Διπλασιάστηκαν τα κρούσματα της Κόβιντ-19 σε λιγότερο από μία βδομάδα. Και πού ’σαι ακόμα… Οι καθησυχαστικοί τριψήφιοι αριθμοί αυξήθηκαν σε χρόνο ντετέ σε τετραψήφιους κι οι λοιμωξιολόγοι προβλέπουν ότι μες στην ντάλα του Αυγούστου θα εκτοξευτούν σε πάνω από 3.500 χιλιάδες ημερησίως. Αν οι μέχρι τώρα γνωστές παραλλαγές του ιού θύμιζαν ισόγειο με πανωσήκωμα, η «Δέλτα», υποβοηθούμενη από τα μελτέμια, ορθώνεται εξαώροφη πολυκατοικία, ίδια με το αυθαίρετο της Αμοργού. Επονται είκοσι ακόμα κύματα ώσπου να φτάσουμε στη μετάλλαξη «Ωμέγα». Μιλάμε για τσουνάμι κανονικό σε ύψος ουρανοξύστη.
Εμμονικά, ίσως και με υφέρπουσες δόσεις εμπάθειας, αποφεύγω σχολαστικά τόσα χρόνια να γράψω το επώνυμο του πρωθυπουργού, με τη δικαιολογία ότι τυγχάνω προληπτικός. Φοβάμαι πως εφεξής θα πάψω να αναφέρω και το βαφτιστικό του. Φαίνεται πως τον ακολουθεί η γκαντεμιά σαν οικογενειακή ανίατη νόσος, εγγεγραμμένη ανεξίτηλα στο DNA του σογιού. Διακήρυξε προ ημερών ότι τελειώνουν τα δύσκολα, πως αισίως δρασκελίζουμε οσονούπω το πολυπόθητο βήμα προς την ελευθερία και πριν αλέκτορα φωνήσαι η πανδημία επελαύνει ξανά ορμητικότερη από άλλοτε. Φρονώ ότι η γκίνια, η κακοτυχία και η γρουσουζιά αποτελούν, συν τοις άλλοις, δίδυμες αδελφές της ανερμάτιστης και σκληρής, νεοφιλελεύθερης κοπής, πολιτικής της Νου Δου. Πάνε παρέα, όπως ο τέντζερης με το καπάκι.
Λαφυραγωγούν την κοινή λογική οι παράλογες προτιμήσεις των ψηφοφόρων που επιμένουν συστηματικά να εκλέγουν για ταγούς τραγιά, ανίκανα να χωρίσουν δυο γαϊδουριών άχυρα. Εναν κυβερνήτη με μυαλό αξιώθηκε να δει η Ψωροκώσταινα και δολοφονήθηκε προτού καλά καλά χαρεί τον θώκο, επειδή αρνήθηκε να ικανοποιήσει τα συντεχνιακά μικροσυμφέροντα του όχλου. Πρόλαβε, μολαταύτα, να δώσει ευφυείς λύσεις σε ακανθώδη προβλήματα. Δεν κουράζεται να υπογραμμίζει η αξιωματική και η ευρύτερη αντιπολίτευση πως η κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς να εφαρμόσει το φιλόδοξο εμβολιαστικό της πρόγραμμα. Κανένα κόμμα, εν τούτοις, δεν διανοήθηκε να προτείνει πρόσφορους τρόπους, ώστε να πειστούν οι πολίτες να δεχθούν τη σωτήρια τρυπούλα στο μπράτσο τους, αφού ούτως ή άλλως οι φωστήρες του Μαξίμου περί άλλα τυρβάζουν. Κι όμως, δεν είναι δα τόσο σύνθετο το ερώτημα. Ιδού πρόχειρη απάντηση που θα μπορούσε να αποδειχθεί άκρως λυσιτελής. Καίτοι τσιγκούνα, η γιαγιά μου συμβούλευε: «Οπου ακούς τσάμπα, παιδί μου, να φεύγεις». Εκατομμύρια γερόντισσες άφησαν, προφανώς, παρόμοιες παρακαταθήκες στα εγγόνια τους και έχουν εντυπωθεί αναπόδραστα στο συλλογικό ασυνείδητο δεκατεσσάρων και βάλε γενεών.
Τυγχάνουμε, δε, κιμπάρης λαός. Το δωρεάν μάς απωθεί όπως τον διάβολο το λιβάνι. Πρώτη έσπευσε να εμβολιαστεί, ασφαλώς, η οικτρά μειοψηφία των τσαμπατζήδων, καθώς τα έξοδα επιβαρύνουν ολοκληρωτικά το Δημόσιο. Οι υπόλοιποι τηρούν απαρεγκλίτως τα πατρογονικά κληροδοτήματα. Αν καταφεύγαμε στο πρακτικό πνεύμα του πρώτου μας ηγέτη, σε μία βδομάδα θα ’χε κάνει εμβόλιο το 99%. Οταν ο Καποδίστριας μοίραζε αφειδώς και ατελώς τα γεώμηλα, οι καχύποπτοι υπήκοοι δεν καταδέχτηκαν να πάρουν ούτε ένα. Μόλις τα στοίβαξε, ωστόσο, σε αποθήκη και διέταξε να φρουρούνται δήθεν επιμελώς, εν μια νυκτί εκπλάπησαν τόνοι.
Αντικατέστησαν προ πολλού οι πατάτες, ιδίως οι τηγανητές, τη φασολάδα στην κορυφαία θέση του εθνικού μας διαιτολογίου. Ετσι και τώρα: απαγορεύουμε διά ροπάλου τη χρήση των αζήτητων σκευασμάτων και τάχατες βάζουμε σκοπιές έξω απ’ τα εμβολιαστικά κέντρα. Ωσπου να πεις κύμινο έχουν κάνει, όχι δύο, αλλά δώδεκα δόσεις και οι πιο ακραιφνείς αρνητές. Ακόμα και με το AstraZeneca. Είναι ζήτημα ψυχοσύνθεσης των νεοελλήνων.
