Εσπειραν ανέμους…

Ετσι είναι, όπως το λέει η παροιμία, ο «σοφός λαός» που λέμε: Οποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες. Κοινότοπο μεν, αληθές δε. Ετούτοι εδώ οι ανεκδιήγητοι, που τρία χρόνια προσποιούνται ότι κυβερνάνε τον τόπο και τρία χρόνια τον λεηλατούν, κυριολεκτικά και μεταφορικά, τρία χρόνια άλλο δεν κάνουν από το να σπέρνουν ανέμους. Τώρα ήρθε η ώρα να θερίσουν θύελλες. Ο,τι σπέρνεις, θερίζεις· άλλη παροιμία…

Το κακό και το άδικο είναι ότι εμείς οι λοιποί πολίτες (όπως στο στρατό λέγαμε… λοιποί οπλίτες, για μας τους… ανεπιθύμητους, από τους… επιθυμητούς, τους εθνικόφρονες δηλαδή· αυτοί που είχαν το φρόνημα εθνικόν, αλλά στην επιστράτευση του ’74 την κοπανήσανε και βγάλαμε το φίδι από την τρύπα εμείς οι «εαμοβούλγαροι»· τι σε αναγκάζουν να θυμάσαι καμιά φορά…). Το κακό και το άδικο λοιπόν για μας τους λοιπούς πολίτες (και τώρα συμπεριλαμβάνω στους λοιπούς, όλους τους πολίτες, ό,τι και αν ψήφισε ο καθένας· στο ίδιο καζάνι μάς βράζουν, μην ακούμε τι λένε…) είναι ότι, πέραν της ψήφου, δεν μετείχαμε –κανένας, δεξιοί, αριστεροί και κεντρώοι, κανένας εκτός από τους παρατρεχάμενους και τους τσανακογλείφτες δεν μετείχε…– στη σπορά των ανέμων. Ενώ τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να υποστούμε, απαξάπαντες, τη «σοδειά» από θύελλες.

Ηταν μια επέτειος εναντίον της βίας μιας δικτατορίας, μιας χούντας, το Πολυτεχνείο, η 17η Νοεμβρίου 1973. Προστέθηκε μία επέτειος κατά της βίας της εξουσίας αυτή τη φορά, η 6η Δεκεμβρίου 2008, ημέρα που σκοτώθηκε από βολή αστυνομικού ο 16χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Χθες, αυτή η επέτειος ενάντια στη βία της εξουσίας, ήρθε και διπλασιάστηκε. Στον Αλέξανδρο προστέθηκε, σχεδόν με παρόμοιο τρόπο, άλλος 16χρονος, ο Κώστας Φραγκούλης· αυτό το παιδί χαροπαλεύει, με το… ειδικό βάρος του «μικροκλέφτη» με ιδιαίτερο φυλετικό προσδιορισμό! Μάλιστα, ρατσισμός! Ποιον κοροϊδεύουν;..

Κάηκε η Ελλάδα προχθές, από Βορρά μέχρι Νότο. Πρώτη «σοδειά» από θύελλες…