Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Χαμένο παιγνίδι
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Χαμένο παιγνίδι

  • A-
  • A+

ΟΥΤΕ Ο ΙΔΙΟΣ λογάριαζε τον εαυτό του ποιητή. Τις τρεις πρώτες συλλογές του, άλλωστε, τόλμησε να τις αποκηρύξει προτού τον προλάβει το σινάφι των στιχορράφων. Τύπωσε, ωστόσο, άλλες δύο το 1954 και το 1956, τις οποίες θεωρούσε «προσωπική κραυγή διαμαρτυρίας», παρά σπονδή στις Μούσες. Εκτοτε αφοσιώθηκε στην πεζογραφία χαρίζοντάς μας κορυφαία μυθιστορήματα. Αποκηρυγμένα ή μη, τούτα τα ποιήματα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εργογραφίας του Κώστα Ταχτσή, που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1927. Ιδού δεινό δείγμα:

ΠΡΟΧΩΡΑ ΤΑΧΤΣΗ προχώρα στο δικό σου δρόμο/ κι όσες παγίδες τόσο το καλύτερο – προχώρα/ αφήνοντας τη σάρκα που αναλογεί στην καθεμιά/ μα κοίτα να ’ναι κόκκινη σαν πυρωμένο σίδερο/ ν’ αφήσει τα σημάδια της στα χέρια τους/ και προχώρα Ταχτσή προχώρα χωρίς να υπολογίζεις.

ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ Μια μέρα θα με πουν φακίρη/ μες απ’ το στήθος μου έβγαλα κόκκινα περιστέρια/ μες απ’ τα μάτια μου καπνό/ πέρασα ξίφη στα όνειρά μου/ διέπραξα κλοπές δι’ υποβολής/ από αγάπη, σας τ’ ορκίζομαι, από τύψεις ίσως μια μέρα θα με πουν ομοφυλόφιλο/ εκείνον ευγενή κι ομοφυλόφιλο/ εμένα πονηρό απλώς/ θα με πουν οχιά: ένα κοινό προδότη/ εμπρηστή!/ οι τίμιοι συμπολίτες μου/ θα ’ρθουν και θα κοπρίσουνε στον τάφο μου (εικονικόν)/ μα τα παιδιά τους – α, οι έφηβοι!/ αυτοί θα μ’ αναστήσουνε, και θα με πούνε ποιητή/ δεν ντρέπομαι.

ΑΠΟΨΕ Απόψε δεν υπάρχουν/ νεώτερα απ’ το μέτωπό μου/ κανείς δεν έθεσ’ επ’ αυτού τα χείλη του/ ίσως μεθαύριο γραφτεί ο θάνατός μου/ εντός του στήθους φέρω βόμβα εγκαιροφλεγή/ όπου και να ’ναι θα εκραγεί.

ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Είμ’ ένα άστρο, μια τρίχα στο κεφάλι του θεού, θα πέσω, στο λαιμό φοράω ένα ποίημα, προτού προλάβει να θερμάνει τις καρδιές μας θα σβήσει, αισθάνομαι τα κόκαλά μου να τρίζουν κιόλας από ανεξήγητες επιθυμίες, μα σωπάστε και θυμηθείτε τα μάτια του, να ζήσω μες στις τούφες των μαλλιών, στα δάχτυλά του ανάμεσα, εκεί που ενώνονταν με τα δικά σας, μέσα στο σκοτάδι, τα μάτια του, τα μάτια του να λάμπουν σαν φανοί αυτοκινήτων που ’ρχονται καταπάνω σου, και τίποτα να μην ακούγεται, ο θόρυβος κι οι διαφημίσεις του κορμιού να μην υπάρχουν – cette rumeur la vient de la ville – τίποτα παρ’ αυτός κι εγώ, σε μια βεράντα, το καλοκαίρι.

ΟΛΥΜΠΙΑ, ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ Δεν ήρθα εδώ για να θαυμάσω/ σαν ένας ξένος/ όσα δεν είναι πια δικά μας/ είδα παρέες που ανηφόριζαν/ κρατώντας ανεμώνες/ κι είπα να κόψω λίγες/ έτσι/ απ’ ανεμώνη σ’ ανεμώνη/ προβάλαν μπρος μου ένα ένα/ όλα/ όσα απόμειναν ανάμεσα στα πεύκα/ και τις ελιές/ κι όταν πια μάζεψα τις ανεμώνες/ όσες/ μπορούσε να κρατήσ’ η φούχτα μου/ κάθισα/ έξω απ’ τα ερείπια/ και κοίταζα/ δειλά τους νέους που πέταγαν/ τους αετούς.

Η ΖΩΗ ΜΟΥ Μια μπάλα υπήρξε η ζωή μου/ κλώτσ’ από δω/ κλώτσ’ από κει/ γκολ! γκολ!!!/ το χάσαμε το παιγνίδι.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Κεντημένη πετσέτα
ΠΟΛΥΓΡΑΦΟΣ και πολυμεταφρασμένος συγγραφέας, έχει τιμηθεί με άφθονες εγχώριες και διεθνείς διακρίσεις. Γεννήθηκε τέτοιες μέρες του 1934 στην Καβάλα, έλκοντας την καταγωγή του από τη Θάσο. Εκτός από πεζογραφία...
Κεντημένη πετσέτα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Θυγάτηρ πάσης αρετής η αργία
Επαίνεσαν ορισμένοι φίλοι το αφιερωμένο στη μνήμη του Ασημάκη Γιαλαμά χθεσινό μας σημείωμα. «Τιμά μια σύγχρονη χρονογραφική στήλη να μην ξεχνά τους παλαιούς, αξεπέραστους μάστορες του είδους», υπογράμμισαν,...
Θυγάτηρ πάσης αρετής η αργία
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Μετέωρα λόγια
Χημικός, αλλά και καθηγήτρια Ιατρικής με διεθνές ερευνητικό έργο, εκτός από τα επιστημονικά περιοδικά, δημοσιεύει ταυτοχρόνως σε λογοτεχνικά έντυπα εξαιρετικούς στίχους, αφού τα γιατροσόφια αδυνατούν να την...
Μετέωρα λόγια
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ρίγος τοπίου
Μ’ ΕΝΑ ΛΕΥΚΟ ΜΑΝΤΙΛΙ τον αποχαιρετάμε από την προκυμαία με δικούς του στίχους, όπως αρμόζει στους μεγάλους· τον Νάνο Βαλαωρίτη εννοώ που εγκατέλειψε τα εγκόσμια πλήρης ημερών και βιωμάτων, καταλείποντας...
Ρίγος τοπίου
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αστήρ διάττων
ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ του Μεσοπολέμου, θεωρείται από μελετητές εισηγητής του μοντερνισμού και πρόδρομος του Σεφέρη. Ο λόγος για τον γεννημένο στην Πόλη Αλέξανδρο Μπάρα, κατά κόσμον Μενέλαο Αναγνωστόπουλο,...
Αστήρ διάττων
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Βούλινο διράνι
ΠΡΩΤΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΦΩΣ σαν σήμερα το 1888 στην Αθήνα. Ο στρατιωτικός πατέρας του τον φανταζόταν ελευθερωτή των αλύτρωτων πατρίδων και του ’δωσε το όνομα Ναπολέων. Ο γιος δεν τον διέψευσε. Τιμούμε τον Λαπαθιώτη...
Βούλινο διράνι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας