Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πράσινο σαπούνι
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πράσινο σαπούνι

  • A-
  • A+

ΣΥΝΗΘΙΖΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΕΥΩ κατά καιρούς –με αμφότερες τις ερμηνείες του ρήματος, όπως το πάρει κανείς– με στίχους μειζόνων και ελασσόνων ποιητών μας και διαπιστώνω ενεός πως επτά συναπτά έτη τώρα έχω παραλείψει να αναφερθώ σε έναν από τους λατρεμένους μου. Ομιλώ για τον Νίκο Εγγονόπουλο, εκ των βασικών εκπροσώπων της γενιάς του ’30 και των εισηγητών του παρ’ ημίν υπερρεαλισμού. Διορθώνω το ανεπίτρεπτο σφάλμα με στίχους από την πρώτη του συλλογή «Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν» (1939). Ιδού:

ΑΜΑΖΟΝΕΣ Η «ωραία Μαρίκα η Πολίτισσα» ήτο η μόνη αναδεκτή του Πάπα Ιννοκεντίου του VIII. Αυτός ήτο τότε μικρό παιδί, ίσως μάλιστα και να μην είχε γεννηθεί ακόμη. Εκείνη ήτο ήδη πανδρεμένη, σύζυγος του εξ ηγεμονικού οίκου Αρτάβαζου Σφυρικτρόπουλου, ανεψιού —επ’ αδελφή— του Νώε. Ομως, το έγκλημα τούτο δεν ημπορούσε να μείνη χωρίς σκληράν τιμωρίαν, προς παραδειγματισμόν. Πράγματι, αμέσως από της επομένης, εδόθη διαταγή εις ικανόν αριθμόν πλοίων να πλεύσουν εσπευσμένως προς τας Καναρίους Νήσους και τας νήσους Φΐτζιι, με τον σκοπόν να περισυλλέξουν όσο τον δυνατόν περισσοτέρας νεφέλας, χειμερινά ψεύδη, λησμονημένας αναμνήσεις, θανάσιμα αμαρτήματα και βελόνας φωνογράφου, ίσως αγγλικής κατασκευής. Τα περί ου ο λόγος πλοία ήσαν εν όλω 7 τον αριθμόν, δηλαδή: 4 σακολέβες, 12 πρεγαντίνια, 2 βασιλικοί ντονανμάδες και μία πεθαμένη αρρεβωνιαστικιά. Ο στόλος επέρασεν λίαν πρωί κάτω από το παράθυρό μου. Εψαλλε ύμνον ωραιότατον, αλλά κάπως θλιμμένον και μελαγχολικόν. Ενθυμούμαι ακόμη και τώρα, αμυδρά βέβαια, τον σκοπόν: ήτο πολύ ανώτερος από χτύπημα κουδουνιού, αλλά πάντως κατώτερος από σκούπα.

ΤΕΛ - ΑΒΙΒ Η Ελεωνόρα/ η χρυσή κόρη/ έπαιζε άρπα/ με τα ωραία/ λευκά της/ χέρια/ από την άρπα/ όμως/ δεν ακουγότανε/ ήχος κανείς/ όλη η μουσική ήτανε/ μέσα/ στα έμορφά της μάτια/ ανάμεσα/ στα πράσινά της τα μαλλιά/ από την άρπα/ όμως/ βγήκαν/ το ένα κατόπιν του άλλου/ ένα πουλί/ μια πλάκα πράσινο σαπούνι/ κι’ ένα/ σίδερο/ του σιδερώματος/ −από τα κοινότατα−/ αυτά ακριβώς/ που οι Ζυγιώται/ ονομάζουν/ εν ώρα καταιγίδας/ Ars Amantis.

ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ Ξέρω ότι/ αν είχα/ μια φορεσιά/ ένα φράκο/ χρώματος πράσινο ανοιχτό/ με μεγάλα κόκκινα σκοτεινά λουλούδια/ Αν στη θέση της/ αόρατης/ αιολικής άρπας που μου χρησιμεύει/ για κεφάλι/ είχα μια τετράγωνη πλάκα/ πράσινο σαπούνι/ Ετσι που ν’ ακουμπά/ απαλά/ η μια της άκρη/ ανάμεσα στους δυο μου ώμους/ Αν ήτανε δυνατό/ ν’ αντικαταστήσω/ τα ιερά σάβανα/ της φωνής μου/ με την αγάπη/ που έχει/ μια μεταφυσική μουσική κόρη/ για τις μαύρες ομπρέλες της βροχής/ Ισως τότες/ μόνο τότες/ θα μπορούσα να πω/ τα φευγαλέα οράματα/ της χαράς/ που είδα κάποτες/ σαν ήμουνα παιδί/ κοιτάζοντας ευλαβικά/ μέσα στα στρογγυλά/ μάτια/ των πουλιών.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
Ο Ηλίας Λάγιος, διότι περί του Λάγιου πρόκειται, γεννήθηκε τέτοιες μέρες του 1958 στην Αρτα και πρόλαβε στα 47 χρόνια του να αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην ποίηση. Ιδού δεινό δείγμα.
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Προσγείωση ΛΣΤ΄
Σαν σήμερα το 1863 πρωτόδε το φως στην Αλεξάνδρεια ο Κωνσταντίνος Καβάφης κι αφού την έκανε γνωστή πάλι σαν σήμερα, στα εβδομήντα του χρόνια, αναχώρησε μαζί της για το στερνό ταξίδι.
Προσγείωση ΛΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ μεγαλουργήσει σε πλείστους τομείς, θα θυμόμασταν τον Μανώλη Γλέζο ως εξαιρετικό ποιητή. Εύγλωττο το απάνθισμα στίχων του που ακολουθεί:
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ιδιον φως
Γιάννης Γρυπάρης. Μετασολωμικός λυρικός ποιητής, δημοτικιστής απ’ τους πρώτους, χρονογράφος και μεταφραστής τραγικών και της Πολιτείας του Πλάτωνα, μολονότι ελέγχεται για τις στερνές του επιλογές, συνέβαλε...
Ιδιον φως
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ξόρκια γόη
ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΑΡΡΗΚΤΑ ο Κουτσοφλέβαρος. Ο Κώστας Βάρναλης γεννιέται τέτοιες μέρες του 1884 και ο Κωστής Παλαμάς πεθαίνει σαν σήμερα, μεσούσης της Κατοχής, το 1943. Οι παρακάτω ερωτικοί στίχοι τους θα μπορούσε...
Ξόρκια γόη
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα δέντρα
«Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί που κελαηδάει. Οσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο, εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα». Κάπως έτσι όρισε την...
Τα δέντρα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας