Μεγάλη συζήτηση γίνεται μετά την αναγγελία ότι θα κλείσουν 204 καταστήματα των Ελληνικών Ταχυδρομείων σε όλη τη χώρα· υπήρξαν εντονότατες αντιδράσεις, και εξ ιδίων, που αιφνιδίασαν την κυβέρνηση -έτσι, έκανε μισό βήμα πίσω: έκλεισαν 58 καταστήματα στα αστικά κέντρα, ενώ τα άλλα 146 πήραν παράταση ζωής για ένα τρίμηνο.
Εμείς εδώ βεβαίως λεξιλογούμε. Η λέξη «ταχυδρόμος» υπάρχει από τα ελληνιστικά χρόνια, αλλά αρχικά σήμαινε αυτόν που τρέχει γρήγορα, τον γοργοπόδαρο. Στα βυζαντινά χρόνια παίρνει και τη σημασία του αγγελιοφόρου: ταῦτα ἀκούσας ὁ Ῥουφῖνος ἐμήνυσε διὰ ταχυδρόμου τῷ βασιλεῖ, γράφει ο Γεώργιος Μοναχός τον 9ο αιώνα. Τη λέξη την ανάστησαν οι λόγιοι του 19ου αιώνα, και μαζί έπλασαν και τη λέξη «ταχυδρομείο».
Τον καιρό της Τουρκοκρατίας, υπήρχε ο πεζοδρόμος: ήταν έκτακτος ταχυδρόμος, που πληρωνόταν για τον κόπο του από τα χωριά που εξυπηρετούσε, με το λεγόμενο ποδοκόπι. Συχνά ο πεζοδρόμος αναφέρεται ως «μαξούς πεζός», όπου μαξούς (τουρκ. mahsus) σήμαινε «επί τούτου».
Υπήρχε και το μετζίλι ή μενζίλι (από το τουρκ. menzil, «σταθμός, ταξίδι»), οργανωμένο σύστημα σε μόνιμη βάση, με έφιππους ταχυδρόμους, που άλλαζαν άλογα σε ενδιάμεσους σταθμούς, τους μενζιλχανέδες. Το 1822 ο Κολοκοτρώνης ζήτησε από τη Διοίκηση να διατεθούν από κάθε επαρχία ένας άντρας και δύο άλογα και έτσι «κατορθώνεται μενζίλι, το οποίον προβάλλω». Τότε είναι που αρχίζει να εμφανίζεται στα επίσημα έγγραφα ο όρος «ταχυδρομείο».
Φυσικά υπήρχε και ο όρος «πόστα», από το ιταλ. posta, ποστάλης ο ταχυδρόμος και ποστάλι το επιβατικό πλοίο της γραμμής, που μετέφερε μεταξύ άλλων την αλληλογραφία. Ολες αυτές οι λέξεις προέρχονται από το ιταλικό posta (θέση, σταθμός)· από την ίδια ρίζα έχουμε το πόστο, την πόστα («βάζω πόστα» σε κάποιον) και τον ταχυδρομικό όρο «ποστ ρεστάντ».
Μια άλλη ονομασία για τον έφιππο ταχυδρόμο ήταν «τάταρης» ή «τάταρος». Ονομάστηκαν έτσι επειδή φορούσαν ψηλό κάλυμμα της κεφαλής, όμοιο με των Τατάρων. Οι τατάρηδες ανήκαν σε ειδικό τάγμα με πολλά προνόμια, με επικεφαλής τον τατάρ-αγά. Οι τατάρηδες έφερναν και τα καταδικαστικά φιρμάνια. Σχετικό και το δημοτικό άσμα: «Κάμποι γενείτε θάλασσα και σεις βουνά ποτάμι / να πνίξετε τον τάταρο που φέρνει το φερμάνι».
Το φιρμάνι για το κλείσιμο των ταχυδρομείων προκάλεσε τόσες αντιδράσεις που παραλίγο να πνίξουν τον μαντατοφόρο. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το κλείσιμο είναι απαραίτητο για την εξυγίανση των ΕΛΤΑ, αφού το ταχυδρομικό έργο έχει μειωθεί κατακόρυφα τον καιρό του Διαδικτύου, όπου οι πάντες επικοινωνούν με μέιλ. Αυτό ισχύει, αλλά έως το 2019 ο οργανισμός ήταν κερδοφόρος και από τότε έχει αυξηθεί κατακόρυφα ο όγκος των δεμάτων με τις ηλεκτρονικές αγορές – αυτό το φιλέτο πρόκειται να το νεμηθούν οι ιδιώτες φίλοι του κ. Μητσοτάκη.
Το χειρότερο είναι ο μαρασμός της υπαίθρου: κλείνουν τα σχολεία, τα ταχυδρομεία, οι τράπεζες, τα κέντρα υγείας. Και μετά παραπονιόμαστε που όλοι μαζεύονται στα αστικά κέντρα…
