1000 συναπτά και αλλοπρόσαλλα μετεωρολογικά δελτία, που προσπαθούν να χρωματίσουν με χιούμορ τον κακό μας τον καιρό, συμπληρώθηκαν τούτη την εβδομάδα. Διαβάζετε, πά’ να πει, τον χιλιοστό δεύτερο «Μετέωρο». Επί τέσσερα χρόνια στύβω την γκλάβα μου νυχθημερόν μπας και αντλήσω εύθυμες όψεις από τη δύσοσμη δημόσια ζωή. Δεν έχω παράπονο. Οι συγκυβερνήσεις Σαμαρά-Βενιζέλου, του κυρ Φώτη συμπεριλαμβανομένου τα πρώτα φεγγάρια, και Τσίπρα-Καμμένου με τροφοδοτούν με σπαρταριστό υλικό. Διότι οι εθνοσωτήρες μας μπορεί να κατάντησαν τη χώρα και τους πολίτες για κλάματα, οι ίδιοι ωστόσο αποδεικνύονται συχνά για γέλια. Τους ευγνωμονώ επειδή, αν μη τι άλλο, οι πομπές τους μού εξασφαλίζουν ένα σχετικά ξεκούραστο μεροκάματο. Με τέτοιους πανάξιους ηγέτες οι σατιρικές στήλες ουδέποτε θα μείνουν αργές.
Ομως το τελευταίο διάστημα έχω αρχίσει ν’ ανησυχώ, καθώς η πρωτοδεύτερη φορά Αριστερά το πάει φιρί φιρί να μας βγάλει μια ώρα αρχύτερα στη σύνταξη, την οποία προηγουμένως φροντίζει να μειώσει στο μη περαιτέρω. Η πολιτεία των αστέρων της παραπέμπει όλο και περισσότερο σε νούμερο της επιθεώρησης. Σπάει ταμεία και μάλιστα με ατάκες εκτός σεναρίου, όπως ο ξεκαρδιστικός διάλογος στα «Κίτρινα γάντια» μεταξύ Σταυρίδη-Γκιωνάκη, οι οποίοι αυτοσχεδίαζαν κάτω απ’ το κάδρο του Παλαιών Πατρών, που δεν ήταν Γερμανός, αλλά Ελληνας. Γνωρίζουν απταίστως τους κώδικες της κωμωδίας, ότι δηλαδή το γνήσιο αστείο ξεπηδά αβίαστα από δραματικά περιστατικά.
Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης από κομπάρσος μεταβάλλεται στον απόλυτο πρωταγωνιστή των ημερών. Η Θάσος φλέγεται. Η πύρινη λαίλαπα απειλεί οικισμούς και κατοίκους. Το τραγικό στοιχείο φθάνει στο ζενίθ. Κι εκείνος αντιδρά ακριβώς όπως ο Απόστολος Αυδής, ως Καλοχαιρέτας, στο «Στουρνάρα 288» ή σαν τον Ντίνο Ηλιόπουλο στο «Ζητείται ψεύτης». Πλησιάζει την κάμερα τοπικού σταθμού και με το τσιγάρο στο δεξί, εντελώς ατσαλάκωτος, άκαπνος και ατάραχος, ξεκινά μια σουρεαλιστική στιχομυθία στο κινητό. «Εμμανουηλίδης από Καβάλα του ΣΥΡΙΖΑ» αυτοσυστήνεται. «Ναι, τον υπουργό λίγο θα ήθελα, πρέπει να δούμε τι μπορούμε να σώσουμε από την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί».
Ο υποτιθέμενος συνομιλητής του θυμάται τον Λάκη, παλιά δόξα της ΑΕΚ, μ’ αυτό το επώνυμο και τον γιο του Γιάννη, πρώτο μπουζούκι της «Οπισθοδρομικής». Δικαιολογημένα λοιπόν απορεί. «Εμμανουηλίδης, Εμμανουηλίδης, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ» εξακολουθεί απτόητος ο Καλοχαιρέτας και, παρότι συνταξιούχος φιλόλογος, τον προδίδουν ώς και τα ελληνικά: «Πρέπει ό,τι δυνάμεις υπάρχουν διαθέσιμες από αέρος να εντοπισθεί η επιχείρηση στην Θάσο» παραληρεί. Το νησί κάηκε. Ο ίδιος, ωστόσο, κέρδισε τα πέντε λεπτά δημοσιότητας που ίσως εξασφαλίσουν την επανεκλογή του. Τη φάρσα εξύψωσε στα επουράνια την επαύριο αυτοπροσώπως ο πρωθυπουργός, αποκαλύπτοντας ότι ο πασίγνωστος πλέον Εμμανουηλίδης τηλεφωνούσε σε λάθος αριθμό. «Οταν παίρνεις σε άλλο υπουργείο, βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τον “δαίμονα της γραφειοκρατίας”» τόνισε. Ξέραμε πως ίσαμε σήμερα το εν λόγω τέρας διέθετε γρανάζια ή πλοκάμια που συνέθλιβαν παν τι υγιές. Επί ΣΥΡΙΖΑ απέκτησε και δαίμονες. Συμβολή της Αριστεράς στον δημόσιο βίο. Ο συμπαθής βουλευτής εισήχθη κατόπιν στο νοσοκομείο με, ελαφρύ ευτυχώς, εγκεφαλικό. Ευχόμαστε ολοψύχως ταχείαν ανάρρωσιν και να επανέλθει σιδερένιος στην τιβί. Το έχουμε ανάγκη.
