Ακρες μέσες

Αρες μάρες κουκουνάρες! Ανεμοκέφαλο με λες άνετα· και παραληρητικό ίσως. Δεν χαρακτηρίζομαι ωστόσο από εξωφρενισμό, καίτοι η παραδοξολογία ρέει στο αίμα μου· παρέα με τα τριγλυκερίδια, τη χοληστερόλη και τις τρανσαμινάσες σπάει κάθε κοντέρ. Μολαταύτα, τα κολοκύθια στο πάτερο δεν με συγκινούν. Τα προτιμώ παραγεμιστά με κιμά, ολίγην όρυζα καρολίνα, άφθονα μυρωδικά και περιχυμένα με αυγολέμονο. Αντιδρώ, τουτέστιν, όταν ακούω πομφολυγώδεις λόγους, κοινώς κουραφέξαλα, στις συναναστροφές, τον δημόσιο διάλογο και, κυρίως, στην πολιτική σκηνή.

Λάβρο παρακολουθούσα τον ΘΑλέξη να λέει επί λέξει, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, το Σάββατο, ότι «η δεύτερη αξιολόγηση θα κλείσει χωρίς υποχωρήσεις σε ακραίους παραλογισμούς». Η λογική είναι πόρνη, σκεφτόμουν, όπως ο Ρουβίκωνας ένας ασήμαντος παραπόταμος· πλάνος και καταχθόνιος. Περνάς εύκολα στην αντίπερα όχθη, όπου διαπιστώνεις εμβρόντητος πως έχουν αποκοπεί άπασαι οι δίοδοι της επιστροφής.

Ο Τζίφρας αποτόλμησε το μεγάλο άλμα και αποδεικνύεται μετρ στο θέατρο του παραλόγου. Σκηνοθέτης, συγγραφέας, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, στιλίστας και συγχρόνως πρωταγωνιστής. Στην πρώτη πράξη, τις ένδοξες μέρες της αντιπολίτευσης, έταξε στους πάντες ό,τι τάζεται, προκειμένου να αναρριχηθεί στους θώκους διά της ψήφου τους. Επένδυσε δηλαδή στο αποδοτικότατο εμπόριο της ελπίδας, ξεπερνώντας σε τσαρλατανισμό τους προκατόχους του. Στη δεύτερη πράξη αναλώθηκε σε ανερμάτιστη διαπραγμάτευση με τους δανειστές και δη με προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα.

Γιαβάς γιαβάς και λάου λάου φόρτωσε στις πλάτες του λαού το μνημόνιο νάμπερ θρι και διαβεβαίωσε ότι θα το παρακάμψει, εφαρμόζοντας παράλληλο πρόγραμμα με διακριτές κόκκινες γραμμές, οι οποίες ξεθώριασαν βαθμηδόν στις πεντακόσιες αποχρώσεις του ροζ, ώσπου κατάντησαν το πιο σύντομο ανέκδοτο. Συνώνυμα του παραλογισμού, σύμφωνα με το «Αντιλεξικό» του Βοσταντζόγλου, είναι ο εσφαλμένος, ο ψευδής, ο ημαρτημένος συλλογισμός, το λογικόν χάσμα, η διαστροφή της αλήθειας, ο φαύλος κύκλος.

Αυτά κυριαρχούν στην τρίτη πράξη. Ως μαθητευόμενος μάγος, ο πρωθυπουργός αναζητεί τον από μηχανής θεό να λυτρώσει με χάπι εντ το φιλοθέαμον κοινό, η κωμωδία όμως έχει ήδη γίνει κατασκότεινη, νουάρ, μαύρη κι άραχλη. Στην κινούμενη άμμο του άτοπου, όπου βυθίζεται, το «ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα» που διατυμπάνισε μέσω της «Εφ.Συν.» ισοδυναμεί με 3,6 δισ. και κάτι ψιλά. Βουνό το δίκιο του. Οταν πελαγοδρομείς στο παράλογο, τα μέσα και τα άκρα του είναι δυσδιάκριτα και θολά. Του έχω εμπιστοσύνη παρά ταύτα. Θα υπογράψει ξανά μανά τους πιο «ακραίους παραλογισμούς», αρκεί να το απαιτήσουν οι εταίροι. Εχει αλλιώτικη γλύκα το σανίδι.