Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μπλε στιλό, κόκκινο μελάνι

Κόκκινο μπλε, 1968, ΕΛΣΓΟΥΟΡΘ ΚΕΛΙ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μπλε στιλό, κόκκινο μελάνι

  • A-
  • A+

Εκείνο το βράδυ δεν μπορούσε να γράψει. Τα τελευταία βράδια δεν μπορούσε να γράψει. Κι ήθελε τόσο να μιλήσει.

Αλλά, τι να πει που δεν το είχε πει ξανά; Πώς να πει ξανά λόγια που δεν έφταναν στους αποδέκτες τους; Πού να βρει δύναμη να χτυπήσει ξανά πόρτες κλειστές;

Τα χέρια της όμως την έκαιγαν. Το μπλε στιλό είχε αρχίσει να αλλάζει χρώμα από τη θερμότητα. Γινόταν κόκκινο. Με κόκκινο μελάνι. Σκούρο, σαν αίμα. Επρεπε κάτι να γράψει, να βρει μια διέξοδο.

Και άρχισε να κάνει γραμμές στο λευκό χαρτί. Κόκκινες, από ένα μπλε στιλό.

Δεν σχημάτιζαν λέξεις, δεν έφτιαχναν γράμματα. Ηταν γραμμές. Ευθείες, καμπύλες, γωνίες. Γραμμές που τέμνονταν μία και δύο και τρεις φορές και άλλες που μπορεί κάποια στιγμή να συναντιούνταν. Σε ένα άλλο χαρτί ή στο άπειρο.

Αλλά δεν ήταν λέξεις.

Υστερα άρχισε να γεμίζει τα λευκά κενά. Αλλού με δύναμη και αλλού απαλά, σαν φωτοσκίαση.

Κάπως έτσι σχηματίστηκαν δύο μάτια. Αν και με κόκκινο μελάνι, είχαν χρώμα πράσινο ανοιχτό.

Επειτα από λίγο δύο αυτιά, λίγο μυτερά. Χρώματος μαύρου, γυαλιστερού και απαλού σαν βελούδο. Και δύο αφράτα μάγουλα, επίσης μαύρα βελουδένια. Και μια μύτη, ταυ καμπυλωτό που κατέληγε σε ένα χαμόγελο μυστηριώδες, λίγο ευτυχισμένο, λίγο ειρωνικό, κάπως αυτάρεσκο.

Δυο μουστάκια ακτινωτά και φρύδια ίδιου ύφους και δυναμισμού.

Στη συνέχεια ο λαιμός: περήφανος, δυνατός. Και το σώμα το ίδιο. Ενεργητικό, χωρίς περιττά λίπη, μυώδες. Σαν τα τέσσερα πόδια του. Ετοιμα να τρέξουν και να πιάσουν το πιο γρήγορο θήραμα, ή να τεντωθούν και μετά να σταυρώσουν μπροστά στο στήθος, για να αναπαυθεί το κουρασμένο σώμα. Και τώρα ήταν κουρασμένο.

Η ουρά, α, η ουρά. Λεπτή, μακριά, αποφασιστική. Είχε τυλιχτεί γύρω από το υπόλοιπο ευκίνητο σώμα, αγκαλιάζοντάς το. Η άκρη της κουνιόταν ελαφρά.

Παντού βελούδο μαύρο, παντού λάμψη και παντού απαλότητα σαν μεταξιού.

Σχεδίασε και ένα παράθυρο. Από το παράθυρο έμπαινε το φως του ήλιου και το βελούδο γυάλιζε ακόμη περισσότερο, αστράφτοντας σε μερικά σημεία. Το καμάρωνε, το ζήλευε λίγο. Με την καλή έννοια.

Καθόταν και κοίταζε το όμορφο αυτό πλάσμα. Ηθελε να το ευχαριστήσει, που έδωσε διέξοδο στην αγωνία της, για εκείνα τα γουργουριστά «εγώ είμαι εδώ» που τη συντρόφεψαν στη δύσκολη ώρα, που ήξερε ότι την περίμενε κάθε βράδυ πίσω από την πόρτα.

