Φερέλπιδες νέοι κι απελπισμένα γερόντια βούτηξαν χθες κατά εκατοντάδες σε λιμάνια κι ακρογιαλιές, λιμνοθάλασσες και πελάγη, κοίτες και ρέματα, χειμάρρους και παραπόταμους, στέρνες, πηγάδια και λογής λογής βαλτόνερα μπας και πιάσουν τον «τίμιο» σταυρό, στη μοναδική ίσως παρ’ ημίν τελετή που ’χει ακόμη πέραση η εντιμότης. Το κατακαλόκαιρο στην καρδιά του χειμώνα αποδείχτηκε δεινή παγίδα για τους ναυτιλλομένους. Η θερμοκρασία της ξηράς άγγιζε μεν τους είκοσι και βάλε βαθμούς, κάτω απ’ το νερό όμως έπεφτε υπό το μηδέν, διαφορά που μετέτρεψε το έρκος των οδόντων των παράωρων κολυμβητών σε ασίγαστο, ξεκούρδιστο πιανάκι.
Ωμό σαδισμό επέδειξαν ορισμένοι δεσποτάδες, οίτινες βάλθηκαν να πετούν τον σταυρό με ευχέρεια ντοπαρισμένου ακοντιστή. Η ψυχούλα των βουτηχτάδων μονάχα ξέρει τι τράβηξαν. Των παθών τους τον τάραχο έπαθαν επίσης και τα κανάλια που υποχρεώθηκαν να κάνουν απ’ τα πρώτα χαράματα απευθείας συνδέσεις με τα πιο απίθανα σημεία της χώρας· ενίοτε και της αλλοδαπής. Καλά το Φανάρι, ο Πειραιάς, η Σαλονίκη και η Δεξαμενή που συγκεντρώνουν κάθε χρόνο το ανφάν γκατέ της πολιτικής, εκκλησιαστικής, κοινωνικής και πολιτιστικής σκηνής. Φέτος παράγινε το κακό, καθώς μας ταξίδεψαν δίχως ναύλα επιστροφής απ’ το τελευταίο ακριτικό κρητικό νησί ίσαμε πεντάτοξα γιοφύρια στην άκρη του πουθενά των βορείων συνόρων.
Τη φώτιση που επιζητούν οι κοινοί θνητοί ανήμερα των Θεοφανίων ουδέποτε την αξιώθηκαν, καταπώς φαίνεται, οι επιτελείς της τιβί. Ισως επειδή ο μόνος Θεός στον οποίο πιστεύουν ακούει στο όνομα «διάλειμμα ολίγων λεπτών για διαφημίσεις». Το φτερούγισμα της λευκής περιστεράς δεν προκαλεί δημιουργικές αναταράξεις στη σκέψη, την κρίση και τη φαντασία τους. Στην αντίθετη περίπτωση θα είχαν την έμπνευση να εξαναγκάζουν πολιτικούς αρχηγούς, προβεβλημένους θρησκευτικούς ηγέτες και πρόσωπα από την πρώτη γραμμή της επικαιρότητας να συγκεντρώνονται τα Φώτα στον ίδιο τόπο, ώστε να μετατρέπονται ο καθαγιασμός των υδάτων και τα παρελκόμενα σε φαντασμαγορική παραγωγή που θα προβάλλεται σε διακαναλική σύνδεση.
Αλλά, πού μυαλό! Φανταστείτε τον προβλήτα που δένουν τα βαπόρια της Αίγινας στο λιμάνι του Πειραιά. Πάνω σε πλωτή εξέδρα ψέλνει ο πατέρας Αντώνιος [της Κιβωτού που μπάζει νερά πανταχόθεν]. Στην εξ ευωνύμων του βάρκα αναμένουν εναγωνίως με το μαγιό ο Κούλης, ο Αλέξης, ο Ανδρουλάκης, ο Κουτσούμπας, ο Βελόπουλος και ο Γιάνης. (Κουίζ) -Αν ο σταυρός συμβολίζει τη χώρα, ποιος θα τον πιάσει; (Απάντηση) -Εννοείται κανείς. Ενώ ο σταυρός θα βουλιάζει στο τέλμα του πυθμένα, οι βουτηχτάδες θα πανηγυρίζουν ερίζοντας στην επιφάνεια.
-320x213.jpg)
