Επί των (πετρελαιοφόρων) ιματίων της Λιβύης

Είναι καλό για τη διεθνή θέση της χώρας μας η πρόσκληση και παρουσία του Ελληνα πρωθυπουργού στη διεθνή διάσκεψη του Παλέρμο για τη Λιβύη, καθώς στο περιθώριο έγινε και άτυπη συνάντηση. Ομως πιο καλό θα ήταν, για τη γειτονιά μας και τη δική μας θάλασσα, τη mare nostrum, τη Μεσόγειο, να μην υπήρχε λόγος να γίνει αυτή η διάσκεψη.

Ηταν που λέτε μια φορά που ήταν ένας βασιλιάς στη Λιβύη. Ιντρίς λεγόταν. Φύλαρχος. Γνωστή οικογένεια. Αυτοαναγορεύτηκε βασιλιάς το 1951, ως επικεφαλής αντίστασης κατά των Ιταλών κατακτητών. Καλά τα πήγαινε, μέχρι το 1959. Τότε υπό την έρημο της Λιβύης ανακαλύφθηκε τεράστιο κοίτασμα μαύρου χρυσού, υψηλής ποιότητας, σε μικρό βάθος. Τεφαρίκι. Τότε άρχισαν να χωρίζονται οι Λίβυοι σε πλούσιους και φτωχούς, μετά σε πλουσιότερους και φτωχότερους, με τον Ιντρίς, βασιλιά του πλούτου.

Εναν Σεπτέμβρη, το ’69, που ο Ιντρίς έκανε διακοπές στα (ημέτερα) Καμένα Βούρλα, νεαροί αξιωματικοί, υπό τον 27χρονο αντισυνταγματάρχη Μουαμάρ Καντάφι, έκαναν τον Ιντρίς παρελθόν και τη Λιβύη μέλλον τους, με τον Καντάφι ηγεμόνα πασών των… πασών· να γελάς και κλαις. Ωσπου, Οκτώβριο 2011, ο ηγεμόνας είχε… υποδειγματικό θάνατο διά λιντσαρίσματος, έκθεσης σορού σε ψυγείο κρεάτων και ταφής… σε άγνωστη θέση.

Τώρα στο Παλέρμο, ο αμφιτρύων Ιταλός πρωθυπουργός «έπεισε» τους δύο αντιμαχόμενους, τον «πρωθυπουργό» της Τρίπολης (που δεν βγαίνει από την Τρίπολη ούτε για τσιγάρα) και τον «αντάρτη» στρατηγό της Βεγγάζης να ανταλλάξουν χειραψία! Πάντα με το μάτι στο «ψητό» του υπεδάφους, πρώτα η Ιταλία και η Γαλλία, από κοντά όλοι αυτοί που το 2011 έβαλαν το χεράκι τους να εκδιωχθεί ο «δικτάτορας» χάριν μιας «δημοκρατίας» που θα άλλαζε τα πετρέλαια στον λαό της πολύπαθης χώρας.