Μεταφορικό η «φωτιά» του τίτλου. Πώς λέγανε παλιά, στην Επανάσταση: «Πήραν φωτά τα τόπια»· δηλαδή τα κανόνια, άναψε το κανονίδι… και άλλα παρεμφερή. Εμπνεύστηκα τον τίτλο από τον τίτλο του ρεπορτάζ της Αφροδίτης Τζιαντζή στην προχθεσινή «Συντακτών»: «“Φωτιά” στις τιμές της βενζίνης». Με την αμόλυβδη –που τα 2 ευρώ της τιμής της τον Μάρτιο θεωρήθηκαν ιστορικό ρεκόρ… τρέχει και η Ιστορία!– να έχει πρόβλεψη… έπαρσης για το τέλος του καλοκαιριού στα 2,80. Ενώ σε πολλά νησιά μας ήδη έχει πιάσει τιμές πάνω από 2,5 ευρώ (το λίτρο, όχι το… μπετόνι).
Είμεθα και χώρα νησιωτική. Πώς να το κάνουμε. Ωραία τα νησιά μας, γραφικά, με το χρωματάκι τους, τα ρομαντικά τους δειλινά με μοχίτο. Αλλά τα πιάνουν κι οι φουρτούνες των τιμών· αυτό, λέει, το λένε «μεταφορικό ισοδύναμο», που θα πει, όσο καταλαβαίνω, κάτι σαν απαγωγή με λύτρα (άλλο η ρήτρα – διαθέτει κι απ’ αυτήν το κατάστημα· μου την τραγουδήσανε και… κατσιμιχαίικα: «Ρήτρα, Ρητράκι κανένα δε φοβάσαι…». Τι να κάνει ο κόσμος; Γλεντάμε τα χάλια μας…). Περνάς καλά δηλαδή, αλλά πληρώνεις κάτι παραπάνω. Εκτός και αν τα πάρεις από αλλού και τα δώσεις αλλού. Αυτό είναι το «ισοδύναμο». Που όμως πρέπει κανείς να το… επανεφεύρει. Οπως συνέστησε ο Ελλην πρωθυπουργός στους φοιτητές του Πανεπιστημίου της Βοστόνης, ότι είναι καθήκον τους «η επανεφεύρεση της δημοκρατίας»…
Είμεθα λοιπόν χώρα νησιωτική· νομίζω της ανατολικής Μεσογείου (αρχίζω και αμφιβάλλω για τις γεωγραφικές μου γνώσεις). Απόγονοι, άρα, του πολυμήχανου Οδυσσέα και των μεγάλων ταξιδιών. Οχι του Λώρενς της Αραβίας και των μεγάλων πετρελαιοπηγών, να κάνουμε μουντιάλ ποδοσφαίρου στις αχανείς ερήμους του Κατάρ τρώγοντας χουρμάδες, με φόβο μη μας βρει καμιά ευλογιά των πιθήκων. Το fuel pass (επιδότηση καυσίμων), που λένε, αυτολεξεί σημαίνει… τρύπα στο νερό. Κάνω λάθος;
