήθεια είναι ότι η εποχή δεν είναι και τόσο «ηρωική» ώστε να αφιερώσουν χρόνο οι κάτοικοι στην προσπάθεια αυτοάμυνας· συντείνει σε αυτό η παρατεταμένη κρίση -και άρα οι αγωνιώδεις προσπάθειες για την εξασφάλιση του μεροκάματου. Πού χρόνος για συνελεύσεις και προσωπική παρουσία; Κομμάτι δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο πλέον.

Παραμένει γεγονός ότι ο Τύπος έχει «δαιμονοποιήσει» τη συνοικία των Εξαρχείων και απαιτεί η κυβέρνηση να παρέμβει με όποιον τρόπο, αρκεί να απελευθερωθεί ο χώρος. Ακούω και διαβάζω αδιανόητα για τη συνοικία, κάτι σαν ελληνικό Χάρλεμ και άλλα παλαβά, ανυπόστατα και ανιστόρητα. Πού στο καλό ζουν αυτοί που τα λένε ή που τα γράφουν; Τα Εξάρχεια είναι πνευματικός τόπος, αλλά διάφοροι επιτήδειοι, λόγω της ανεκτικότητας του διαφορετικού που επικρατεί, εκμεταλλεύονται αυτήν την «ελευθερία» και «απλώνουν» την εγκληματική τους πραμάτεια στην πλατεία και στα γύρω στενά [αυτό «παλεύεται»].

Η καταστολή δεν θα επιφέρει την ασφάλεια, όπως νομίζουν μερικοί εξυπνάκηδες -θα δημιουργήσει άλλου είδους προβλήματα, όπως π.χ. την τυφλή αντίδραση μερικών κουφιοκέφαλων, τάχα μου αναρχικών [δεν έχουν διαβάσει λέξη για την αναρχία ως πολιτική φιλοσοφία]. Μπορεί, επίσης, να μετεξελιχθεί η περιοχή σε γκέτο, απομονωμένη από το κέντρο της Αθήνας και άρα με προοπτική να εκπέσει εμπορικά και πνευματικά. Θα είναι ικανοποιημένοι τότε οι κήρυκες του μίσους κατά της περιοχής; Το πρόβλημα έχει ρίζες, οι οποίες πρέπει να εκλείψουν -όχι με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα επιβολής του νόμου και της τάξης.