Γιώργο, σ’ ευχαριστώ

Στη διαδρομή της ζωής το πιο πιθανό είναι να συναντήσεις ανθρώπους που εκπροσωπούν αυτό που ονομάζουμε «μέσο όρο». Δηλαδή που χαρακτηρίζονται από την αδιαφορία, από τη μέτρια επίδοση, από την έλλειψη φαντασίας. Που δεν ανεβάζουν τον πήχη ψηλά και βολεύονται στα μικρά και στα ακίνδυνα.

Ευτυχώς όλο και κάποιος ή κάποια θα ξεμυτίσει από το πλήθος για να φωτίσει με τη συμπεριφορά και το έργο του/της την καθημερινότητά μας. Είναι αυτό που λέμε «καλλιτέχνες». Γνήσιοι όμως κι όχι ψευδοπνευματικοί άνθρωποι που ευδοκιμούν στη χώρα μας και στις μέρες μας. Ο Γιώργος Πάτσας ήταν, είναι και θα παραμείνει ένα λαμπερό παράδειγμα ταλέντου, ήθους, ευγένειας, υψηλού γούστου και ουσιαστικής σεμνότητας. Είχα την τύχη να συναντήσω το έργο του σε παραστάσεις από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής μου ζωής.

Σχεδόν 4 δεκαετίες πριν, ακόμα θυμάμαι το πρόσωπο ενός νέου δημιουργού-εικαστικού να αποπνέει αυτό που δύσκολα βρίσκουμε στη δουλειά μας. Τη μεγάλη επιθυμία για συνεργασία. Σε έναν χώρο όπως ο θεατρικός όπου αποθεώνονται η «ομαδική δουλειά» και το «συλλογικό αποτέλεσμα» σας βεβαιώ ότι πολύ δύσκολα βρίσκονται άνθρωποι να τα υπηρετήσουν.

Αλλο τι λέμε προς τα έξω κι άλλο τι κάνουμε στο σπίτι μας! Είναι και το σινάφι μας δέσμιο των συνθημάτων και των λεκτικών ακροβασιών! Να όμως που το γνήσιο και αληθινό δεν μπορεί παρά να βγει στο φως και να μας παραδειγματίσει. Να μας ακολουθεί στην εργασία μας αλλά και στη ζωή μας.

Να φροντίσει, ερήμην του, για την ποιότητα της ζωής μας. Βάζω πρώτα τη ζωή. Η τέχνη θα ακολουθήσει! Ο Πάτσας θα είναι για όλους μας ένα σημείο αναφοράς. Η παρουσία όλων αυτών που τον αποχαιρέτησαν τη Δευτέρα στο Α΄ Νεκροταφείο το πιστοποιεί.

Οχι μόνο οι καλλιτέχνες που έδωσαν το «παρών» αλλά και οι συνεργάτες, οι πιο πολλοί χειρώνακτες, που πάντα εμπλέκονται όταν πρόκειται για την κατασκευή σκηνικού ή κοστουμιών. Μπορούσες να διακρίνεις στα πρόσωπα όλων την ειλικρινή επιθυμία τους να πουν δυο καλά λόγια παρηγοριάς στους οικείους του.

Είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί του πάρα πολλές φορές. Και ως νέος ηθοποιός και ως θιασάρχης και σκηνοθέτης. Αν το αποτέλεσμα της δουλειάς μας ήταν καλό ή όχι κρίθηκε και κρίνεται στον χρόνο. Αυτό που μένει μέσα μου πάνω απ’ όλα είναι ένα βαθύ αίσθημα που λέγεται «ευγένεια». Οχι μόνο στη συμπεριφορά την κοινωνική αλλά κυρίως στην καρδιά και στη σκέψη. Γιώργο μου, σ’ ευχαριστώ – θα είσαι πάντα και στην καρδιά μου και στη σκέψη μου.