Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κιτρινισμένες φωτογραφίες διακοπών

«Η γυναίκα του ψαρά με το παιδί της», Χοακίν Σορόγια

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κιτρινισμένες φωτογραφίες διακοπών

  • A-
  • A+

-Αχ, τι ωραία εικόνα είναι αυτή; Πού ήσουν;

Η φίλη της σκάλιζε το κουτί με τις παλιές φωτογραφίες που κράταγε στο δωμάτιό της.

Πήρε τη φωτογραφία στα χέρια της και την κοίταξε. Δεν θυμόταν σίγουρα. Ηταν πάντως αρκετά παλιά, μετά το Λύκειο, στα πρώτα φοιτητικά χρόνια; Μάλλον στο εξοχικό. Τα μαλλιά της ήταν μακριά - πιο μακριά από ό,τι ήταν τώρα. Καστανά, στο φυσικό τους χρώμα. Δεμένα πίσω πλεξούδα. Και φορούσε ένα κίτρινο-λευκό πτι καρό φουστάνι.

Τότε που τα κορίτσια για να είναι «ιν» φορούσαν μόνο τζιν παντελόνια, σκισμένα, και μπλουζάκια με λογότυπα από τους δίσκους των Nirvana, πάνινα αθλητικά παπούτσια και φουσκωτά μπουφάν αεροπορίας.

Το θυμόταν αυτό το φόρεμα, το είχε αγοράσει γιατί της θύμιζε μια ταινία που είχε δει στην τηλεόραση. Κάποια αμερικάνικη ταινία, που την είχε συγκλονίσει τόσο ώστε τη συζητούσε μέρες με την κολλητή της.

Γέλασε. Ακόμη της άρεσαν κάποια ρούχα λίγο «ρετρό», ακόμη και οι ρετρό φωτογραφίες, ειδικά οι μαυρόασπρες. Δεν είχε πολλές δικές της τέτοιες. Μόνο μια-δυο από τα πρώτα χρόνια της ζωής της, και οι οποίες υποπτευόταν ότι είχαν βγει σε φωτογραφείο, γιατί είχαν γύρω τους δαντελωτή λευκή κορνίζα.

Τώρα τις σύγκριναν καμιά φορά με τις ανιψιές της, για να δουν από πού έχουν «πάρει» τα παιδιά…

Ολες οι υπόλοιπες ήταν έγχρωμες. Ακόμη και μια βρεφική της, με ανοιχτό κίτρινο πάλι φορμάκι. Λίγα μαλλάκια, σχεδόν ξανθά. Η μαμά, με τα μαλλιά πιασμένα αλογοουρά -θα ’ταν, δεν θα ’ταν 23 ετών- την κρατάει ψηλά στον αέρα και δίπλα ο θείος της, με το μεγάλο μουστάκι του, παρακολουθεί γελώντας. Αρκετά κιτρινισμένη πια, την έκανε να δακρύσει.

Το βράδυ, όταν έμεινε μόνη της και μάζεψε το κουτί με τις παλιές φωτογραφίες, κάθισε στο μπαλκόνι. Καθόλου δεν της άρεσε απόψε αυτό το μπαλκόνι, που κάποτε το έτρεχε πάνω-κάτω, που άπλωνε τα παιχνίδια της το καλοκαίρι ή διάβαζε τα μεσημέρια όταν δεν έκανε πολλή ζέστη. Είχαν μείνει και ελάχιστα φυτά, ούτε ήξερε να τα φροντίζει ούτε προλάβαινε. Λίγο νερό μόνο, όποτε...

Δίπλα της, στο τραπέζι, ένα κρύο τσάι, το τηλέφωνό της -την τρόμαζαν λίγο οι δυνατότητες αυτού του μικρού υπολογιστή- και η φωτογραφική μηχανή. Αν και η κάμερα του τηλεφώνου ήταν πια πιο καλή από της μηχανής, δεν την άφηνε από κοντά της.

Για να σκοτώσει τον χρόνο και να αντιδράσει στα σύννεφα που είχαν πεισματικά κρύψει τη μεγαλύτερη πανσέληνο του καλοκαιριού, άρχισε να βλέπει τις φωτογραφίες των φετινών διακοπών. Από διαστροφή, αντί να τις πάρει από την αρχή, ξεκίνησε από το τέλος.

Θάλασσες, δροσερά νερά, όμορφες πόλεις του νοτιά, γραφικά στενά και χρώματα. Εκεί που θέλεις να χαθείς για πάντα, κι ας χάσεις για μια μέρα το μπάνιο. Καφενεδάκια με ελληνικό καφέ στη χόβολη και γλυκό του κουταλιού.

«Το γλυκό σ’ το κερνάω», της είχε πει ο καφετζής. «Το ’φτιαξε μια γειτόνισσά μου, πολύ νοικοκυρά, και μου το έδωσε για κανέναν μερακλή. Αλλά δεν ξέρω τι είναι».

Ηταν περγαμόντο και ήταν υπέροχο.

Και έτσι έφτασε στην πρώτη. Εκείνη που έβγαλε την πρώτη-πρώτη μέρα των διακοπών, στην πρώτη παραλία που έβρεξε τα πόδια της. Ηταν η σκιά ενός γυναικείου σώματος στην άμμο: λίγο στρεβλό το σχήμα, λόγω της γωνίας των ακτίδων του ήλιου, μαύρο πάνω στο χρυσοκίτρινο, μαλλιά και φόρεμα να ανεμίζουν από τον αέρα.

Κοίταζε την αισιόδοξη εικόνα. Σκεφτόταν ότι στην ηλεκτρονική της μορφή δεν θα μπορούσε να κιτρινίσει. Αν και με τα σύγχρονα μέσα όλα μπορούν να πάρουν ό,τι χρώμα τους δώσεις: παλιό, καινούργιο, σαν ζωγραφική...

Αποφάσισε να είναι μεταξύ των φωτογραφιών που θα τυπώσει. Και αν στο μέλλον αλλοιωθεί το χρώμα της, δεν πειράζει. Σημασία έχει αυτό που θα θυμίζει -την πρώτη μέρα των διακοπών- και τα αισθήματα που θα γεννάει.

[email protected]

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αταξία τον Αύγουστο
Οι μέρες μετά τις διακοπές κυλούσαν αργά, σαν να μην κυλούσαν καθόλου. Δουλειές και υποχρεώσεις υπήρχαν, αρκετές για να τρώνε τις ώρες της ημέρας, για να μην προλάβεις να καθίσεις μισή ώρα το πρωί να πιεις...
Αταξία τον Αύγουστο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τρεις πράσινοι παπαγάλοι
Μια φορά κι έναν καιρό ένα κορίτσι -εντάξει, κάπως μεγαλύτερο- έφυγε για διακοπές. Κουρασμένο, απογοητευμένο, φορτωμένο με δύο -μπορεί και περισσότερες- έγνοιες και με έναν και μοναδικό στόχο: για λίγες...
Τρεις πράσινοι παπαγάλοι
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Σαν στοιχειό στο κάστρο
Ο άνεμος περνούσε μέσα από τις πολεμίστρες του παλιού κάστρου στην άκρη του λιμανιού. Εκανε ζέστη, ο ήλιος δεν αντεχόταν και έψαχνε σκιές για να προστατευτεί.
Σαν στοιχειό στο κάστρο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ξένοιαστες μέρες
Φορούσε ρούχα σοβαρά: μαύρο παντελόνι, μαύρη μπλούζα, ένα κολιέ, μικρά σκουλαρίκια, λίγο μακιγιάζ και είχε κρεμασμένη από τον ώμο της μια «επαγγελματική» τσάντα. Από αυτές που τα περιέχουν όλα: τηλέφωνο, έναν...
Ξένοιαστες μέρες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μια Τετάρτη
​Ο ήλιος δεν είχε πέσει ακόμη, έκανε ζέστη και τα τζιτζίκια, με πάθος ζηλωτή, τραγουδούσαν τις χαρές του καλοκαιριού. Σε βαθμό που κάθε σκέψη διαλυόταν και το επαναλαμβανόμενο ρυθμικό τζι-τζι-τζι-τζι-τζι...
Μια Τετάρτη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Επιφάνεια εργασίας
Το εκτυφλωτικό ελληνικό φως τρυπούσε μέσα από τα γεμάτα τρυφερότητα ροζ και λευκά λουλούδια της μπουκαμβίλιας που σκέπαζε τη μικρή κυκλαδίτικη πλατεία. Ο κόσμος ήταν λίγος ακόμη, πρωί. Η υπάλληλος του...
Επιφάνεια εργασίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας