Αποσπάσματα από προσωπικό ημερολόγιο:
«Κυριακή, 15/1, 9:05 μμ. Αναζητώ στο Google το Βράστοβο, εκ της οδού Βραστόβου των Αμπελοκήπων: χωριό και λίμνη στη Θεσπρωτία, σλαβική ονομασία, το βράστοβο, της φτελιάς. Πέφτω σε έναν εξαιρετικό στίχο (δεν θυμάμαι από πού) του Σεφέρη: “Κι όλα τούτα είναι παλιές ιστορίες που δεν ενδιαφέρουν πια κανέναν…”.
»Δευτέρα, 16/1, 5:35. Τελείωνα χθες με Σεφέρη και θυμήθηκα τώρα, ξημερώματα της επομένης, το “Ημερολόγιο Καταστρώματός” του. Κάπως έτσι νιώθω ώρες ώρες. Σαν να γράφω ημερολόγιο καταστρώματος με “παλιές ιστορίες που δεν ενδιαφέρουν πια κανέναν”. Δε βαριέσαι, εργαλείο πλεύσης είναι και η γραφή.
Βρίσκεσαι ξαφνικά, εκεί που δεν το περίμενες, με μια σχεδία στο πέλαγος και προσπαθείς να επιπλεύσεις με μνήμες από αγαπημένους απόντες. Κρατιέσαι από παλιές ιστορίες που σε βαστούν στην επιφάνεια∙ ακόμα και επαγγελματικά, στην επιφάνεια των γεγονότων. Ολο και παρακολουθείς τι γίνεται στις ακτές, στην Κύπρο, στη Συρία ή τι θα πει ο Σόιμπλε.
»Βρέχει αυτή την ώρα. Βρέχει από χθες βράδυ. “Βρέχει όπως και στην προηγούμενη σελίδα”, γράφει κάπου ο Μίλτος Σαχτούρης και μεγαλώνει την ποίηση, την κάνει κατοικήσιμη. Χθες βράδυ τηλεφώνησε φίλη. Καιρό έχουμε να τα πούμε από κοντά. Τα λέμε όμως συχνά από το τηλέφωνο. Προβλήματα υγείας: αναπνευστικά, αρτηριακά… Νοσηλεύτηκε μια μέρα την περασμένη βδομάδα. Εκλεισε και ραντεβού για αγγειογραφία.
»Παλιά μαθαίναμε, επειδή θέλαμε, ονόματα πόλεων ή ποταμών, τώρα μαθαίνουμε, θέλοντας και μη, ονόματα ασθενειών και ιατρικών εξετάσεων. Αν πάρεις και την οικονομική ορολογία, που μας έχει μπαγλαρώσει για καλά, αναρωτιέσαι ποιος είσαι, αφού ο μισός έχεις καταληφθεί από οικονομολόγους και ο άλλος μισός από γιατρούς.
»Βάλε και τους φίλους, που με τις συμβουλές τους οι μισοί κάνουν τους γιατρούς και οι άλλοι μισοί τους οικονομολόγους… Βγαίνεις στον περίπατο εφτά το πρωί. Ψιχαλίζει…».
