Καθόταν στο τιμόνι του αυτοκινήτου ώς τα 104 χρόνια του. Εζησε, άλλωστε, όλη του τη ζωή περιπλανώμενος. Δικό του σπίτι αγόρασε γύρω στα 70 του στο Τάρπον Σπριγκς της Φλώριδας, που διατηρεί πολυπληθή ελληνική παροικία. Μέχρι τότε έμενε σε ξενοδοχεία της Ανατολικής και Δυτικής Ακτής, αλλά και της ενδοχώρας των ΗΠΑ. Συνέχισε, ωστόσο, να περιοδεύει ανά την αμερικανική ήπειρο και την Ευρώπη, την Αυστραλία κι όπου αλλού παρεπιδημεί το ελληνικό στοιχείο. Ερχόταν και στην Ελλάδα, καίτοι όχι τόσο συχνά.
Ιεραπόστολος του ρεμπέτικου, μαθαίνει εξ απαλών ονύχων τα μάγκικα άσματα, τα οποία παίζει επαγγελματικά από το 1917. Δύο χρόνια αργότερα γραμμοφωνεί τα πρώτα κομμάτια του, δεκαετίες πριν από τους Πειραιώτες πρωτοπόρους. Ο Γιώργος Κατσαρός γεννιέται τον Δεκέμβρη του 1888 στην Αμοργό. Το πατρικό του επώνυμο είναι Θεολογίτης. Μόλις πέντε χρόνων χάνει τον πατέρα του Νικόλα και μεγαλώνει με τη μάνα του Αννα και τον καλλικέλαδο παππού του, από τον οποίο μυείται στο νησιώτικο και μικρασιάτικο τραγούδι.
Θρυλείται πως γρατζουνάει μανιωδώς την κιθάρα που αποκτά εκείνη την εποχή και της αφιερώνεται ολοκληρωτικά. Ερχονται στην Αθήνα το 1903 με τη μεγαλύτερη αδελφή και τη μάνα του, που δουλεύει μαγείρισσα σε μπουρζουάδικα σπίτια. Λέγεται πως όταν η βασιλική οικογένεια δοκίμασε σπεσιαλιτέ απ’ τα χεράκια της την πήρε με μεταγραφή στο παλάτι.
Αρκετά συχνά ο δεκαπεντάχρονος Γιωργάκης κατεβαίνει σ’ έναν θείο του στον Πειραιά, όπου ξεπατικώνει αδέσποτα ρεμπέτικα. Παίζει επίσης ελαφρά, επιθεωρησιακά, βαρκαρόλες και τα συναφή άσματα της εποχής. Από το 1910 βγάζει μεροκάματο ως πλανόδιος μουσικός. Το 1913 μεταναστεύει στην Αμερική με την κιθάρα στην πλάτη. Γνωρίζεται με καλλιτέχνες, όπως ο Κώστας και η Μαρίκα Παπαγκίκα, η Αμαλία Βάκα, η Κούλα Βλάχου και διασκεδάζει μαζί τους τους συμπατριώτες της Νέας Υόρκης.
Ριζώνει βαθμηδόν στο Αμέρικα και γίνεται ευρέως γνωστός με το προσωνύμιο Κατσαρός, εξαιτίας της κυματιστής φωνής του· πιθανόν και της σγουρής κόμης του. Συναναστρέφεται λαμπερές προσωπικότητες του σινεμά, των ρέστων τεχνών, αλλά και του υποκόσμου. Τα πίνει, κατά καιρούς, με τους Τσάρλι Τσάπλιν, Ροδόλφο Βαλεντίνο, Τζιν Χάρλοου, Ρίτα Χέιγουορθ, Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ, Αντρές Σεγκόβια, Αλ Καπόνε κ.ά.
Αμετανόητος λάτρης του γυναικείου φύλου ζει πολλούς και φλογερούς έρωτες. Μεγαλύτερος, διαρκέστερος και μοιραίος στέκεται αυτός με τη Μεξικάνα χορεύτρια Ρίτα Ρίο, που μεσουρανεί τη δεκαετία του 1920 στο βουβό Χόλιγουντ. Ζουν μαζί κάμποσα χρόνια στο Λος Αντζελες και στη Γουαδαλαχάρα, στο σπίτι των ευκατάστατων «πεθερικών» του. Είχα την τύχη να τον απολαύσω υπερεκατοντούτη στον Λυκαβηττό και τη Σαλονίκη. Αναχωρεί για τα επουράνια πάλκα τέτοιες μέρες του 1997 σε ηλικία 109 ετών, όπερ σημαίνει πως αξιώθηκε δύο αιωνιότητες.
