Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου! Το 28% των ερωτηθέντων σε σφυγμομέτρηση των τελευταίων ημερών κατέστησε σαφή τη δυσανεξία του στο κατεστημένο, αφού προτιμά, όπως ξεκαθαρίζει, να κυβερνηθεί από επίδοξους σωτήρες που δεν θα είχαν προηγουμένως την παραμικρή εμπλοκή στην πολιτική. Αφελείς και φυγόπονοι αναλυτές έσπευσαν να προσμετρήσουν το ουδόλως ευκαταφρόνητο ποσοστό στην ούτως ή άλλως δαψιλή φερνή τής δίχως φρένο εφόρμησης της Μαρίας Καρυστιανού στο εκλογικό γίγνεσθαι.
Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, τριάντα το λαδόξιδο· υπολογίζουν. Νεφελοβατούν μολαταύτα, καθότι, αν επαληθεύονταν τα μπακαλοτέφτερά τους, η αυτοδύναμη επικράτηση της δυναμικής παιδιάτρου θα έπρεπε να θεωρείται προεξοφλημένη με αναπότρεπτα ξοφλημένους τους υπάρχοντες συνδυασμούς. Ψυχραιμότεροι και οπωσούν εχέφρονες δημοσκόποι, ωστόσο, ισομοιράζουν το εύρημα στους τρεις υπό διαμόρφωση σχηματισμούς: 9,33% στη Μαρία των Τεμπών, 9,33% στην Ιθάκη του Αλέξη Τσίπρα και 9,33% στην Ιθώμη του Αντώνη Σαμαρά.
Ανοίγω παρένθεση: Αδιασταύρωτες πηγές, παρεμπιπτόντως, διαδίδουν πως ο άλλοτε καραμπουζουκλής Καλαματιανός δέχεται εισηγήσεις από συντοπίτες επιτελείς του να βαφτίσει το υπό ίδρυση κόμμα με το όνομα του εμβληματικού φρουρίου της Μεσσηνίας, αποσκοπώντας στο να αναδείξει αφ’ ενός την ιστορικότητα του νομού και αφ’ ετέρου να δώσει ώθηση στις κρατήσεις των άσπονδων τουρ οπερέιτορ. Κλείνω την παρεμβολή, υπογραμμίζοντας την παρατήρηση ορισμένων ανεπιλήσμονων ότι οι επικεφαλής της Ιθάκης και της Ιθώμης κατά το πρόσφατο μάλιστα παρελθόν διετέλεσαν αμφότεροι πρωθυπουργοί· άρα ήταν μπλεγμένοι στην πολιτική ώς τα μπούνια και συνεπώς το περί ου ο λόγος 28% δεν θέλει να τους βλέπει ούτε ζωγραφιστούς. Επιβεβλημένη η υπενθύμιση. Οφείλω όμως να εντοπίσω στο σημείο αυτό μια λεπτή, αλλά ειδοποιό διαφορά:
Καλώς ή κακώς Τσίπρας και Σαμαράς μπορεί να κέρδισαν τις εκλογές του ’15 και του ’12 αντιστοίχως και να σχημάτισαν κυβερνήσεις συνεργασίας, ουδέποτε παρά ταύτα κράτησαν στα πλαδαρά τους χέρια τα ηνία της χώρας, δεν ήλεγξαν ούτε στιγμή τους αρμούς της εξουσίας, κατά την προσφιλή έκφραση του πρώτου. Κι αυτό επειδή παραχώρησαν με λευκή επιταγή τα σκήπτρα στις αδηφάγες ορέξεις των δανειστών.
Επί μία ολόκληρη δεκαετία την πραγματική διακυβέρνηση του τόπου ασκούσαν εκείνοι οι θλιβεροί μικρομεσαίοι υπάλληλοι του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ε.Ε. που μπαινόβγαιναν στα υπουργεία με ύφος μυριάδων καρδιναλίων ταπεινώνοντας πρωθυπουργούς, υπουργούς και μέσω αυτών όλο τον λαό. Πολ Τόμσεν, Ντέλια Δρακουλέσκου και ο συρφετός. Προσιδιάζουν στη Χώρα των Λωτοφάγων η Ιθάκη και η Ιθώμη, καθώς οι παρεπιδημούντες στα εύχλοα εδάφη τους τα ’χουν ξεχάσει καιρούς και ζαμάνια όλα τούτα.
Σαμαράς, Τσίπρας, Ανδρουλάκης, Φάμελλος, εκκολαφθέντες και εκκολαπτόμενοι αρχηγοί, κι από απέναντι ο ακατονόμαστος, πλησιάζοντας η ώρα της κάλπης, δείχνουν εξόχως μετριόφρονες. «Και έχουν κάθε λόγο να είναι». Η πατρότητα της βιτριολικής ατάκας ανήκει στον οξυδερκή, ευφυολόγο και φλεγματικό Ουίνστον Τσόρτσιλ που αναχώρησε για την επουράνια Ντάουνινγκ Στριτ σαν σήμερα το 1965. Την είχε αφιερώσει στον Εργατικό Κλέμεντ Ατλι. Ιδού τι είχε σούρει σε άλλους αντιπάλους του: «Ενίοτε σκοντάφτει πάνω στην αλήθεια, αλλά σηκώνεται βιαστικά και συνεχίζει τον δρόμο του» • «Εχει το χάρισμα να συμπιέζει τον μεγαλύτερο αριθμό λέξεων στο μικρότερο κομμάτι σκέψης» • «Πριν ανεβεί στο βήμα δεν ξέρει τι θα πει, μιλά χωρίς να υποπτεύεται τι λέει κι έπειτα δεν θυμάται τι είπε».
-320x213.jpg)
