Ποτέ μην πεις ποτέ, ιδίως για ποτά και ξενύχτια. Ο εστεμμένος ιός κατόρθωσε να επιβάλει, και μάλιστα χωρίς να ματώσει ρουθούνι, την κορωνίδα των επιδιώξεων του Στέλιου Παπαθεμελή, που στα σίγουρα θα στοιχειώσει την υστεροφημία του. Στην ουσία, ωστόσο, ο (υ)ιός Κυριάκος επεσκίασε διά μίαν εισέτι φοράν την ενθύμηση του πατρός Κωνσταντίνου – εξακολουθώ να μην αναφέρω επώνυμο, καθότι προληπτικός. Διότι το κλείσιμο των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες μπορεί να ταυτίστηκε με τον συμπαθή θρησκευόμενο Σαλονικιό πολιτευτή, μολαταύτα επινοήθηκε και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά περί τα τέλη της δεκαετίας του ’70 από τον εκ Χανίων ορμώμενο χρηματίσαντα υπουργό Συντονισμού στην ακροτελεύτια κυβέρνηση του γέρου Καραμανλή.
Ο μετέπειτα αρχηγός της Νου Δου και αργότερα πρωθυπουργός, έγινε στόχος πάνδημων πυρών εκπορευόμενων από τη λαϊκή οργή, ήτις αποτυπώθηκε σε δημοφιλές σατιρικό άσμα του Λουκιανού Κηλαηδόνη, στίχους του οποίου παραθέτω για να ενημερώνονται οι νεότεροι και να νοσταλγούν οι παλιοί: «Δεν μας τρομάζουν τα νέα μέτρα/ τα συνηθίζουμε σιγά σιγά/ εδώ δεχτήκαμε τόσα και τόσα/ θα φοβηθούμε τώρα τα μονά ζυγά.// Εδώ μας κλείνουν τώρα μέσα από τις δύο/ και το δεχτήκαμε στα σιωπηλά/ τι κι αν μας βάλουνε στα καύσιμα δελτίο/ δεν μας φοβίζουν και το ξέρουνε καλά.// Δεν μας τρομάζουν τα νέα ωράρια/ σιγά σιγά τα συνηθίζουμε κι αυτά/ εδώ γινήκανε τόσα και τόσα/ κι όμως εμάς δε μας τρομάξαν αρκετά».
Τώρα τα μαγαζιά κατεβάζουν ρολά στις δώδεκα νταν, μπας και ανακοπεί, λέει, η εξάπλωση της νόσου που, καταπώς φαίνεται, κυκλοφορεί εσχάτως παρέα με τα φαντάσματα. Οι λοιμωξιολόγοι μας σηκώνουν κάτασπρη πετσέτα απέναντι στο δεύτερο κύμα μετάδοσης του ιού και τον αντιμετωπίζουν με δεισιδαιμονίες και στερεότυπα. Παρότι το φαρμακευτικό οινόπνευμα τον εξοντώνει, ο αφιλότιμος Κόβιντ 19 μοιάζει να εθίστηκε στα οινοπνευματώδη. Οπου δει ποτήρι με λευκά ή πολύχρωμα αλκοολούχα σπεύδει να κάνει μακροβούτια ευδαιμονίας. Από την επίμαχη ώρα κι έπειτα, απαγορεύεται ρητώς ως εκ τούτου η διάθεση σκληρών ή ελαφρύτερων ποτών ακόμα και από τα διανυκτερεύοντα περίπτερα ή μίνι μάρκετ. Δεν μπορείς να γευτείς δηλαδή κρύα μπίρα ούτε στο παγκάκι της πλατείας.
Αντιθέτως, οι μπλε και κόκκινες πορτοκαλάδες προς το παρόν πωλούνται ελεύθερα, αν και ουδείς εγγυάται πως δεν ελλοχεύουν ανθεκτικά στελέχη της ασθένειας στο ανθρακικό. Τα μπεκρόνια στα μπαρ, πάντως, διασκεδάζουν τη νέα πραγματικότητα με στωικό φλέγμα και ολύμπια ψυχραιμία. Πρόλαβα στο παρά πέντε δυο μπάρες ανοιχτές την περασμένη βδομάδα και εξεπλάγην ευχάριστα από το τσακίρ κέφι των θαμώνων. Εμφανώς περισσότεροι από άλλοτε, αρχίζουν τις σπονδές στον Διόνυσο το απομεσήμερο, σε έκδοτη και άκρως φιλοσοφική ατμόσφαιρα. Οι μπάρμεν μόνο διαμαρτύρονται πως είναι ασυνήθιστοι να σερβίρουν τα πρώτα ποτά, φορώντας γυαλιά ηλίου.
