ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Αριστείδης Καλάργαλης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Είναι γνωστό ότι οι ελλείψεις και οι ανάγκες σε μόνιμους εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι πάρα πολλές. Υστερα από δέκα χρόνια θα ξεκινήσει η διαδικασία πρόσληψης μόνιμων εκπαιδευτικών. Το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε ότι οι προσλήψεις θα αρχίσουν από τα σχολεία της Ειδικής Αγωγής. Το ορθολογικά αιτούμενο είναι να γίνουν προσλήψεις και στη γενική εκπαίδευση.

Ετσι άρχισε μια διελκυστίνδα ανάμεσα στις διάφορες ειδικότητες για το ποια είναι περισσότερο χρήσιμη, για δίκαιη κατανομή και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος πρόσληψης. Οι πτυχιούχοι κάποιων ειδικοτήτων ισχυρίζονται ότι είναι περισσότερο απαραίτητοι από άλλους συναδέλφους τους. Κι όλοι επιδιώκουν να έχουν το δικό τους μερτικό στο δίκιο και στην ανάγκη πρόσληψης.

Πολύ περισσότεροι από τις ανάγκες είναι οι πτυχιούχοι όλων των ειδικοτήτων, οι οποίοι είναι εν δυνάμει υποψήφιοι εκπαιδευτικοί. Φέτος υπέβαλαν αίτηση για πρόσληψη ως αναπληρωτές πάνω από εκατόν είκοσι οκτώ χιλιάδες (128.000) υποψήφιοι! Οπότε αντιλαμβανόμαστε ότι οι αιτήσεις για τις προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών θα υπερβούν αυτό το όριο.

Ως άσκηση εργασίας ας θέσουμε τα εξής δύο θέματα για εξέταση και συζήτηση. Ποιος είναι ο αντικειμενικότερος, καλύτερος, δικαιότερος, σωστότερος τρόπος πρόσληψης; Δεύτερη παράμετρος· ας υποθέσουμε ότι πραγματοποιούνται με τον δικαιότερο τρόπο, όχι δεκαπέντε χιλιάδες προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών, αλλά διπλάσιες, τριάντα χιλιάδες. Οι υπόλοιποι πτυχιούχοι, να θυμίσουμε ότι θα είναι πάνω από εκατό χιλιάδες, τι θα κάνουν, πώς θα αξιοποιήσουν το πτυχίο τους;

Οι ανάγκες είναι εξίσου σημαντικές, όπου κι αν υπάρχουν. Αν στα σχολειά του Αη Στράτη, των Φούρνων, των Ψαρών, της Ανάφης, των Παξών, για να αναφέρουμε μικρά νησιά, υπάρχουν κενά, οιασδήποτε ειδικότητας, είναι σημαντικά. Κι εκεί δεν υπάρχει δεύτερος τρόπος υποστήριξης των μαθητών, παρά μόνο μέσω του δημόσιου σχολείου.

Και πώς θα υπάρξουν ίσες ευκαιρίες για όλους τους μαθητές; Πώς θα υποστηριχτεί ο μαθητής στην απομονωμένη περιοχή, ο οποίος θέλει να σπουδάσει π.χ. στην Αρχιτεκτονική ή στη Σχολή Καλών Τεχνών; Ποιος θα τον προετοιμάσει; Σε κάποιο μικρό Επαγγελματικό Λύκειο πώς μπορούν να αναπτυχθούν πολλοί τομείς και ειδικότητες; Αυτού του είδους τα θέματα είναι που μας δένουν κόμπο το στομάχι.

Κι ανάμεσα στην τάδε δυνατότητα που έχει το υπουργείο και τις διάφορες συνδικαλιστικές προτάσεις υπάρχει και η ανάγκη παροχής εκπαίδευσης στους μαθητές. Αυτό υποστηρίζουν όλοι, αλλά αναζητείται τρόπος τα διάφορα δίκια και συμφέροντα να συνυπάρξουν.

* συγγραφέας, διδάκτωρ Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας