Αεριούχα ποτά

Υψώθηκε στα επουράνια το όνομα του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας με ύμνους και αίνους που προσιδιάζουν στο Τριώδιο και οι οποίοι αρχίζουν να ψάλλονται, ως γνωστόν, από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Ο παλιός είν’ αλλιώς. Απόδειξη ότι τα σοφά εκκλησιαστικά κείμενα μπορούν να περιγράφουν με θαυμαστή ακρίβεια καταστάσεις που διαμορφώνονται αιώνες έπειτα από τη συγγραφή τους. Διακόσιες τριάντα τρεις φορές εγκωμίασαν οι βουλευτές της συμπολίτευσης και της μείζονος αντιπολιτεύσεως το ονοματεπώνυμο Προκόπης Παυλόπουλος, άλλες τόσες το επανέλαβε το προεδρείο κι η Ζωάρα με επίλεκτα μέλη του, αφού κήρυξαν την όλη διαδικασία περαιωμένη, επισκέφθηκαν το γραφείο του νικητή, προκειμένου να του ανακοινώσουν το αποτέλεσμα καθώς προσήκει.

Δάγκωνε τα χείλη του από την πολύωρη προσμονή εκείνος, έτρωγε τα νύχια του από την αγωνία, αλλά η καρδιά του επανήλθε αυτομάτως από την Κούλουρη μόλις πληροφορήθηκε τον δαψιλή αριθμό ψήφων με τον οποίο τον τίμησε η Βουλή. Του το ‘ριξαν μονοκούκι ακόμα και στελέχη ακροαριστερών συνιστωσών. Μόνο ο αχαΐρευτος ο Κυριάκος, δεν γράφω επίθετο καθότι προληπτικός, το πάει σκοινί γαϊτάνι ν’ ακούσει τα σχολιανά του. Μνησίκακος και γλίσχρος δεν πήγε καν στο Κοινοβούλιο για να μην εξαναγκαστεί να εκστομίσει τη μισητή λέξη Πάκης.

Ωρυόταν εξαιτίας του τις νύχτες. Δεν τον άφηναν οι τύψεις να κοιμηθεί κι απ’ τις οιμωγές του δεν έκλεινε μάτι ούτε η γειτονιά. Κόντευε να καταντήσει βουρβούλακας, που λένε στην Κρήτη. Πάσχιζε τόσα τέρμινα να απολύσει τους δεκαπέντε χιλιάδες μαχμουρλήδες δημοσίους υπαλλήλους που αξίωνε η τρόικα κι έπεφτε συνεχώς πάνω σε διορισμένους απ’ τον Παυλόπουλο. Ουδείς είναι σε θέση να προσδιορίσει το πόσους είχε τακτοποιήσει. «Με το συμπάθιο, αγαπητοί υφιστάμενοι, αλλά σας ενημερώνω ότι καταχωρίζεστε στον ευεργετικό κατάλογο των διαθεσίμων» τους κατατόπιζε ο Κούλης. «Θα πληρώνεστε χωρίς να δουλεύετε για ένα μικρό διάστημα και μετά ξουτ, διότι, εάν δεν μας επέβαλλαν οι δανειστές το Mνημόνιο, οφείλαμε να το επινοήσουμε μοναχοί μας. Καταλαβαίνετε».

Ρέκαζαν οι άμοιροι, στρίγκλιζαν σαν τ’ αρνιά το Πάσχα. «Αδύνατον, υπουργέ μας, διότι στα ευήλια και ευάερα πόστα μας μάς τοποθέτησε ο Πάκης, εις ανταπόδοσιν των υπηρεσιών προς το κόμμα, το έθνος και την πατρίς». Αναζητούσε εναγωνίως κάνα Πασόκο, τίποτα Συριζαίους, δεν του ‘βγαιναν όμως τα νούμερα. Βρέθηκαν κι οι 595 καθαρίστριες να του κάνουν στεγνό καθάρισμα, πού να τον πάρει ο ύπνος; Του αναγνωρίζω, πάντως, πως είναι ο μόνος που σηκώνει ψηλά τα λάβαρα της αντίστασης. Οι κυβερνητικοί βουλευτές τον κατάπιαν αμάσητο τον Δεξιό Πρόεδρο, όστις παριστάνει από προχθές τον αδέξιο Αριστερό. Ξεκίνησαν να νοθεύουν το κρασί τους, τόσο που η μεθυστική σαμπάνια της εκλογικής νίκης κινδυνεύει να εξελιχθεί σε χωνευτικό, ανθρακούχο ύδωρ που καθιστά πιο εύπεπτες τις υπαναχωρήσεις.