Είχε συννεφιά από το πρωί τη Δευτέρα. Στις εφτά που βγήκα να πάμε με τον κουμπάρο μου τον Νίκο για μπάνιο, «Μπα συννεφιά!» είπα. «Η Μαρία είπε πως θα βρέξει…» συμπλήρωσε ο Νίκος. Εγώ, που ήθελα μετά το μπάνιο να βάλω πλυντήριο, κάτι ψέλλισα ανοήτως ότι «Δεν μου μυρίζει βροχή! Το απόγευμα, ίσως…», αυτό που χρειαζόμουν δηλαδή (περίπου λογική Κουτσούμπα): να πλύνω, να απλώσω, να στεγνώσω και μετά… δεν πά’ να βρέξει!
Η θάλασσα, υπέροχη, μόνο κάποιο ελαφρό κυματάκι. Oμως ήλιος πουθενά. Κουβεντιάζαμε διάφορα πολιτικά κολυμπώντας (επομένη εκλογών γαρ). Ξαφνικά μπουμπούνισε. «Με μπουμπουνητά δεν κολυμπάω!» είπα στον Νίκο. Συμφώνησε. Με το που βγήκαμε, στο δευτερόλεπτο, έπιασε βροχή! Eβγαινε ο κόσμος άρον άρον από τη θάλασσα και με τα ρούχα χύμα στο χέρι και χωνόταν κάτω από δύο τέντες, σκιάς, όχι αδιάβροχες. Σκουπιστήκαμε βιαστικά, ντυθήκαμε και επιστρέψαμε στεγνοί!
Είδα κατά τη Δύση πως ο καιρός φόρτωνε βροχή, αλλά ήμουν αποφασισμένος: έβαλα πλυντήριο! Πάλι καλά που σκέφτηκα να βάλω μέσα την απλώστρα. Είχε και μια ζημιά η τέντα: είχε χαλάσει το μοτέρ και έκανε κοιλιά∙ αδύνατον να την τεντώσω. Περίμενα κατά το μεσημεράκι τον τεντά, αλλά ακριβώς 10.31 έπεσε εκείνος ο κεραυνός (ουδέποτε στη ζωή μου θυμάμαι δυνατότερον!) που έτριξε η μισή Αθήνα. Τότε άνοιξαν οι καταρράκτες του ουρανού και σηκώθηκε ένας αέρας, που είπα πως πάει η τέντα, τα… τέντωσε. Φόρεσα μποτάκια και αδιάβροχο. Επιασα τη σκούπα και πήρα να σκουπίζω φύλλα και νερό, μη φράξουν οι υδρορροές και πλημμυρίσει το σπίτι.
Και τι να διαβάσεις τώρα στις εφημερίδες για τις χθεσινές εκλογές και για «σαρωτική νίκη» του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, όταν υπάρχει φόβος, επομένη των εκλογών, η βροχή να έχει σαρώσει τα πάντα! Συμπέρασμα; Δεν μας τα χαλάει ο καιρός, εμείς είμαστε απροετοίμαστοι…
-320x213.png)
