efsyn.gr , Πέπη Ρηγοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Διαβάσαμε πριν από λίγες ημέρες πως ο κύριος Σόιμπλε είπε ότι οι Ελληνες θα του στήσουν άγαλμα όταν καταλάβουν πως τους διέσωσε με τις «μεταρρυθμίσεις» του, μια λέξη που είδαμε να λειτουργεί στην πράξη ως όχημα της καταστροφής ανθρώπων και λεηλασίας της γης τους.

Από την πλευρά του αντιθέτως, ο κ. Μοσκοβισί μίλησε πρόσφατα για το έλλειμμα δημοκρατίας των ευρωπαϊκών αποφάσεων σχετικά με το μέλλον των Ελλήνων. Αποφάσεων, όπως είπε, που, αν και εξειδικεύονται λεπτομερώς στα εργασιακά, τις συντάξεις κ.λπ., τις πήραν τεχνοκράτες κεκλεισμένων των θυρών, χωρίς πρακτικά, ερήμην του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των μέσων.

Ωστόσο, ο κ. Γιούνκερ, που ακόμα παλαιότερα έχει εξάρει την υπομονή των φτωχών Ελλήνων, μάλωσε μέσω εκπροσώπου του τον κ. Μοσκοβισί γι’ αυτές τις δηλώσεις του περί ελλείμματος δημοκρατίας.

Καρφώνοντάς τον διπλωματικά ότι ο ίδιος ο κ. Μοσκοβισί είχε επανειλημμένα πάρει μέρος στην -ελλειμματική- αυτή ενημέρωση του Ευρωκοινοβουλίου.

Και δίπλα σε όλα όσα συμβαίνουν στο έξω μνημονιακό μέτωπο, άλλα μνημόνια που αναπτύσσονται μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών στο εσωτερικό έρχονται να κλείσουν τις λίγες τρύπες διαφυγής από την ποντικοπαγίδα όπου είναι πιασμένος ένας ολόκληρος λαός.

Θα μπορούσα να αναφερθώ σε πολλά. Αυτό ωστόσο που ενδιαφέρει εδώ είναι ότι και αυτά παρουσιάζονται ως «μεταρρυθμίσεις», και μάλιστα αναγκαίες.

Για να βάλει επιτέλους μυαλό ο ατίθασος ελληνικός λαός. Χωρίς να κρύβουν ότι εφαρμόζουν ή και επεκτείνουν ρυθμίσεις καίριες της ζωής μας που έχουν αποφασιστεί στο εξωτερικό.

Μάλιστα, αυτό που παρατηρείται είναι ότι οι εφαρμογές που υπογράφουν την υποτέλεια της χώρας μας υποστηρίζονται με ζήλο από τους εισηγητές και τις εισηγήτριές τους. Και μάλιστα υπερβάλλοντα. Τόσο που ίσως ούτε οι επικυρίαρχοι θα επιθυμούσαν.

Οταν όμως αποφασίσεις ότι είσαι δούλος, αυτό που επιθυμείς είναι η ικανοποίηση του ηγεμόνα σου. Μέσα από τις υπάκουες διατάξεις που φέρνεις προς ψήφιση, τιτιβίζεις την υποτέλειά σου μεταρρυθμίζοντας, συχνά χωρίς γνώση, πάντα χωρίς αιδώ, τις ζωές των άλλων.

Μια μηχανή τιτιβισμάτων που «μεταρρυθμίζει» το μέλλον των επόμενων γενεών δεν λέει επτά τόσα χρόνια να σταματήσει. Αφαιρώντας μας το ελάχιστο δικαίωμα να ακούσουμε τα τζιτζίκια που απομένουν στην Αθήνα.

Να χαθούμε έστω για λίγο σε ονειροφαντασίες για μια άλλη ποιότητα ζωής και δράσης.

Να φανταστούμε ένα μέλλον χωρίς την αποικιοκρατική επί δεκαετίες επιτήρηση και άρα ηγεμονία όλων αυτών που τιτιβίζουν αλλά και των απογόνων τους, που προμηνύεται να είναι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, ανελέητοι, αφού θα έχουν στις τσέπες τους τα οφέλη από την καταλήστευση της χώρας μας.