Τη δεκαετία του ’50 μας επισκεπτόταν, αραιά και πού, συγγενής με σοβαρό ψυχολογικό πρόβλημα, το οποίο είχε παροξύνει ο άντρας της, που ήταν κουμάσι πρώτης γραμμής με συχνές… επισκέψεις σε σωφρονιστικά καταστήματα.
Οταν, την καημένη, την έπιανε κρίση, αυτή εκδηλωνόταν με μορφή στενής παρακολούθησης από τον άντρα της.
Τότε συνήθως επισκεπτόταν το σπίτι μας∙ το είχε σαν καταφύγιο! Θυμάμαι, ένα πρωινό, λιακάδα, καθαρός ουρανός… πετούσε ψηλά, μόλις διακρινόταν, ένα αεροπλάνο. «Να τος, να τος!» είπε έντρομη.
«Να τος, στο αεροπλάνο! Με παρακολουθεί, σας λέω. Δε με πιστεύετε!».
Πέρασαν τα χρόνια. Ημουν από τους τελευταίους στην παρέα που αντιστεκόμουν στο κινητό τηλέφωνο. «Γιατί;», με ρώτησε φίλος στενός, απείρως ανώτερός μου σε θέματα τεχνολογίας.
«Γιατί δε γουστάρω να παρακολουθεί τι κάνω ο τελευταίος κόπανος του Λάνγκλεϊ!» απάντησα, υποτίθεται πονηρά∙ εγώ ήξερα και φυλαγόμουν, οι άλλοι βυζαίνανε το δάχτυλο!
«Βρε ηλίθιε», είπε ο φίλος «τώρα πια, άμα θέλουν να σε παρακολουθήσουν, το κάνουν και με την αγκράφα της ζώνης σου!».
Και από το αεροπλάνο που πετάει στα είκοσι χιλιάδες πόδια… μπορώ πλέον να προσθέσω!
Διαβάζω στην προχθεσινή «Εφ.Συν.» το δημοσίευμα της Βίκυς Καπετανοπούλου: «Απόφαση-κόλαφος για τους κολοσσούς του Ιντερνετ – Ανασφαλή και με τη “βούλα” τα προσωπικά δεδομένα» Ευρωπαίων πολιτών, «τα οποία μεταφέρονται μέσω αυτών των εταιρειών (Facebook, Google, Apple κ.ά.) και αποθηκεύονται στους διακομιστές τους (servers) στις ΗΠΑ»∙ προτού αποθηκευτούν… περνάνε μια βόλτα από τα προγράμματα μαζικής κατασκοπίας της Αμερικής.
Περίπου αυτά αποφάσισε την Τρίτη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο, κατόπιν προσφυγής του Αυστριακού νεαρού ακτιβιστή Μαξ Σρεμς εναντίον της Facebook, που, εμμέσως, επικυρώνει θεαματικά όσα υποστηρίζει από το 2013 ο Εντουαρντ Σνόουντεν.
Είμαστε σε… διαδικτυακό αδιέξοδο; Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα; Αμφιβάλλω.
Μάλλον οι «κατάσκοποι» τα έχουν «παίξει»! Βάζουν πιπέρι και στα λάχανα…
