Ορίστε μας! Διαρρηγνύουν κάμποσοι τα ιμάτιά τους διατεινόμενοι ότι η διαπραγματευτική μας ομάδα κρατείται σε κατάσταση πολιορκίας στην Εσπερία από τους εκπροσώπους των δανειστών έως ότου δεχθεί άπαντα τα επώδυνα μέτρα της αξιολόγησης. Η εφημερίδα «kontra news», μάλιστα, η οποία ξεκαθαρίζει στον λογότυπό της πως τάσσεται «Κόντρα σε όλους. Κόντρα σε όλα», χωρίς αυτό να την εμποδίζει να εμφανίζεται φίλα προσκείμενη στην κυβέρνηση, το πάει πολύ μακριά.
Μακρύτερα δεν γίνεται. Το χθεσινό πρωτοσέλιδό της είναι εξόχως αποκαλυπτικό. Αντιγράφω. Υπέρτιτλος (με άτονα πεζά): «Αθλιος εκβιασμός, ή υπογράφετε ή δεν φεύγετε!». Τίτλος (τέσσερις αράδες με ξύλινα κεφαλαία): Κράτησαν ομήρους τους υπουργούς στις Βρυξέλλες!». Υπότιτλος (πάλι με πεζά και πάντοτε άτονα): «Απαιτούν ομαδικές απολύσεις στις ΔΕΚΟ, πετσόκομμα συντάξεων, νέα δυσβάσταχτα φορολογικά βάρη, ξεπούλημα της ΔΕΗ και όλων των σταθμών παραγωγής ενέργειας. Αλέξη, μην τους αφήσεις να καταστρέψουν άλλο τη χώρα μας».
Ημικρανία σε πιάνει με τα παθοβολήματα της πρωτοδεύτερη φορά Αριστεράς. Ανατριχιάζεις μόνο και μόνο στη σκέψη ότι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, η Εφη Αχτσιόγλου –κορίτσι πράμα– και ο Γιώργος Χουλιαράκης βασανίζονται αλύπητα στα σκοτεινά υπόγεια μεσαιωνικού πύργου, όπου υποβάλλονται ολημερίς σε ανελέητους ραβδισμούς των πελμάτων και τη νύχτα κατατρύχονται από φαντάσματα και βαμπίρ που διψούν για θερμό μεσογειακό αίμα αναξιοπαθούντων αξιωματούχων.
Ραγιάδες της Δύσης αναντάν μπαμπαντάν, έχουμε πλειστάκις δεινοπαθήσει σε ατέρμονα και άκρως υποτιμητικά παζαρλίκια με τους κατά καιρούς τιτουλάριούς της. Μου ’ρχεται πρόχειρα στον νου η διαβόητη σύνοδος Φερράρας-Φλωρεντίας, λίγο πριν από την άλωση της Πόλης. Το 1430 οι Οθωμανοί κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη και ο Ιωάννης Η’ Παλαιολόγος στράφηκε προς τη Ρώμη προκειμένου να σώσει την αυτοκρατορία.
Οι αντιπρόσωποι των Βυζαντινών ανέρχονταν σε περισσότερους από επτακόσιους, προεξαρχόντων του ίδιου του αυτοκράτορα και του πατριάρχη Ιωσήφ Β’. Μόλις έφθασαν στη Φερράρα την άνοιξη του 1438, ο πάπας Ευγένιος Δ’ απαίτησε να του φιλήσει ο πατριάρχης τα πόδια, κάτι που εν τέλει δεν συνέβη, καθώς εκείνη την εποχή σπανίως τα έπλεναν. Επειτα από δύο συναπτά έτη εντατικών διαβουλεύσεων, με τους δικούς μας σε απόλυτη ομηρία, τα τεχνικά κλιμάκια των δύο πλευρών γεφύρωσαν τις δογματικές διαφορές και υπεγράφη η περιλάλητη ένωση των δύο Εκκλησιών.
Ιδιαζόντως εξευτελιστικοί οι όροι της για τον λαό του ψυχορραγούντος Βυζαντίου, που ξεσηκώθηκε εμποδίζοντας την εφαρμογή της επαίσχυντης συμφωνίας. Οι Ευρωπαίοι, πάντως, είναι ελαχίστως ανάλγητοι σε σχέση με τότε. Πού τρεις μέρες αιχμαλωσίας και πού δύο χρόνια; Πού μόνον τρεις υπουργοί και πού επτακόσιοι απ’ το ανφάν γκατέ; Φοβούμαι, μολαταύτα, μήπως η επικείμενη κάλπη βγάλει τον ΣΥΡΙΖΑ και ακυρώσει με έναν νόμο κόπους και θυσίες ετών.
