Επαγγελματικά χαμόγελα μέχρι δακρύων

Γαμψόνυχοι κόρακες, κράζοντας άγρια και διψώντας για αίμα, έπεσαν πάνω στην ταλαίπωρη περιφερειακή διευθύντρια της αλυσίδας «My Market» αποσκοπώντας να τη δουν στην κρεμάλα μόνο και μόνο επειδή προσπάθησε να εμφυσήσει στη συμπεριφορά των υφισταμένων της στοιχειώδεις κανόνες αστικής ευγένειας και σαβουάρ βιβρ. Τους ζήτησε το αυτονόητο: να χαμογελούν στους πελάτες. Διότι, κύριε, ξυπνάς φρεσκαδούρας πρωί πρωί κι ώσπου να ψήσεις καφέ ραδιόφωνα και τηλεοράσεις σου ’χουν ρίξει τη διάθεση στα τάρταρα με τη μαυρίλα των ειδήσεων που εκφωνούν. Με τα νεύρα τσατάλια, καταφεύγεις στο σούπερ μάρκετ να ψωνίσεις τίποτα εδώδιμα αποικιακά, μπας και λαδωθεί κομμάτι το παχύ σου έντερο και τουρλωθεί η κοιλιά σου.

Εκεί που στέκεσαι πάνω απ’ τον γκαζοτενεκέ με τις ρέγγες και τον πάγκο του χασάπη έχεις ανάγκη αμυδρό έστω μειδίαμα να ανεβεί οπωσούν η ψυχολογία σου. Είναι αδύνατον, βέβαια, να καγχάσουν τα παστωμένα αλιεύματα ή οι ματωμένες μοσχαροκεφαλές. Αν δεν συσπάσει τα χείλη η υπάλληλος, πάει στράφι η μέρα σου· βυθίστηκε στο πέμπτο υπόγειο της μελαγχολίας. Αν, αντιθέτως, ξεκαρδιστεί την κρίσιμη στιγμή, θα χλαπακιάσεις την ψαρολιχουδιά σου με όρεξη λιονταριού και θα επιστρέψεις στο κατάστημα να αγοράσεις δυο τελάρα αναψυκτικά για να μη λυσσάξεις από τη δίψα.

Λουκούλλειο πρωινό! Η δόλια διευθύντρια έσπασε την γκλάβα της, ώσπου σκαρφίστηκε ευλογοφανείς αφορμές για να χαμογελούν ακόμα και όσες ή όσοι δυσκολεύονται να το κάνουν εξαιτίας της γρουσουζιάς και του κατσούφικου χαρακτήρα τους. «Εχουμε τόσο καλές προσφορές που πρέπει να τις διαφημίζουμε» επισημαίνει. Πώς θα καταλάβει ο καταναλωτής ότι στους τρεις ντοματοπελτέδες ο ένας είναι δώρο, αν δεν λύνεται απ’ τα γέλια η πωλήτρια πλάι στο ράφι; «Οφείλετε να γελάτε επειδή έχετε δουλειά» συνεχίζει η επίμαχη ντιρεκτίβα. «Επειδή η εταιρεία σέβεται και ακούει τα προβλήματά σας, επειδή επένδυσε χρήματα για να συνεχίσετε να εργάζεσθε και επειδή πληρώνεστε γι’ αυτό». Τι πιο απλό; Παρακάτω εξηγεί πως οι πελάτες τα ακουμπάνε κανονικά στην επιχείρηση και πρέπει να επιβραβεύονται με σπαρταριστά χαχανητά ώς τ’ αυτιά.

Ιδιαίτερης προσοχής χρήζει το επόμενο σημείο: «Επειδή πληρωνόσαστε στην ώρα σας (για αυτούς που θα πουν ότι παίρνουν 300 euro θυμίζω ότι το 300 σε σχέση με το μηδέν είναι 300% περισσότερο)». Η καταβολή των αποδοχών, λοιπόν, κατά τον προσυμφωνημένο χρόνο δεν αποτελεί υποχρέωση των εργοδοτών. Κάνουν χάρη στους εργαζόμενους, οι οποίοι πρέπει να την ανταποδίδουν επιδιδόμενοι σε εδαφιαίους τεμενάδες και ακατάσχετους γέλωτες. Φως φανάρι. Πανηγυρίζει ώς κι η Αχτσίγλου την ανήκουστη πρόοδο στις εργασιακές σχέσεις. Οσο για το τρακοσάρι, ας όψονται οι πρόσφατες αυξήσεις του κατώτατου μισθού. Ούτως ή άλλως για την απρόσκοπτη παροχή του θα αποφασίσει ο παράξενος επισκέπτης (βλ. μυστικός χαφιές) που θα βαθμολογήσει δεόντως τα χαμόγελα εντός του μηνός.

Ας σταθούμε λιγουλάκι στα σόλοικα μαθηματικά του εγγράφου. Η… δεσποινίς διευθυντής αγνοεί προφανώς πως το 300% του μηδέν παραμένει μηδέν. Δεν την αδικώ. Μπερδεύεται κανείς με τα λογιστικά νούμερα. Στην πράξη, ακόμα κι οι ανενεργοί τραπεζικοί λογαριασμοί διατηρούν κάποια ψιλά. Ας πούμε ένα ευρώ. Αλλά το 300% του ένα κάνει τρία. Μέχρι το 300 υπολείπονται 29.700%. Σοφοί οι υπεύθυνοι της αλυσίδας. Αν έβαζαν το εν λόγω στέλεχος να υπολογίζει τις αυξήσεις των προϊόντων, θα έκλαιγαν όλοι μαζί προ πολλού. Φρονώ, πάντως, ότι περιφερειακή διευθύντρια δεν πρωτοτύπησε. Αδιασταύρωτες πληροφορίες επιμένουν ότι παρόμοιο κείμενο κυκλοφόρησε στις τάξεις των κουμουνδουριστών βουλευτών πριν από τις ψηφοφορίες για τα μνημόνια και τα ολέθρια μέτρα. «Ναι σε όλα» μεν, με τρανταχτά χαμόγελα δε.