Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ε, ρε, γλέντια
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ε, ρε, γλέντια

  • A-
  • A+

Αλίευσα στο πόνημα του Κώστα Βλησίδη «Σπάνια κείμενα για το ρεμπέτικο» (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) μακροσκελές ρεπορτάζ εν είδει χρονογραφήματος, δημοσιευμένο στην εφημερίδα «Η βραδυνή» τον Αύγουστο του 1946 με την υπογραφή του Μ. Καραγάτση, ο οποίος εξέδραμε επί τούτου στις Τζιτζιφιές ίνα ενημερώσει το κοινό περί τα λαϊκά ξεφαντώματα στα κέντρα που μεσουρανούσαν ο Στράτος Παγιουμτζής και ο Μάρκος Βαμβακάρης. Κολλάει γάντι στο αποκαλόκαιρο. Με άφατη στενοχώρια αντιγράφω αποσπάσματα μόνο από την αρχή και το τέλος, λόγω στενότητος χώρου. Απολαύστε:

Το χειμώνα, μόνον μερικούς ρομαντικούς τραβάει η αγριεμένη ομορφιά της θάλασσας. Το καλοκαίρι όμως, η κατάστασις αλλάζει. Δεν υπάρχει Αθηναίος που να μην κατέβη, έστω και ένα πρωί τη βδομάδα να δροσίση το κορμί του στα γαλανά νερά του Σαρωνικού. Εστω και ένα βράδυ κάθε δεκαπέντε, ν’ ανασάνη την αλμύρα των κυμάτων. Επομένως, ένα μεγάλο μέρος της αθηναϊκής ζωής, κατεβαίνει, τώρα το καλοκαίρι, παρά θίν’ αλός, όπου τα «κέντρα διασκεδάσεως» ξαπλώνονται σε μιαν ακτίνα εκατόν χιλιομέτρων, από το Μεγάλο Πεύκο ώς τη Βάρκιζα και πιο πέρα ακόμα. Τι γίνεται, τώρα, σ’ αυτά τα κέντρα, όλοι μας το ξέρουμε. Καναδυό παρέες που τρων και πίνουν πολύ εύτακτα, μερικά ζευγαράκια που συζητούν τον καημό της καρδιάς τους πάνω από μια μερίδα γόπες, ένα γραμμόφωνο που ωρύεται τα «πράσινα μάτια με τις μπλε βλεφαρίδες». Και πέραν τούτου, μηδέν... Στις Τζιτζιφιές, όμως, τα πράματα παρουσιάζονται πολύ διαφορετικά. Εκεί έχουν μετακομίσει στο ύπαιθρο και μερικά κέντρα του μπαγλαμά. Διάκοσμος όλο μέγκλα και χάρι λαϊκή. [...]

Η πελατεία ρουφάει την τσιγαριά με λαίμαργα χείλια. Θολός καπνός κι’ οσμή ινδικής καννάβεως πλανιέται στην ατμόσφαιρα. Βαίνομεν ολοταχώς προς γενικήν μαστουροποίησιν... Παίζει το μπαγλαμαδάκι και χορεύω ζεϊμπεκάκι/ δώστε μου το λουλαδάκι, να φουμάρω τσιμπουκάκι. Τι τρυφερή ψυχή που μαρτυράει αυτή η κατάχρησις των υποκοριστικών! Η πελατεία έχει εξουθενωθεί. Οπου και να κυττάξης, μόνο μάτια βασιλεμένα σε τοξινωμένους ορίζοντες αντικρύζεις. Εξαφνα μια στριγγιά γυναικεία φωνή μάς μαχαιρώνει. -Βάρα τον, Μάρκο, τον μπαγλαμά!

Ταύτα εφθέξατο το έξαλλο θηλυκό με τα οξυζεναρισμένα μαλλιά, τα χαυνωμένα μάτια, το ξοανικό φτιασιδωμένο μούτρο. Χυμάει στην πίστα κι’ αρχίζει να χορεύη το χορό της ερωτικής απελπισίας. Ηλεκτρική εκκένωσις συνταράζει την πελατεία. Τ’ άπιαστα θολά μάτια έχουν τώρα στόχο το νευροσπαστούμενο κορμί της. Χόπαλα! Χόπαλα! Ο τυχερός «άλλος» της ερωτικής απελπισίας, ανοίγει την τσάντα της χορεύτριας, τραβάει με περηφάνεια μερικά χιλιάρικα (το χρήμα δεν έχει οσμήν, όπως είπε ο Βεσπασιανός) και τα δίνει στην ορχήστρα. Με τα υπόλοιπα θα πλερωθή ο λογαριασμός, θ’ αγορασθή μαυράκι, θα του μείνει και το χαρτζιλίκι του. Αμέ τι θαρρείς; Παιδιά της μάτσικας είμαστε, το νταβατζηλίκι το έχουμε εντός μας! Το φεγγάρι στον ουρανό, αν δεν ήταν φαλακρό, θα τραβούσε τα μαλλιά του...

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Εσχατοι ρεμπέτες
Πρόκειται για υπέροχο κείμενο με τίτλο «Επικήδειος λόγος». Περιέχεται στα Ρεμπέτικα Τραγούδια του Ηλία Πετρόπουλου που γεννήθηκε στην Αθήνα τέτοιες μέρες του 1928. Πέθανε στο Παρίσι Σεπτέμβρη του 2003 κι η...
Εσχατοι ρεμπέτες
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παρατράγουδα
Εμβληματικός χρονογράφος των εφημερίδων του παλιού καλού καιρού, καίριος συγγραφέας ξεκαρδιστικών επιθεωρήσεων, αλλά και διαπρεπής στιχοπλόκος, ο Γιώργος Θίσβιος κέρδισε την αθανασία με τα τραγούδια του.
Παρατράγουδα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Η μάντρα
Βαστώ στα χέρια μου με ανείπωτη τέρψη τον εξαιρετικό τόμο «Σπάνια κείμενα για το ρεμπέτικο 1929-1959» από τις εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου σε επιμέλεια και έρευνα του Κώστα Βλησίδη, μαθητή των Γιώργου Μανιάτη...
Η μάντρα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τρυπητή Γαύδου
Κοιμάμαι απέναντι σε ανεμιστήρα δαπέδου, που ανεμίζει, καταπώς φαίνεται, το ασυνείδητο, χαρίζοντάς μου δροσιστικότατα όνειρα. Οριζοντιωνόμουν, λοιπόν, σε τιρκουάζ λίμνη της νήσου Σιμπερούτ, δυτικά της...
Τρυπητή Γαύδου
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Καρδιά με σαλόνι
Αναντιρρήτως κάθε κείμενο περιέχει ρυθμό, εκπέμπει ιδιότυπη μελωδία. Ρητώς και κατηγορηματικώς, λοιπόν, τα γραπτά διαθέτουν εσωτερικό τέμπο· δεν χρειάζονται μουσικό χαλί για να αναδειχτούν. Κι όμως, σήμερα θα...
Καρδιά με σαλόνι
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XXXV
Φίνα υφάσματα παραγωγής του εργοστασίου των Οινοφύτων διοχετεύονταν στην έτερη εταιρεία της Ελπινίκης, που, με προνομιακότατους όρους σε περιβάλλον άκρατου ανταγωνισμού, εξασφάλιζε εξαιρετική πρώτη ύλη.
Παραχαράκτες XXXV

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας