«Αρθρογραφικά πυρά από στελέχη της αντιπολίτευσης», επιγράφεται, στην «Εφ.Συν.» (23/6), δημοσίευμα του Τάσου Τσακίρογλου, όπου σταχυολογούνται εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ δημοσιεύματα στελεχών της αντιπολίτευσης [Την κρισιμότητα των ωρών αποτυπώνουν, νομίζω, δύο ταυτόχρονοι τίτλοι χθεσινής ηλεκτρονικής έκδοσης: «Αντεξε το Χρηματιστήριο» – «Βυθίστηκε κι άλλο το Χρηματιστήριο»!]. Επιλέγονται: Σαμαράς, Παπανδρέου, Βενιζέλος, Μητσοτάκης (υιός), Σκανδαλίδης και ο… Γιάννης Ραγκούσης∙ ο τελευταίος, υποθέτω, όχι ως στέλεχος, αλλά ως ο «περισσότερο επιθετικός φραστικά» (στα «Νέα»).
Ιδού τι «ανθολογείται» από Ραγκούση: «Πόσα ρισκάρει στο τραπέζι του άθλιου πολιτικού τζόγου η Ελλάδα του Τσίπρα;». (ο πρωθυπουργός μπορεί και διαπραγματεύεται) «επειδή έχει να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, χάρη στις αποφάσεις εκείνων που από το 2010 υβρίζει». (πάλι για τον Τσίπρα) «Αλλά κάποιος που ανδρώθηκε πολιτικά στην Ελλάδα της κρίσης, είναι αδίστακτος. Δεν έχει όρια η αυτοτροφοδοτούμενη δημαγωγία του».
Προηγήθηκε, μεγαλοπρεπέστερος (επίσης στα «Νέα»), ο Βενιζέλος: «Με την Ελλάδα να βρίσκεται ως μαύρη τρύπα στο περιθώριο του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, επειδή κάποιοι είδαν τον εαυτό τους ως μετενσάρκωση του Μπολιβάρ». Εντάξει. Κι αν οι ομοβροντίες (στελεχών αντιπολίτευσης και Ραγκούση…) συνέπεσαν με τη δεύτερη κάθοδο στο Σύνταγμα των μυρίων του «Μένουμε Ευρώπη»; Ετυχε. Εμείς που λέμε πως αν συνεχίσει έτσι ετούτη η Ευρώπη, θα φάει την άλλη Ευρώπη, που ονειρεύτηκαν οι σκαπανείς της μέσα από τα ερείπια του πολέμου… δεν μένουμε Ευρώπη, μένουμε στου διόλου τη μάνα που μας έστειλαν αυτοί που τώρα «μένουν Ευρώπη».
Αχ μωρέ ΣΥΡΙΖΑ! Τυχόν, ο μη γένοιτο, αποτυχία δεν θα είναι στο χρέος (αυτό έτσι κι αλλιώς το πληρώνουμε!). Είναι ότι θα ξαναβγούν στον αφρό όλοι αυτοί που οι οθόνες του μετρό τούς εμφανίζουν σαν… silver alert. Είχε και το καλό της η υπόθεση: χάρη στον Βενιζέλο ξαναδιάβασα τον «Μπολιβάρ» του Εγγονόπουλου –ύμνος στην ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τη γενναιότητα…
-320x213.png)