Αλλά δεν την άκουγε πια, δεν αντιδρούσε. Κοιμόταν πάνω σε ένα λευκό χαρτί, ζωγραφισμένο με κόκκινο μελάνι από ένα μπλε στιλό που άλλαξε χρώμα. Και η ουρά του κουνιόταν ελαφρά.

Είχε ένα όνομα απολύτως ταιριαστό στην ομορφιά και τη δύναμή του, στην αποφασιστικότητά του. Ακόμη και στο πείσμα του μερικές φορές. Αυτό που την ξυπνούσε όταν περνούσε πολύ η ώρα και δεν τα κατάφερνε το ξυπνητήρι, αυτό που απαιτούσε προσοχή όταν την ήθελε. Και την επέβαλλε. Πότε καθόταν πάνω στα χαρτιά, πότε πάταγε πάνω στο πληκτρολόγιο… Τρόποι και μέσα υπήρχαν. Πολλοί και πολλά.

Χαμογέλασε. Υστερα δίπλωσε το χαρτί και το έκρυψε μέσα σε ένα τετράδιο-ημερολόγιο. Για να το ανοίγει πότε πότε και να το κοιτάζει.

Και δεν πείραζε τελικά που εκείνο το βράδυ δεν μπορούσε να γράψει. Πήρε άλλο ένα κομμάτι χαρτί. Το στιλό της ακόμη έκαιγε, το μελάνι του ήταν ακόμη κόκκινο. Είχε πολλή δουλειά ακόμα.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Πολιτικός μηχανικός και ζωγράφος
Συνεχίζω να ζωγραφίζω, λιγότερο πια, συνεχίζω να γράφω –σε καθημερινή βάση, είναι η δουλειά μου- και συνεχίζω να διαβάζω και να μαθαίνω πράγματα. Και ξέρω πως μπορεί να μην ήταν αυτές που μου εξασφάλισαν...
Πολιτικός μηχανικός και ζωγράφος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Συννεφιασμένος ουρανός
Τα βράδια, ειδικά τον χειμώνα, που ο καιρός σπάνια είναι καλός, κοιτάζω προς τον ουρανό. Δεν με νοιάζει αν κάνει κρύο ή αν ετοιμάζεται να βρέξει, ούτε αν πρόκειται να χιονίσει. Είναι η ώρα που θέλω να τινάξω...
Συννεφιασμένος ουρανός
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα μαθηματικά του συναισθήματος
Ο πρωτοπόρος ζωγράφος Βασίλι Καντίνσκι, ήδη λέκτορας Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας, πήγε στο Μόναχο για να σπουδάσει ζωγραφική σε ηλικία 30 ετών. Εκεί, ήδη επηρεασμένος από τα έντονα χρώματα της επαρχίας...
Τα μαθηματικά του συναισθήματος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Εναστρος ουρανός
Εναστρα βράδια στην εξοχή, σε καφενεία ή σε αγρούς, με το φως των ουράνιων σωμάτων να δημιουργεί κυματισμούς του μπλε και του κίτρινου, και τη Σελήνη και τα αστέρια να θυμίζουν παιδικές ζωγραφιές: έντονα...
Εναστρος ουρανός
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Δεν ζωγράφισε τις πασχαλιές
Κάθε φορά που περνούσε, εκεί γύρω στα μέσα του Απρίλη, από τον ταλαιπωρημένο ασφαλτοστρωμένο δρόμο, οι πασχαλιές στον συρμάτινο φράχτη ήταν ανθισμένες. Τα μικρά, κομψά ιώδη ανθάκια τους, δεμένα σε πυραμιδωτές...
Δεν ζωγράφισε τις πασχαλιές
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ομπρέλα στο χρώμα της φωτιάς
Ένα δυνατό φως έπεσε ξαφνικά στον σκοτεινιασμένο δρόμο. Ηταν μια κόκκινη ομπρέλα στο χρώμα της φωτιάς. Την κρατούσε το κορίτσι που γελούσε και έκλαιγε και χόρευε, ακούγοντας μουσική. Το κορίτσι που πέρασε...
Ομπρέλα στο χρώμα της φωτιάς

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας