Κάθισα, πρωί, στου Μανώλη για καφέ· η αρχαιότερη εν Ελλάδι λειτουργούσα επιχείρηση· πολύ παλιά έπινε καφέ ο Παπαδιαμάντης, πολύ μετά ήπιε ο Σεφέρης! Εμείς κι εμείς… ο Στάθης, ο άλλος Στάθης, πρώτα ξαδέλφια, ο Μήτσος, αδελφός του άλλου Στάθη, άρα ξάδελφος και του Στάθη, ο Τσιάμης, που απορεί πώς χώθηκε το γιώτα στο επώνυμό του και από σόι Τσάμηδες μόνον αυτός έγινε Τσιάμης. Ενας ακόμα που τον βλέπω σχεδόν κάθε φορά, αλλά δεν ξέρω όνομα· αν δεν είναι κι αυτός Στάθης!
Ο Μήτσος ρωτάει τον Τσιάμη αν κατέβηκε, χθες, στον Πλατανιά, γιατί σαν να είδε το αμάξι του. Πράγματι κατέβηκε. Κουβεντιάζουν για ψάρια, δίχτυα, παράνομη αλιεία, λιμενικό… Κάποιον που έριξε δυο χιλιόμετρα δίχτυα, καινούργια, τρίτο ψάρεμα και τα ξέσκισαν δελφίνια. Ρωτάω πώς είναι το λιμάνι στον Πλατανιά· μεγάλο έργο της περιοχής, που ξεκίνησε πριν από τρία-τέσσερα χρόνια· ήμουν απ’ αυτούς που είχαμε διαφωνήσει… περιβαλλοντικά, αν και οι τοπικές κοινωνίες δεν περιμένουν εμάς τους «απέξω» έξυπνους να τους ανοίξουμε τα μάτια· άλλωστε, πολύ συχνά, παρατηρημένο, βγάζουν τα μάτια τους μοναχές τους…
Το κυρίως έργο, λοιπόν, σωστό κατά τους συνομιλητές μου, ολοκληρώθηκε. Αλλά ο εργολάβος, αφού εκτέλεσε τις εργασίες με ρεύμα βιομηχανικό (ορθόν), με το πέρας των εργασιών το διέκοψε (ορθόν επίσης). Ομως (μη ορθόν αλλά σύνηθες…) μπλέξανε με το ρεύμα δήμος, ΔΕΗ, ΔΕΔΔΗΕ και δεν ξέρω ποιος άλλος και στο λιμάνι, όταν βραδιάζει, κάποιο αλάνι τους δρόμους χάνει…
Εμαθα λοιπόν από περιγραφές τη λέξη ρήχι, ουδέτερο, το ρήχι, τα ρήχια· αντί του γνωστού επιρρήματος: ρηχά· το αντίθετο δεν είναι τα βαθιά, είναι η πλημμύρα, η φουσκοθαλασσιά. Το λιμάνι, επομένως, άλλοτε έχει ρήχι, άλλοτε πλημμύρα. Εκείνο λοιπόν το πρωινό στον Πλατανιά είχε ρήχι. Σαν να λέγαμε, ενώ τα έργα στο λιμάνι πήγαν καλά, στο τέλος, από… βραχυκύκλωμα αρμοδιοτήτων, σαν να βουλιάξανε στα ρήχια…
