Ρευστή και ρευστό

Από τις εκλογές του ’85 και μετά, θυμάμαι, έχω το ίδιο πρόβλημα τη Δευτέρα των εκλογών: το αποτέλεσμα είναι ήδη γνωστό από την Κυριακή το βράδυ, κι εσύ, που έχεις δώσει κομμάτι από το μεσημέρι της Κυριακής, τη Δευτέρα… σφυρίζεις κλέφτικα και το πας… άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε∙ σαν να γράφεις από… κονσέρβα, και μάλιστα ληγμένη. Εν πάση περιπτώσει, οι προβλέψεις δεσμεύουν∙ είτε σε επαληθεύουν είτε σε διαψεύδουν. Και οι προβλέψεις μου, προεκλογικά, ήταν (τα γραπτά, ως γνωστόν, μένουν) ότι οι χθεσινές εκλογές θα ήταν η «αυλαία» από την πολιτική σκηνή, τουλάχιστον ως πρωταγωνιστών, των κυρίων Σαμαρά και Βενιζέλου.

Και άντε τελειώσαμε με την πρώτη παράγραφο. Τι γράφεις παρακάτω;

Υπάρχει κάτι. Υπήρχε πριν από τις εκλογές∙ με έμφαση το τελευταίο διάστημα. Θα υπάρχει και μετά τις εκλογές∙ άγνωστο έως πότε. Αυτό το «κάτι» έχει να κάνει με το ρήμα ρέω και δύο από τα παράγωγά του: ρευστή και ρευστό. Η κατάσταση, η… περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι ρευστή. Κυρίως όμως υπάρχει πρόβλημα σε ρευστό. Η λέξη ρευστότητα (τραπεζών) πρωταγωνίστησε στις εκλογές, και, όπως φαίνεται, θα συνεχίσει να πρωταγωνιστεί, είτε με το πραγματικό της φορτίο (σημειώθηκαν πάντως προεκλογικά έντονες εκροές καταθέσεων∙ ο αποταμιευτής είναι το «ζαρκάδι» στην πολιτική «ζούγκλα», κι όταν του βαράς και τα σκουριασμένα τύμπανα του αντικομμουνισμού, τι να σου κάνει ο άνθρωπος!), είτε με φορτίο… ρυθμιζόμενο κατά το δοκούν, διότι η ρευστότητα είναι και πολιτικό «όπλο» ασυναγώνιστο!

Θα τη βρούμε μπροστά μας∙ είτε μας τη δίνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με επιτόκιο 0,05%, είτε, σε πιστοληπτική αδυναμία τραπεζών, μας λένε: αν θέλεις… ELA (Emergency Liquidity Assistance = Παροχή Εκτακτης Ρευστότητας) οι 19 κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης με επιτόκιο 1,55%. Κάτι που έχει ξαναγίνει. Μόνο που γινόταν στο «πνιχτό»! Κάτι μας μαθαίνουν και οι εκλογές…