Ηχεί και ως λογοπαίγνιο: διαφωνία με τη συμφωνία. Γιατί όχι και λογοπαίγνια. Ενα και πλέον μήνα τώρα, στην ελληνική πολιτική σκηνή παίζονται λέξεις και συμφραζόμενα ή συνδυασμοί λέξεων/σπαζοκεφαλιές, όπως π.χ. η «δημιουργική ασάφεια» του υπουργού Οικονομικών. Αυτή την εποχή η Ελλάδα, με κυβέρνηση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ή συγκυβέρνηση∙ μην ξεχνάμε τους ΑΝ. ΕΛΛ., που έχουν δείξει παραδειγματική κατανόηση στα ενδοκομματικά του μεγάλου εταίρου!), αποτελεί παράδεισο λεξικογράφων και αποκρυπτογράφων.
Γιατί όχι και λογοπαίγνια. Αρχής γενομένης από την Αριστερή Πλατφόρμα, πολυπληθέστερη, μετά την «προεδρική» του ΣΥΝ, τάση στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως εκφράστηκε στην πρώτη μετεκλογική συνεδρίαση της Κεντρικής του Επιτροπής, με το ρηθέν: «Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει το επόμενο διάστημα να εφαρμόσει με συνέπεια τις προεκλογικές του δεσμεύσεις». Οσοι χρησιμοποιούν τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο, ακούνε συνεχείς εκκλήσεις των μεγαφώνων πριν από στάσεις (θα το έλεγα: ασθένεια του εν λόγω μέσου μεταφοράς… εκ γενετής!): «Προσοχή στο κενό μεταξύ του τραίνου και της πλατφόρμας». Δεν λένε βέβαια: στο κενό μεταξύ του τραίνου και της… αριστερής πλατφόρμας (και την πλατφόρμα τη λένε στα αγγλικά: «platform», στα ελληνικά το λένε: «αποβάθρα»).
Αλλά εν προκειμένω, υπάρχει ήδη, μεταξύ κυβερνητικού τραίνου και αποβάθρας/πλατφόρμας (δηλαδή πολιτικής επεξεργασμένης, που να σου επιτρέπει να σταθείς!) κενό. Λέγεται δημοσιονομικό κενό και υπολογίζεται σε κάποια δισ. ευρώ το αμέσως προσεχές διάστημα, που μέρος του μπορούν βέβαια να καλύψουν οι «θεσμοί» (άλλο κρυπτογράφημα και αυτό!), αλλά υπό όρους και μάλιστα βαρείς.
Εδώ άραγε η Αριστερή Πλατφόρμα και κάθε άλλη τάση του πολυτασικού ΣΥΡΙΖΑ που ασκεί εσωκομματική αντιπολίτευση, βλέπει «προεκλογικές δεσμεύσεις» και συμφωνίες (της χώρας, έστω προγενέστερες) που κάπως πρέπει να τηρηθούν ή όχι; Διότι ερωτήματα αναπάντητα μπορεί να υπάρχουν (κακώς αλλά μπορεί) σε κόμματα της αντιπολίτευσης, όμως ερωτήματα στο… κενό μεταξύ τραίνου (διακυβέρνησης) και πλατφόρμας (εσωκομματικής αντιπολίτευσης) είναι, το λιγότερο, άσκοπα…
