Υπάρχει ενδεχόμενο οι λεγόμενες «θεωρίες συνωμοσίας» να μην είναι σκέτα θεωρίες, αλλά να καλλιεργούνται σε έδαφος υπαρκτής πραγματικότητας; Σκέψεις για υποθέσεις εργασίας που γεννήθηκαν διαβάζοντας («Εφ.Συν.» 20/2) το δημοσίευμα του Μπάμπη Μιχάλη: «Ακόμα τρέχει… – Αποχωρεί από Βαλτική η Danske Bank»· μεγαλύτερη εμπορική τράπεζα της Δανίας.
Ακριβέστερα, δεν αποχωρεί, την… αποχωρούν, καθώς «Σε μία άνευ προηγουμένου κίνηση οι εποπτικές τραπεζικές αρχές της Εσθονίας ζήτησαν από τη δανέζικη τράπεζα να τερματίσει τις δραστηριότητες στη χώρα…». Ο λόγος; Η Danske, μέσω της θυγατρικής της στην Εσθονία, με συνεργούς κορυφαίες τράπεζες παγκοσμίως –Deutsche Bank, JP Morgan, Bank of America– «προέβη, μεταξύ 2007-2015, στο μεγαλύτερο ξέπλυμα μαύρου χρήματος στην Ιστορία». Μόνο τα ξεπλυμένα μέσω Deutsche Bank υπολογίζονται σε 100 δισ. ευρώ, άτινα διά εταιρειών-βιτρίνα διοχετεύτηκαν σε διάφορα τραπεζικά συστήματα…
Ο ξεπλένων, του ξεπλένοντος…, αλλά όταν έρχεται η ώρα της κρίσεως, όλοι κάνουν την πάπια και τα φορτώνουν στους άλλους.
Ετσι έκαναν οι εποπτικές αρχές Εσθονίας, όταν μαθεύτηκε η υπόθεση (από τον περασμένο Ιούλιο με πρόχειρη ματιά που έριξα στο Διαδίκτυο): βιάστηκαν να τιμωρήσουν την πλύστρα τράπεζα.
Το ίδιο έκανε η τράπεζα: ενώ της ήταν να τα μαζέψει από την Εσθονία, τα μάζεψε από όλη τη Βαλτική (Λιθουανία, Λετονία), αλλά και τη Ρωσία (φαντάσου μέχρι πού είχε εισδύσει!), υποστηρίζοντας ότι (να τρελαίνεσαι με την κυνική έλλειψη… φαντασίας!) «η αποχώρηση εντάσσεται σε σχέδιο επανεστίασης δραστηριοτήτων στις σκανδιναβικές χώρες»!
Εξ ου και η… ρητορική υπόθεση εργασίας περί «θεωριών συνωμοσίας», και τι και τίνων προσδοκίες εξήψε από οικονομικής απόψεως το ενδεχόμενο να διαλυθεί (τότε, τέλη ’80, αρχές ’90) η ΕΣΣΔ και ο «υπαρκτός». Τι ευκαιρίες προσέφερε και σε ποιους αυτός ο, μεγαλύτερος στον 20ό αιώνα, κατακερματισμός γεωπολιτικών δυνάμεων!
