ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ τα κανάλια έχουν πάψει να διαπραγματεύονται με τη δημοσιογραφική δεοντολογία κι έχουν ρίξει μαύρη πέτρα στην κοινή λογική. Οι προβεβλημένοι αστέρες τους ενδιαφέρονται πρωτίστως για τα νούμερα, γνωρίζοντας μολαταύτα πως στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό, τουτέστιν ο καθένας μας μετατρέπεται σε ό,τι διακαώς ποθεί. Παρεισδύει στα παράθυρα της πρωινής ζώνης σοβαρών -υποτίθεται- καναλιών πρόσωπο προσποιούμενο την ψυχίατρο και δη του ΟΚΑΝΑ. Δηλώνει ότι παρακολουθούσε τους γονείς τής φρικιαστικά δολοφονημένης Ανι, είχε εντοπίσει τα προβλήματά τους, ενημερώνοντας ασφαλώς τις εισαγγελικές αρχές που κώφευαν καίτοι γνώριζαν.
Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ, σοκαρισμένη από τις ανήκουστες εκμυστηρεύσεις, ρουφά σαν αδηφάγο τέρας τη νέα διάσταση της τραγωδίας, οι έμπειροι παρουσιαστές καταπίνουν αμάσητη τη φόλα κι όταν αποκαλύπτεται η απάτη -το ψέμα έχει κοντά ποδάρια- παριστάνουν τον ψόφιο κοριό. Τάχα μου η μαντάμ διεκδίκησε σόλοικα τον χρόνο δημοσιότητας που της αναλογεί. Εκείνη κάθισε στο εδώλιο του αυτόφωρου και τα είδωλα του πόπολου στον θρόνο της κατάφωρης όσο και κραυγαλέας παραπληροφόρησης.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ και Πολιτισμού ο Τάσος Κουράκης καυτηρίασε το εκπαιδευτικό σύστημα, τονίζοντας από το βήμα της Βουλής πως οι μαθητές «κοβόντανε» στις εξετάσεις. Σχολαστικός συνάδελφος δεν έκρυψε την ενόχλησή του για τον βαρβαρισμό. Ποιητική αδεία, αγαπητέ. Στους θεράποντες την τέχνη της Σαπφούς και του Πινδάρου όλα επιτρέπονται. Αλλωστε συγγενείς στήλες τον έχουν πάρει στο ψιλό, αποκαλώντας τον «ποιητή Ταβάφη».
Η ΓΝΩΣΤΗ και μη εξαιρετέα Μαρία Λιώτη με άκρως αριστοφανική διάθεση εντρυφεί στην κρίσιμη διαπραγμάτευση. «Αγωνιώδης αναμονή» τιτλοφορείται πρόσφατο πόνημα που είχε την καλοσύνη να μας στείλει: Μακρόσυρτη κι αβάσταχτη αυτή η αναμονή/ άραγε φως στην άκρια του τούνελ θα φανεί;/ Οι εταίροι για τη χώρα μας, το μέλος το ισότιμο/ θα δείξουν κατανόηση και μια σταλιά φιλότιμο;/ Φοβούμαι πως διάθεση δεν έχουν να βοηθήσουν/ κι επιχειρούν στου Ελληνα το σβέρκο να καθίσουν./ Με ευρωμαραθώνιο νυχθημερόν συσκέπτονται/ αλλά τις δυσκολίες μας καθόλου δεν τις σκέπτονται./ Απόφαση δεν παίρνουνε τη δόση να εγκρίνουν/ παρά με λόγια τσουχτερά, σκληρά μας κατακρίνουν.
ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ τους έβαλαν οι άκαρδοι εταίροι/ μισθούς, συντάξεις πενιχρές να κόψουν με μαχαίρι./ Να πάψουνε οι Ελληνες να ελπίζουν για το αύριο/ και να ‘χουν τέλος δυστυχώς άσχημο και μακάβριο./ Τα δανεικά τους προσπαθούν αυτοί να εξασφαλίσουν/ και την Ελλάδα ολόκληρη να την ξεπουπουλίσουν./ Ιστό αράχνης γύρω μας το Δου Νου Του υφαίνει/ μα ο τράχηλος του Ελληνα ζυγό δεν υπομένει./ Ορθώνοντας τ’ ανάστημα μηνύματα θα στείλει/ και οσονούπω θα τους πει: «Εσείς δεν είστε φίλοι./ Μέτρα σκληρά για το λαό κρυφά δρομολογείτε/ μα το κακό και τ’ άδικο ποτέ δεν ευλογείται.
ΞΕΣΦΙΞΤΕ ΛΙΓΟ τα λουριά και δείξτε επιείκεια/ και πάψτε να μας φέρεστε δεσποτικά κι ανοίκεια./ Εσείς το λησμονήσατε πως είμαστε εταίροι/ κι η αμνησία σας αυτή θυμό μάς έχει φέρει./ Μιλάτε και για έξοδο της χώρας απ’ το ευρώ/ με τρόπο απαράδεκτο και όχι καθαρό./ Νισάφι με το Grexit σας, μα έφθασε ο καιρός/ όλοι μαζί να κράξουμε “ε, Grexit και ξερός”».
