Αναβιώνουν πανάρχαια έθιμα σε όλη τη χώρα καθώς κορυφώνονται οι καρναβαλικές εκδηλώσεις σε πόλεις και χωριά, προς τέρψιν των απανταχού γλεντοκόπων που μας γονάτισε η ακρίβεια προτού προλάβουμε να ξεμπαφιάσουμε από τις απανωτές καραντίνες. Χιλιάδες συμπολίτες ξεσκονίζουν τις προσωπίδες τους, αδημονώντας να παραταχθούν πίσω απ’ το άρμα του βασιλιά Καρνάβαλου, ορχούμενοι ξέφρενα και άκρως ξεσαλωτικά.
Πάτρα, Ξάνθη, Κέρκυρα και Μοσχάτο ξεφαντώνουν με δυτικότροπα δρώμενα ριζωμένα από την αλήστου μνήμης εποχή της λατινοκρατίας. Οι Μπουμπούνες της Καστοριάς, οι Μπούλες της Νάουσας, το Μπουρανί του Τυρνάβου, οι Γερόντοι της Σκύρου και οι Κουδουνάτοι της Απειράνθου συνομιλούν απευθείας με τους Σατύρους και τους Σειληνούς, καίτοι οι οργιαστικοί τους χοροί υπό τη διαπεραστική και ξελογιάστρα ηχώ της τσαμπούνας δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο για φλυαρίες.
Ομολογουμένως, ωστόσο, οι μασκαράδες που κλέβουν κυριολεκτικά την παράσταση σπάζοντας ταμεία δεν θα μπορούσε να είναι άλλοι απ’ τους πολιτικούς μας. Δεν χρειάζεται καν να μεταμφιεστούν. Φορούν τις συνηθισμένες τους καθημερινές μάσκες, κουστουμιές ραμμένες από διάσημους μόδιστρους και, με γραβάτα ή χωρίς, επιδίδονται στη γνωστή τους πρόζα. Το ότι η αποκριά φέτος ταίριαξε με την προεκλογική περίοδο κάνει τους παράλληλους μονολόγους τους ξεκαρδιστικούς.
Κατά βάθος θα ’πρεπε να κλαίμε ακούγοντας τους εθνοπατέρες να διαγκωνίζονται ποιος θα προφτάσει να σώσει πρώτος τη χώρα. Αλλά φαντάζει εξυπνότερο να διασκεδάσουμε κάπως το χάλι μας δίνοντας προσωρινά τόπο στην οργή λόγω των εορταστικών ημερών. Ούτως ή άλλως τα παχιά τους λόγια θα μετατραπούν οσονούπω σε λεπτές χειρουργικές πράξεις που προοιωνίζονται δεινές δοκιμασίες για το αναξιοπαθούν και δύσμοιρο πόπολο. Κανονικά όφειλαν να θέτουν το πρόγραμμά τους στην κρίση του λαού, προκειμένου να επιλέγει ανεπηρέαστος τον εκάστοτε δήμιό του. Αντ’ αυτού, συγκρίνουν τις αφεντομουτσουνάρες τους με τα μασκαραλίκια των αντιπάλων.
Ρίχνουν τουτέστιν τον πήχη όσο χαμηλότερα γίνεται. Ο Κυριάκος, του οποίου το επώνυμο αρνούμαι να αναφέρω –καθότι τυγχάνω δεισιδαίμων ακόλουθος του Διονύσου–, ανακηρύσσεται ανυπερθέτως ο ανυπέρβλητος Καρνάβαλος. Δεν αρθρώνει λέξη για τις υποκλοπές και την αστυνομική αυθαιρεσία που υποσκάπτουν τους όποιους δημοκρατικούς μας θεσμούς. Μιλιά για τη φτωχοποίηση του κοσμάκη, κουβέντα για τους Πάτσηδες και τις Νικολάου. Αυτοθαυμάζεται στον παραμορφωτικό καθρέφτη του Μαξίμου υποστηρίζοντας πως υπερτερεί στα σημεία του Τσίπρα.
Ιδιοποιείται ντεμέκ ηθικά πλεονεκτήματα εκείνος και καλεί όσους αποκαλούσε δωσίλογους και Τσολάκογλου μέχρι χθες να σχηματίσουν αύριο κυβέρνηση με αριστερό πρόσημο, ξεχνώντας τάχα πως επί τέσσερα χρόνια άσκησε εξόφθαλμα δεξιόστροφη πολιτική. Επιδεικνύει τα δήθεν αλέκιαστα χέρια του ο Ανδρουλάκης, ώσπου η κατάρα της Καϊλή υπενθυμίζει στο πανελλήνιο τους Κουτσογιωργαίους, τους Ακηδες κι όλους τους μακρυχέρηδες αστέρες της εριτίμου πάλαι ποτέ παρατάξεως.
Απαιτούν απ’ τους πολίτες να τηρούν απαρεγκλίτως τους νόμους. Οι ίδιοι μολαταύτα τους υπονομεύουν, εφαρμόζοντάς τους κατά το δοκούν. Η απλή αναλογική είναι νόμος. Οι μεν τον γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους αξιώνοντας αυτοδυναμία και εκβιάζουν με αλλεπάλληλες εκλογές. Οι δε διατείνονται ότι θα δεχτούν τη δεύτερη εντολή μόνο εάν τους αναδείξει πρώτους η κάλπη. Οι τρίτοι αυταπατώνται πως θα διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο ρυθμιστή. Καταϊδρωμένος ο Βαρουφάκης τάζει συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ μπας και τσιμπήσει το 3%. Τουλάχιστον οι καρνάβαλοι δεν είναι οπισθόβουλοι και υποκριτές.
-320x213.jpg)
