Σόι το βασίλειο

Η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ δίνει με αυταπάρνηση τον αγώνα σε πολύ δύσκολες στιγμές και επιτρέψτε μου σ’ αυτό το σημείο να μιλήσω και για τους δεκάδες νέες και νέους του ΣΥΡΙΖΑ που έχουνε λοιδορηθεί και δυσφημιστεί από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης του κίτρινου Τύπου ότι δήθεν είναι κρατικοδίαιτοι γιατί παίρνουνε έναν μισθό της πλάκας, για τα προσόντα τους, και βρίσκονται μέσα στην καρδιά της μάχης και της διαπραγμάτευσης, ενισχύοντας τις προσπάθειες της κυβέρνησης απέναντι σε τεχνοκράτες που παίρνουν μισθούς των 10.000 και 20.000 ευρώ για να έρχονται στη χώρα μας και να λειτουργούνε ως αποικιοκράτες. Χωρίς τη δική τους προσπάθεια, χωρίς τη δική τους συμβολή πολλές από τις μάχες που κέρδισαν υπουργοί και υπουργεία μας δεν θα τις είχαμε κερδίσει.

Τάδε έφη Θε…Αλέξης αργά το βράδυ του Σαββάτου στο Τάε Κβον Ντο, προς το τέλος της δευτερολογίας του. Θες η προχωρημένη ώρα, θες ο διακαής πόθος να κολακεύσει τους εναπομείναντες πιτσιρικάδες στο κόμμα του, θες οι πανηγυρικοί τόνοι της περίστασης, θες ακόμα το ότι απευθυνόταν στο στενό του ακροατήριο, δεν πρόσεξε επαρκώς και τα ‘κανε μούσκεμα. Σημαδιακές οι φράσεις του, αλλά σηκώνουν πολύ νερό. Ας εξετάσουμε τους περιφανείς θριάμβους, τους οποίους κατήγαγε το διαπραγματευτικό τιμ του Μαξίμου. Επειτα από σκληρό αγώνα κατόρθωσε να εκποιήσει μπιρ παρά το Ελληνικό, τα περιφερειακά αεροδρόμια, τους σιδηροδρόμους και να εντάξει προς ρευστοποίηση στο υπερταμείο την υπόλοιπη δημόσια περιουσία, των υδάτων συμπεριλαμβανομένων.

Τέτοιους λαμπρούς νικητές πρέπει να τους δαφνοστεφανώνουμε και να τους δοξάζουμε, υψώνοντας αψίδες να περνούν από κάτω με «γιούπι», «εύγε» και «αέρα». Για το Μνημόνιο, ρε γαμώτο, και την απαρέγκλιτη εφαρμογή του. Εάν υπεισέλθουμε στην αρένα της οικονομίας, όπου τρώνε διαρκώς χώμα οι εκπρόσωποι των δανειστών με τα ατελείωτα «λουκέτα» στα μαγαζιά, τις μειώσεις συντάξεων, τις αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης κι όλα τ’ άλλα που προκαλούν συλλογική θλίψη στον λαό, τότε πρέπει δίχως άλλο να αποθεώσουμε με τυμπανοκρουσίες τους ήρωες παρόμοιων επιτυχιών. Φανταστείτε να έχαναν κιόλας. Αναφέρεται προφανώς ο πρωθυπουργός στους μετακλητούς και αμετακλήτως εκλύτους, ο αριθμός των οποίων ανέρχεται σε χιλιάδες και όχι σε δεκάδες.

Ασφαλώς δεν έχουν επιλεγεί οι θεράποντες τις εν λόγω θέσεις με κριτήριο τις γνώσεις και τα πτυχία τους. Η πρόσληψή τους οφείλεται σ’ έναν ιδιότυπο «αριστερό» νεποτισμό. Εχει διοριστεί, φέρ’ ειπείν, ολόκληρο το σόι του γραμματέα της Νεολαίας, μέχρι αρραβωνιαστικιάς τρίτου εξαδέλφου. Και πάει λέγοντας… Με πόσα αμείβονται άραγε; Δεν αποκαλύπτονται αυτά τα πράγματα πλάκα πλάκα, προκύπτει όμως ενίοτε κάνας μαρτυριάρης, καλή ώρα ο σύμβουλος στρατηγικού σχεδιασμού, και βγαίνουν έτσι στο μεϊντάνι. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Νίκος Καρανίκας δήλωσε πως παίρνει 1.200 ευρώ για πλήρη απασχόληση στο Μαξίμου, κατά τη διάρκεια της οποίας εννόησε, εμμέσως πλην σαφώς, ότι παρακολουθεί ανελλιπώς την τρίωρη εκπομπή της Μενεγάκη. Τρεις φορές πάνω δηλαδή από τη γενιά των 400 ευρώ που διαμαρτυρήθηκε στο συνέδριο. Οσο για τους αποικιοκράτες της τρόικας, εποπτεύουν τον τόπο με την υπογραφή της Κουμουνδούρου και διάγουν χλιδάτο βίο παρ’ ημίν με όλα τα έξοδα πληρωμένα από το αριστερό κράτος. Πανωλεθρίαμβος.